فیلم Bad Boys: Ride or Die 2024

به طور کلی، «Bad Boys for Life» (2020) از یادم رفته بود، اما خوشبختانه چند فلاش‌بک به من یادآوری کرد که «مایک» (ویل اسمیت) هدف پسری بود که از وجودش بی‌خبر بود - «آرمندو» (جیکوب سیپیون) - و اینکه هر دو او و شریکش «مارکوس» (مارتین لارنس) جانشان را به خطر انداختند تا او را به زندان بیندازند. حالا، چند سال بعد، «مایک» تازه ازدواج...

به طور کلی، «Bad Boys for Life» (2020) از یادم رفته بود، اما خوشبختانه چند فلاش‌بک به من یادآوری کرد که «مایک» (ویل اسمیت) هدف پسری بود که از وجودش بی‌خبر بود - «آرمندو» (جیکوب سیپیون) - و اینکه هر دو او و شریکش «مارکوس» (مارتین لارنس) جانشان را به خطر انداختند تا او را به زندان بیندازند. حالا، چند سال بعد، «مایک» تازه ازدواج کرده؛ «مارکوس» تجربه‌ای فرامادی داشته و کاپیتان محبوبشان «هاوارد» (جو پانتولیانو) کشته شده است. مقامات به تدریج متقاعد می‌شوند که او در ارتباط با کارتل‌های مواد مخدر بوده است. 20 میلیون دلار در حساب بانکی شما می‌تواند شک و تردیدهایی را برانگیزد - اگرچه پورشه و خانه زیبای «مایک» هم می‌تواند مشکوک باشد! با این حال، این دو به این اتهامات بی‌اساس توجهی نمی‌کنند و تصمیم می‌گیرند تحقیق کنند. «هاوارد» انتظار یک فاجعه را داشت و به همین دلیل تعدادی نشانه برای آنها گذاشته که نشان می‌دهد کسی نزدیک به آنها فاسد است. با افزایش تعداد قربانیان، آنها به «آرمندو» که در زندان است مراجعه می‌کنند و او فکر می‌کند که می‌تواند سرکرده را شناسایی کند. این باعث می‌شود که او نیز هدف قرار گیرد - بنابراین به زودی یک مثلث چابک، مرگبار و کمی عصبانی در پی قاتلان است. از اینجا به بعد، با یک ماجراجویی اکشن استاندارد و قابل پیش‌بینی روبرو هستیم که شامل جلوه‌های ویژه زنده، حرکات نمایشی ماشین و یک تمساح آلبینو گرسنه است که همراه با گفت‌وگوهای بامزه بین دو مردی که به وضوح در کنار هم راحت هستند، می‌آید. کمی جذابیت بصری از الکساندر لودویگ و ونسایی هادجنز که کمتر مورد استفاده قرار گرفته است وجود دارد و سرعت درام به نقطه اوج خود می‌رسد که به اندازه کافی خوب کار می‌کند، در حالی که به وضوح دنباله‌ای را فریاد می‌زند. این فیلم چیز جدیدی ارائه نمی‌دهد، اما یک تمرین جذاب در کاراکترهای جذاب روی پرده است و من از آن لذت بردم. برای یک چهارمین بار، «Bad Boys: Ride or Die» هنوز هم راهی برای ارائه محصولات خوب پیدا می‌کند. از تماشای این فیلم لذت بردم. قسمت قبلی به وضوح در مقایسه با این فیلم، برترین سری بود، اما خوشحالم که این یکی هنوز هم سرگرمی لازم را ارائه می‌دهد؛ شاید دومین فیلم مورد علاقه من از این فرانچایز باشد. البته این فیلم ایراداتی دارد، مثلاً به نظرم جدی‌تر از اینکه شوخی کند، است و موارد صادقانه‌تری همیشه به هدف نمی‌رسند؛ به ویژه بخش‌هایی درباره «هاوارد». با این حال، در آنجا شوخی‌های مثبت کافی وجود دارد. ویل اسمیت و مارتین لارنس در نقش‌های اصلی به خوبی عمل می‌کنند و ترکیبی عالی هستند. بقیه بازیگران نیز به اندازه کافی خوب هستند، ایوان