فیلم Terrifier 2 2022

«ترری‌فایر 2» نسبت به قسمت قبلی پیشرفتی چشمگیر دارد، اما برای من کافی نیست که کاملاً قضاوت را تغییر دهد. از همان ابتدا لحن و کیفیت فیلم به‌طرز محسوسی بهتر از قسمت قبل است. فیلمنامه به شخصیت‌ها فرصت رشد می‌دهد و مخاطب می‌تواند به شکلی که در فیلم اول کاملاً غایب بود، با شخصیت‌ها ارتباط برقرار کند. من از افزودن جزئیات دربارهٔ «آرت» خوشم آمد؛...

«ترری‌فایر 2» نسبت به قسمت قبلی پیشرفتی چشمگیر دارد، اما برای من کافی نیست که کاملاً قضاوت را تغییر دهد. از همان ابتدا لحن و کیفیت فیلم به‌طرز محسوسی بهتر از قسمت قبل است. فیلمنامه به شخصیت‌ها فرصت رشد می‌دهد و مخاطب می‌تواند به شکلی که در فیلم اول کاملاً غایب بود، با شخصیت‌ها ارتباط برقرار کند. من از افزودن جزئیات دربارهٔ «آرت» خوشم آمد؛ این موارد به عمق بیشتر آیکون تازه‌تأسیس وحشت کمک می‌کنند. فیلمنامه امکان صحنه‌های کشتار و اجراهای خلاقانه‌تر را فراهم کرده و داستان در سراسر یک شهر اتفاق می‌افتد، نه فقط در یک آپارتمان خفقان‌آور. با این‌حال مشکلاتی از فیلم اول باقی مانده‌اند. بازی بازیگران متغیر است؛ برخی بازی‌ها واقعاً قانع‌کننده و برای فضای مستقل فیلم تعجب‌آور بودند؛ از جمله بازیگران برجسته برای من Lauren LaVera، Kailey Hyman و Elliott Fullam بودند. اما برخی اجراها واقعاً ضعیف بود و گاهی مثل یک کارنمای نمایشی مدرسه‌ای به نظر می‌رسید. مشکلات جدی در ریتم وجود دارد؛ این فیلم تقریباً دو و نیم ساعت طول می‌کشد که نیاز به چنین مدت زمانی ندارد و مقدار زیادی حشو دارد که جریان فیلم را کند می‌کند. فیلم در ایجاد تعلیق بهتر عمل می‌کند اما بیش از حد به خون‌ریزی و جزییات سنگین تکیه دارد تا واکنش مخاطب را بگیرد. معمولاً از افراط در نمایش خون‌ریزی استقبال می‌کنم، اما اینجا بیش از حد رفته است؛ صحنه‌های زیادی باعث تهوع جسمی‌ام شد. گاهی کمتر، بیشتر است و اینجا قطعاً مصداق دارد. با وجود این عیوب، این گامی خوب برای این استودیوی کوچک است و با موفقیت در گیشه احتمالاً دنباله‌ای خواهد آمد که Dameon Leone فرصت ساخت یک فیلم ترسناک واقعی و درجه‌یک را داشته باشد. نمره: 63% — حکم نهایی: قابل قبول از «ترری‌فایر» اول بیشتر خوشم آمد. این فیلم به نظرم بیشتر بهانه‌ای بود برای نمایش خون و جراحت و زمان زیادی هم صرف صحنه‌های رؤیا (یا شاید کابوس) شد که اتلاف وقت بودند. آرت د کلون هنوز ترسناک و بیرحم است اما داستان کافی برای پوشش مدت زمان طولانی فیلم (بیش از دو ساعت) وجود ندارد. توصیه نمی‌کنم. David Howard Thornton بار دیگر در نقش آرت د کلون بازمی‌گردد؛ آرت زنده می‌شود و در هالووین چشمش به یک برادر و خواهر دوخته می‌شود. بی‌صبرانه منتظر تماشای آن بودم. نکات مثبت: - صحنه‌های قتل: بسیار خشن و خونین، خونین‌تر از نسخهٔ اول. - به‌نظرم داستان بیشتری نسبت به قسمت اول دارد و رشد شخصیتی بیشتری برای برادر و خواهر می‌بینیم. نکات منفی: - مدت زمان 2 ساعت و 18 دقیقه به‌نظرم خیلی طولانی است؛ در میانه فیلم کمی کند می‌شود و بخش‌هایی قابل‌حذف دارد. - امیدوار بودم که پیش‌زمینهٔ بیشتری از آرت ببینیم، اما زمان بیشتری صرف برادر و خواهر شد تا خودِ او. آیا «ترری‌فایر 2» در چارچوب فرنچایز قرار می‌گیرد؟ بله. اگر از فیلم اول لذت برده‌اید این را هم ببینید. اگر نسبت به قسمت اول مردد بودید، این را هم امتحان کنید. اگر از خون‌ریزی و خشونت بدتان می‌آید، از تماشای این فیلم بگذرید. امتیاز: 3 از 5 نسخهٔ اول این مجموعه (۲۰۱۶) را دوست نداشتم ولی امیدوار بودم که بعد از چند سال بتوانند فرمول را بهتر کنند. متأسفانه چنین نشد. فیلم بیشتر یا کمتر همان نسخهٔ قبلی است، با این تفاوت که این‌بار آرت به‌عنوان یک دلقک تهدیدکننده، شکارِ کودکان شیرینی‌طلب در هالووین را هدف گرفته. شخصاً با او هم‌نظرم؛ این عادت کودکانِ پررو که در خیابان‌ها سرگردان می‌شوند و تقاضای آب‌نبات می‌کنند سزاوار مجازات است. با بهترین استفاده از پوشش طبیعی‌اش، آرت سراغ «سینا» (Lauren Silva) و برادر ریزه‌میزه‌اش «جوناتان» (Elliott Fulham) می‌رود و کارِ خونریزی شروع می‌شود. متأسفانه بازیگری و نوشتار در سطح بالایی نیست، اما این موضوع به نوعی تکراری و رویه‌ای خشونت‌های خونین را تضعیف نمی‌کند. از سناریویی غیرمحتمل به سناریوی دیگر می‌رویم و شخصیت‌هایی تصمیمات بسیار احمقانه‌ای در بحران می‌گیرند؛ با فریادها و نمایش‌های اغراق‌آمیز پیش می‌رویم. مثل یکی از بازی‌های ویدیویی است که مردگان مدت زیادی نمی‌مانند؛ این خلود باعث بی‌حوصلگی می‌شود چون طرح تلاش می‌کند جذب کند یا نوآوری داشته باشد اما در نهایت شبیه نسخهٔ طولانی‌شدهٔ «اسکوبی-دو» می‌ماند. شخصیت شومِ آنتاگونیست دیگر اثرگذاری چندانی ندارد و از نظر من این تماشا خیلی طولانی و خسته‌کننده بود که از اوایل فیلم بوی فرنچایز به مشام می‌رسید. وحشت‌آور؟ نه، اصلاً. پیشرفتی قابل‌توجه نسبت به قسمت اول. «ترری‌فایر 2» بازی قابل‌توجهی از Lauren LaVera دارد که نقطه‌ قوت اصلی فیلم است. David Howard Thornton در نقش آرت د کلون هم شایستهٔ ستایش است. در نقد نسخهٔ اول گفته بودم که خواهان حضور بیشتر آرت هستم و این فیلم واقعاً بیشتر به او می‌پردازد. همه‌چیز کمی ارتقاء یافته است. با این حال باید بگویم مدت زمان فیلم بیش از حد است؛ در پایان حوصله‌ام سر رفت. مدت زمانی مشابه نسخهٔ قبلی برای این فیلم ایده‌آل‌تر بود؛ بیش از دو ساعت برای فیلمی از این دست ضروری نیست. حداقل در طول فیلم صحنه‌های خشونت خونین خوبی داریم. نمره: 70/100 آرت همراه با نوعی دوست‌دختر جدید بازمی‌گردد تا دوباره در هالووین قتل‌ها و هرج‌ومرج به راه اندازد. در فیلم داستانی هست و یک ارتباط مبهم بین خانوادهٔ مرکزی و آرت که هرگز کامل توضیح داده نمی‌شود، اما همهٔ این موارد در برابر نمایش ناب و بی‌پردهٔ از بین رفتن انسان‌ها که با خشونتِ فیزیکیِ شدید و عریان نمایش داده می‌شود، عقب می‌افتند. برخلاف فیلم‌های جدی‌تر، آرت از شکنجه‌های سادیستی خود لذت واقعی می‌برد و همین موضوع باعث می‌شود که با وجود خون‌ریزی زیاد، از تماشای آن تا حدی لذت ببرید و به حال‌وهوای طنزآمیز و ناخوشایند آن خندیده شود. قطعاً برای همه مناسب نیست، اما برای کسانی که از لذت‌های ناخوشایند و شرم‌آور استقبال می‌کنند، سرگرم‌کننده است.