فیلم Day Shift 2022

Day Shift یکی از خوش‌تپاترین سورپرایزهای سال است! همان‌طور که انتظار می‌رفت، فیلم هیچ ابتکار خارق‌العاده‌ای در فیلمنامه ندارد — داستان کلیشه‌ای و شخصیت‌ها سطحی‌اند — اما دقت و تعهد در طراحی بدلکاری‌ها، استفاده محدود از CGI و فیلم‌برداری فوق‌العاده (توبی اولیور) این پروژه را پر از اکشن کرده است — گاهی حتی بیش از حد — و از این نظر یکی از سرگرم‌کننده‌ترین فیلم‌های خون‌آشامی...

Day Shift یکی از خوش‌تپاترین سورپرایزهای سال است! همان‌طور که انتظار می‌رفت، فیلم هیچ ابتکار خارق‌العاده‌ای در فیلمنامه ندارد — داستان کلیشه‌ای و شخصیت‌ها سطحی‌اند — اما دقت و تعهد در طراحی بدلکاری‌ها، استفاده محدود از CGI و فیلم‌برداری فوق‌العاده (توبی اولیور) این پروژه را پر از اکشن کرده است — گاهی حتی بیش از حد — و از این نظر یکی از سرگرم‌کننده‌ترین فیلم‌های خون‌آشامی دههٔ اخیر است. جیمی فاکس به‌خوبی نقش قهرمان سرسخت را در اولین اثر بلند جی. جی. پری ایفا می‌کند — این بدلکار سابق چنان تأثیر می‌گذارد که می‌تواند به‌راحتی به یک کارگردان شناخته‌شده در ژانر اکشن تبدیل شود. گزینهٔ مناسبی برای تماشا در آخر هفته با خانواده و دوستان است. امتیاز: B- به‌طور کلی: Day Shift با وجود نواقص، از ابتدا تا انتها هیجان‌انگیز است؛ اکشن‌های عالی و شخصیت‌های سرگرم‌کننده دارد. از آن‌قدر لذت نبردم که انتظار داشتم! Day Shift حال و هوای تازه‌ای به ژانر شکارچیان خون‌آشام می‌دهد، بیشتر فیلم در حومه‌های آفتابی لس‌آنجلس می‌گذرد. صحنه‌ها و مبارزات در سطحِ جان ویک طراحی شده‌اند (که دور از انتظار نیست چون چد استاهلسکی در پروسه حضور داشته) و جهانی که فیلم ساخته جذاب است و ارزش کاوش بیشتر در آثار بعدی را دارد. جیمی فاکس و دیو فرانکو شیمیِ دوست‌داشتنیِ «همکاران پلیسی» را دارند، و گرچه برخی شخصیت‌ها توسعهٔ زیادی ندارند، همچنان سرگرم‌کننده‌اند. دوست دارم از این فرنچایز بیشتر ببینم. یک کلیشه که در دلِ کلیشه پیچیده شده است. او بخت و اقبال ندارد، همسرش او را ترک می‌کند و بچه‌اش را می‌برد، نیاز به پول دارد... بین شستن استخرها خون‌آشام شکار می‌کند... Day Shift یک فیلم خون‌آشامی کم‌رمق است که مثل دندان پروتزی پدربزرگ، فقط ظاهراً «دندان» دارد. بدون نوآوری، کند، سطحی و تا حدی مضحک به شکلی نه‌چندان خوب؛ اکشنش تا حدی قابل تماشا است اما دیر فرا می‌رسد. خلاصه: یک فیلم اکشن متوسط با چاشنی خون‌آشام. همین. من این فیلم را دوست داشتم. فیلم خوبی برای آخر هفته یا پخش شبانه است. خیلی عمیق نیست اما جلوه‌های ویژه خوب و بازی‌های باکیفیتی دارد. هر وقت نیاز به اکشن هست، صحنه‌ها خوب از کار درآمده‌اند. روند فیلم از صحنه‌ای به صحنهٔ دیگر روان است و آن حس ناخوشایند «فیلم درجهٔ ب» را کم‌رنگ می‌کند. کمدی به‌جا و نه اغراق‌شده یا مبتذل است. رئیس بخش را دوست داشتم؛ برای نقش رئیسِ کثیف و خشن، بامزه بود. اسنوپ داگ هم همان حالت راحت و بی‌تکلف خودش را داشت و به نظر می‌رسید برای نقشِ «آقای خون‌آشام/رییسِ رده‌بالا» مناسب باشد، البته به شرط اینکه لازم نباشد احساسات پیچیده‌ای بازی کند — در تحویل دیالوگ‌ها عالی است و اگر برایش درست بنویسند، کمدی خوبی به وجود می‌آورد. بازیگران نقش‌های خود را خوب ایفا کردند. آنتاگونیست زن نقش‌ش را خوب بازی کرد؛ مغرور و از نظر اخلاقی زننده (و جذاب از نظر بصری). دو برادر قاتلِ خون‌آشام‌ها هم هم بامزه بودند و هم در صحنه‌های اکشن عالی عمل کردند. جلوه‌های ویژه، تعقیب‌وگریزهای ماشینی، و سکانس‌های نفوذ به خانه و لانه بسیار خوب کار شده‌اند؛ استودیو از استخدام گروه بدلکاری حداکثر استفاده را برد. فکر می‌کنم کمی زیاده‌روی در قالبِ «یار ضعیف و ترسو» شده بود. انتظار نداشتم اتفاقی که برای شخصیت فرانکو می‌افتد، بیفتد. فکر می‌کردم وقتی اوضاع جدی شود، رفتارش تغییر کند، اما فیلمنامه‌نویسان او را در جهتی دیگر بردند که هرچند چندان بدیع نیست، اما با داستان تناسب داشت. در کل، فیلم خون‌آشامی خوبی است؛ نه دقیقاً در سطح Fright Night یا 30 Days of Night، اما جای خود را دارد. اگر بخواهم مقایسه کنم، بیشتر به Dusk Till Dawn متمایل است. کاملِ سرگرم‌کنندهٔ اکشن-ترسناک... شروع فیلم فوق‌العاده هیجان‌انگیز است، با حرکات جدیدی برای نوع دشمنانی که قبلاً این‌طور از آن‌ها لذت نبرده‌ام. به نظر می‌رسد قرار است سفری سرگرم‌کننده با شخصیت اصلی و یارش داشته باشیم، و مطمئنم کمدی تا حدی برای زنده نگه‌داشتن فضای وحشت است. این اسپویل نیست، اما وقتی در یک سکانس مبارزه آهنگ «Body Count» پخش شد، توجه‌ام جلب شد. اکشن فراوان است، به شکل خشونت‌آمیز و خون‌بار لذت‌بخش، و تماشای آن هیجان‌انگیز است. خنده‌ها و چند نشانهٔ خندهٔ غیرمنتظره هم هست. اکشن و هرج‌ومرج الهام‌بخش‌اند و رفاقت میان شخصیت‌ها هم قابل تحسین است.