گرافود نقش خود را به خوبی ایفا می‌کند و جیکوب سیپیون نیز عملکرد خوبی دارد. باید بگویم که ریا سیهورن خیلی کمتر از حد انتظار استفاده شده است - او خیلی بهتر از این نقش‌های کوچک است! همچنین، حضورهای کوتاه از تیفانی هادیوش و دی‌جی خالد وجود دارد که شاید روی کاغذ بد به نظر برسند، اما در واقع هر دو صحنه آنها واقعاً خنده‌دار هستند! به جز این موارد، کار دوربین و ویرایش نیز از نقاط قوت فیلم است. آیا به فیلم پنجم «Bad Boys» احتیاج داریم؟ نه. آیا من فیلم پنجم «Bad Boys» را تماشا می‌کنم؟ بله. بله، من تماشا می‌کنم. نمی‌دانستم که باید چه انتظاری داشته باشم وقتی به چهارمین قسمت یکی از محبوب‌ترین فرانچایزهای بادی کاپ می‌روم. با دیدن فیلم اول در سینما در سن 13 سالگی، با این سری بزرگ شدم و شک‌هایی درباره توانایی آن در تکامل داشتم. خوشبختانه، با کمال تعجب خوشحال شدم. این فیلم تماشای لذت‌بخشی بود، حتی با اینکه تریسا رندل غایب بود و این غیبت حس می‌شد. با این حال، فیلمسازان توانستند قلب و روحی را که طرفداران به آن عادت کرده‌اند، به خوبی به تصویر بکشند. روایت هنوز هم جذاب است و دیدن بازگشت این شخصیت‌ها واقعاً لذت‌بخش بود. این فیلم با تکنیک‌های دوربین و جلوه‌های بصری زیادی آزمایش کرده است. هرچند برخی از این انتخاب‌ها برای من جالب نبودند، اما نشان‌دهنده تلاشی جسورانه برای تازه کردن این سری است. به عنوان مثال، چندین صحنه اکشن وجود دارد که از زوایای دوربین نوآورانه و CGI استفاده می‌کنند که ممکن است احساس شلوغی کنند، اما همچنین لایه‌ای جدید از هیجان را به فیلم اضافه می‌کنند. این آزمایش‌ها در صحنه تعقیب و گریز به‌خصوصی مشهود است که کار دوربین دینامیک، تنش را افزایش می‌دهد، حتی اگر گاهی کمی گیج‌کننده به نظر برسد. قطعاً مقدار زیادی نئون وجود دارد. یک نگرانی که از تریلر داشتم، شوخی با ریبا مک‌اینتایر بود که در خارج از متن به نظر می‌رسید بی‌معنی است. اما در داخل فیلم، واقعاً به شکل خنده‌دار و غیرمنتظره‌ای جواب می‌دهد. این لحظه نشان‌دهنده این است که فیلم اغلب فراتر از انتظارات عمل می‌کند و عناصر ظاهراً کم‌اهمیت را به نقاط عطف به یاد ماندنی تبدیل می‌کند. قلب فیلم و داستان آن به خوبی با آنچه طرفداران از این فرانچایز دوست دارند، هم‌راستا است. رفاقت و شوخی‌های بین شخصیت‌های اصلی به اندازه‌ای تیز و تند است که هم خنده و هم لحظات دلگرم‌کننده را فراهم می‌کند. به عنوان مثال، صحنه‌ای که شرکای داستان به یاد اولین پرونده خود می‌افتند، حس نوستالژی را به ارمغان می‌آورد و پیوند پایدار آنها را تقویت می‌کند. به طور کلی، این چهارمین قسمت دنباله‌ای نسبتاً خوب است که به ارثیه پیشینیان خود احترام می‌گذارد و در عین حال عناصر تازه‌ای معرفی می‌کند. با وجود برخی تردیدها درباره سبک‌های بصری جدید، نقاط قوت اصلی فیلم - شخصیت‌ها و داستان - همچنان دست نخورده باقی مانده است. اگر شما از طرفداران این ژانر و به ویژه این فرانچایز هستید، احتمالاً چیزهای زیادی برای لذت بردن در اینجا پیدا خواهید کرد. این فیلم تعادلی بین نوآوری و آشنایی