فیلم Ride Along 2 2016

آن‌ها هم در سطح حرفه‌ای و هم در زندگی خانوادگی به هم نزدیک‌تر شده‌اند. وقتی فیلم اول را دوست داشتم، دلم نسخهٔ دنباله‌اش را خواست و حالا دنباله‌ای ساخته‌اند که حتی از نسخهٔ اصلی هم بیشتر از آن لذت بردم. فکر نمی‌کنم اجرای تک‌آهنگ آیس کیوب توانسته بود به تنهایی تماشاگران را جذب کند؛ اثرگذاری به‌خاطر حضور کوین هارت است—او واقعاً درخشان است. او این روزها...

آن‌ها هم در سطح حرفه‌ای و هم در زندگی خانوادگی به هم نزدیک‌تر شده‌اند. وقتی فیلم اول را دوست داشتم، دلم نسخهٔ دنباله‌اش را خواست و حالا دنباله‌ای ساخته‌اند که حتی از نسخهٔ اصلی هم بیشتر از آن لذت بردم. فکر نمی‌کنم اجرای تک‌آهنگ آیس کیوب توانسته بود به تنهایی تماشاگران را جذب کند؛ اثرگذاری به‌خاطر حضور کوین هارت است—او واقعاً درخشان است. او این روزها در فیلم‌های فوق‌العاده‌ای ظاهر می‌شود و همین‌طور بهترین همراه کمدی هالیوود در حال حاضر است، مثلِ سایمون پیگ در انگلستان. این فیلم بار دیگر دست‌کم گرفته شده است، مخصوصاً از سوی منتقدانی که زبان تندی به کار می‌برند. باور کنید، فیلم بسیار بهتر از چیزی است که می‌گویند. اگر فیلم اول را دوست داشتید، حتماً از این هم لذت خواهید برد. مطمئنم امتیازها با اکران عمومی و اجاره توسط مردم عادی بهتر خواهد شد. داستان دنبال ساده‌ای دارد، اما کمدی است که فیلم را بالا می‌برد. دو پلیسی که قرار است به‌زودی برادرشوهری شوند برای یک مأموریت به میامی می‌روند، اما پرونده‌ای که روی آن کار می‌کنند به پرونده‌های دیگر مربوط می‌شود، بنابراین آن‌ها به نیروهای محلی ملحق می‌شوند تا باند پشت ماجرا را از پا درآورند. فیلم حتی به شخصیت‌های خود می‌خندد و کن جئونگ را «جکی چان کم‌بودجه» خطاب می‌کند. جدا از لحظات کمدی، صحنه‌های اکشن هم بسیار چشمگیر بودند. اولیویا مان افزوده‌ای خوب بود و به نظرم در قسمت بعدی هم حضور خواهد داشت. بله، من خواهان قسمت سوم هستم و امیدوارم که آن هم از نظر سبک و اکشنِ بزن‌بزن بهتر باشد. فقط کارگردان و فیلمنامه‌نویسان را نگه دارند؛ بعد از دو فیلم اول، امید زیادی به آن‌ها دارم. ۷/۱۰ --- متأسفانه در سطح نسخهٔ اصلی نیست. «Ride Along 2» هنوز هم چیز بد یا بسیار کسل‌کننده‌ای نیست و ممکن است یک‌بار دیدنش ارزش داشته باشد، اما از ۱۰۱ دقیقه زمان اجرا چیز قابل‌ذکری باقی نمی‌ماند—که گاهی کشدار می‌شود. طنز فیلم متوسط است. کوین هارت (بن) احتمالاً بهترین اجرا را دارد و پس از او آیس کیوب (جیمز) قرار می‌گیرد. کن جئونگ (ای.جی) در ابتدا چند شوخی نسبتاً خنده‌دار دارد، اما خیلی زود به شخصیتی فراموش‌شدنی بدل می‌شود. اولیویا مان کم‌اثر است و بنجامین برت نیز به‌عنوان ضدقهرمان یکنواخت است. با این حال یک بازیگر از مجموعهٔ «سریع و خشمگین» در نقش مهمان ظاهر می‌شود که حضور جذابی دارد. من نسخهٔ اول را دوست دارم، اما دنباله‌اش ناامیدکننده و بی‌الهام است.