برقرار می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که هم طرفداران قدیمی و هم بینندگان جدید می‌توانند از جذابیت‌های آن لذت ببرند. ما «Bad Boys» را دوست داشتیم زیرا این فیلمی بود شبیه «Lethal Weapon» در میامی، و ما «Lethal Weapon» را دوست داشتیم زیرا دقیقاً شبیه به 356 فیلم بادی کاپ دیگری بود که قبلاً دیده بودیم. این یک فیلم کلاسیک و بی‌زمان است که شما به خاطر می‌دانید که چه چیزی را ارائه می‌دهد، به تماشای آن می‌روید... اما این یکی موفق نشد. این فیلم کمی خیلی جدی گرفته شده بود. بازیگران کمی برای آن سن دارند که مثل قبل درخشان باشند... خب، مارتین کمی پیرتر شده، اما فکر می‌کنم ویل هنوز هم می‌تواند صحنه‌های اکشن را به خوبی اجرا کند. او به وضوح هنوز در فرم خوبی است. اما بسیاری از جنبه‌های کمدی غایب است، مشاجره‌های زیادی از بین رفته است و ما فیلم‌های بادی کاپ را دوست داریم زیرا ما به دنبال شوخی هستیم و دوست داریم دو مرد سخت را ببینیم که مثل یک زوج متاهل قدیمی با هم دعوا می‌کنند... زیرا مردانی که یکدیگر را برای همیشه می‌شناسند معمولاً این‌طور با هم دعوا می‌کنند و همیشه تماشای آنها سرگرم‌کننده است، حتی وقتی در یک محیط اکشن نیستند. و واقعاً، آنها هم این را فراموش کردند. پس آنچه باقی مانده، یک فیلم بادی کاپ است که بسیاری از کلیشه‌های این نوع فیلم‌ها را فراموش کرده است... و این واقعاً کار نمی‌کند. ما «Bad Boys» را تماشا کردیم زیرا شبیه «Lethal Weapon» بود، و ما «Lethal Weapon» را تماشا کردیم زیرا فیلم‌های بادی کاپ دیگری را دوست داشتیم که قبل از آن دیده بودیم. اما... دوباره، سال 2024 است، انتظارات ما آنقدر پایین است که اجازه می‌دهیم این فیلم را بپذیریم و فکر کنیم عالی است زیرا، واقعاً، فیلم‌های مدرن بد هستند و این یکی به اندازه کافی بد نبود. پس به سال 1995 برمی‌گردیم وقتی «Lethal Weapon» را دوباره ساختند و عناصر «Miami Vice» را به آن اضافه کردند و... بله، فیلم هنوز عالی نبود، اما واقعاً سرگرم‌کننده و لذت‌بخش بود و این چیزی است که اهمیت دارد. نه چندان وحشتناک اما به هیچ وجه قابل توجه هم نیست، «Bad Boys: Ride or Die» یک فیلم اکشن جنایی قابل قبول است. نقاط ضعف، به طور خلاصه، شامل یک حس گنگستری رپر است که به حدی سوخته شده که به نقطه نابودی فرهنگی رسیده است. این مشکل با کمدی که در بیشتر این فیلم به طرز غیرقابل‌تحملی خنده‌دار نیست، بدتر می‌شود. نقطه قوت هم چیزی است که انتظار دارید، اکشن صیقلی و بی‌رحمانه و اغراق‌آمیز که به تنهایی سرگرم‌کننده است. داستان آن نیز قابل قبول و ساده است. به طور خلاصه، اگر بتوانید از بمب‌گذاری‌های گنگستری و رپرها عبور کنید، «Bad Boys: Ride or Die» یک فیلم اکشن لذت‌بخش و خنثی برای یک روز یا شب آرام است. ارزش یک نگاه را دارد. من از تماشای «Bad Boys: Ride or Die» لذت بردم، چهارمین قسمت از فرانچایز محبوب کمدی / اکشن بادی که از سال 1995 آغاز شد. کارگردانان مشترک عدیل ال‌عربی و بیلال فلاح، پس از موفقیت «Bad Boys for Life» در 2020، به ارثیه «Bad Boys» احترام می‌گذارند و در عین حال زندگی جدیدی به آن می‌بخشند. به عنوان یک طرفدار قدیمی، این فیلم واقعاً فراتر از انتظارات عمل کرد. این همه چیزی است که می‌خواستم و بیشتر. احساس می‌کنم که بازخورد درباره این فیلم بسیار مثبت خواهد بود و اگر تماشاگران تصمیم به حضور در سینما بگیرند، این فیلم می‌تواند نجات‌دهنده باکس آفیس تابستان باشد. وقتی کاپیتان و دوست سابقشان کُنراد هاوارد (جو پانتولیانو) در یک رسوایی فساد مرتبط با یک کارتل خطرناک متهم می‌شود، افسران پلیس میامی مارکوس (مارتین لارنس) و مایک (ویل اسمیت) باید برای پاک کردن نام او تلاش کنند. پس از یک سری اتفاقات غیرمنتظره، این دو شریک در طرف دیگر قانون قرار می‌گیرند. حالا به عنوان مجرمان تحت تعقیب (و در فهرست هدف‌های باندهای محلی)، مایک و مارکوس باید از دست پلیس و کارتل فرار کنند و در عین حال به حل معمای اینکه چه کسی می‌خواهد کاپیتان هاوارد را به دام بیندازد، بپردازند. با نزدیک شدن خطر و عدم اطمینان از اینکه به چه کسی می‌توانند اعتماد کنند، این دو مرد باید به هوش، دوستی و غریزه‌های خیابانی خود تکیه کنند تا زنده بمانند. بسیاری از جنبه‌ها اینجا به خوبی کار می‌کند، از جمله داستان قوی با خطرات بالا، جایی که خطر واقعی به نظر می‌رسد و دشمنی formidable وجود دارد. طرح داستان که با پیچ و خم‌های احمقانه بارگذاری نشده، در واقع قابل باور است. این ترکیب نادری است در آنچه که می‌توانست فقط یک بلاک باستر تابستانی بی‌معنا باشد و داستان آن از لحاظ روایی بسیار غنی‌تر است. این فیلم همچنین عشق به شخصیت‌های مدرن و نمادین را دوباره زنده می‌کند. مارکوس و مایک ممکن است بزرگ‌تر شده باشند، اما شوخی‌ها، رفاقت و زمان‌بندی کمدی آنها همچنان مرتبط است. بیشتر این موفقیت به خاطر این است که اسمیت و لارنس یک جفت عالی هستند که با شیمی طبیعی خود که به‌طور طبیعی از بین نمی‌رود، با هم مشاجره می‌کنند. شما باور می‌کنید که این دو مرد برای یکدیگر جانشان را خواهند داد، که داستان را قوی‌تر می‌کند. دیدن دوباره این دو در کنار هم بسیار لذت‌بخش است. اکشن R-نمره‌دار نیز در بین بهترین‌های این فرانچایز است، از تعقیب‌های سریع گرفته تا تیراندازی‌های خونین و شدید. صحنه‌های مختلفی وجود دارد که به‌طرز ماهرانه‌ای طراحی و داستان‌سازی شده‌اند و مدت‌هاست که صحنه‌های اکشن تازه و اصلی مانند اینها را ندیده‌ام. خلاقیت در اینجا استاندارد بالاتری را رقم می‌زند و رویکرد کارگردانی معاصر ال‌عربی و فلاح استایلی شیک و پرانرژی دارد و منجر به صحنه‌های اکشن پر از آدرنالین می‌شود که به‌قدری خوب است که فیلم واقعاً تپش قلب شما را بالا می‌برد. این یکی از آن فیلم‌هایی است که باید در کنار تماشاگرانی که نیز مشتاق هستند، از آن لذت ببرید. من از همه‌چیز در «Bad Boys: Ride or Die» لذت بردم. این نوع فیلم اکشنی است که به‌خوبی ساخته شده است و شما را از سینما به‌گونه‌ای خارج می‌کند که حس سرخوشی غریبی را به شما می‌دهد که فقط به عنوان «عالی» توصیف می‌شود. اگر شما از این ژانر لذت می‌برید، حتماً باید این فیلم را ببینید.