انیمیشن Batman: Under the Red Hood 2010

پنج سال پس از مرگ دومین رابین، جیسون تاد (الکساندر مارتلا)، بتمن (با صدای بروس گرینوود) در گاتهام دوباره با شاگرد قدیمی‌اش، دیک گریسون — اولین رابین — که حالا با هویت نایت‌وینگ (نیل پاتریک هریس) بازگشته، روبه‌رو می‌شود. در جریان مبارزه‌ای با اوباش بلک‌ماسک، بتمن و نایت‌وینگ با چهره‌ای جدید اما تا حدی آشنا از رد هود (جنسن اکلس) مواجه می‌شوند؛ اتفاقی که بتمن...

پنج سال پس از مرگ دومین رابین، جیسون تاد (الکساندر مارتلا)، بتمن (با صدای بروس گرینوود) در گاتهام دوباره با شاگرد قدیمی‌اش، دیک گریسون — اولین رابین — که حالا با هویت نایت‌وینگ (نیل پاتریک هریس) بازگشته، روبه‌رو می‌شود. در جریان مبارزه‌ای با اوباش بلک‌ماسک، بتمن و نایت‌وینگ با چهره‌ای جدید اما تا حدی آشنا از رد هود (جنسن اکلس) مواجه می‌شوند؛ اتفاقی که بتمن را به یاد خاطرات قدیمی و دردناکی از یکی از تاریک‌ترین دوره‌های زندگی‌اش می‌اندازد. سوال اصلی این است که چه کسی پشت ماسک رد هود قرار دارد… و آیا او دوست است یا دشمن؟ داستان به‌طور کلی بسیار درگیرکننده است و فضای آن نسبت به بسیاری از آثار انیمیشنی دیگر تاریک‌تر است؛ از ابتدا خشونت و شرایط مرگ و زندگی نقش محوری در روایت دارند. چند فلش‌بک هم می‌بینیم که نگاه کوتاه اما جالبی به اولین دیدار بتمن و جوکر و روزهای نخست رابطهٔ بتمن و جیسون تاد می‌اندازد و تا مرگ جوان رابین پیش می‌رود. صحنه‌های اکشن خوبی وجود دارد و طنز تاریکی هم در کار دیده می‌شود. انیمیشن کیفیت بالایی دارد؛ حال و هوایی شبیه به سریال انیمیشنی بتمن را منتقل می‌کند اما به‌اندازهٔ کافی متفاوت است که شخصیت مستقل خودش را داشته باشد. بازیگری صداپیشگان هم قابل توجه است. هرچند بازیگران متعددی نقش بتمن را در تلویزیون و سینما ایفا کرده‌اند و معمولاً پذیرش اجراهای متفاوت در لایواکشن ساده‌تر است، در نسخه‌های انیمیشنی سخت است که صدای جدیدها را با اجرای درخشان مجموعه Batman: The Animated Series مقایسه نکنیم. ممکن است در ابتدا تغییر صداها کمی عجیب به نظر برسد، اما به‌زودی شاهد نمایش‌های قوی از تمام بازیگران خواهید بود. جان دیماجیو در نقش جوکر نمرهٔ کامل می‌گیرد؛ جوکری که تاریک‌تر و تهدیدآمیزتر از همتای کارتونی‌اش است و از همان ابتدا خشونتی را نشان می‌دهد که معمولاً در نسخه‌های کارتونی کمتر می‌بینیم. بروس گرینوود اجرای خوبی در نقش بتمن دارد، اما به‌نظر می‌رسد کمی در تقلید از اجرای کوین کونروی قرار گرفته تا اینکه بتمنی کاملاً شخصی خلق کند. جنسن اکلس در نقش رد هود عالی است؛ به شخصیت انرژی و احساس می‌بخشد و کمک می‌کند با او همدلی کنید و انگیزه‌هایش را درک کنید. نیل پاتریک هریس هم در نقش نایت‌وینگ اجرای درخشانی دارد؛ کاش در نیمهٔ دوم فیلم حضور بیشتری داشت، اما همچنان به‌یادماندنی است. باقی صداپیشگان نیز همگی در سطح بالایی قرار دارند و در کنار هم گاتهامی تاریک و گرفته خلق می‌کنند. این فیلم انیمیشنی بتمن اثری بسیار خوب است و به‌ویژه برای طرفداران بتمن ارزش دیدن دارد؛ هرچند تاریک‌تر و خشونت‌آمیزتر از بعضی انیمیشن‌های دیگر است، اما این خشونت در خدمت داستان است. از ابتدا تا پایان، روایت شما را جذب می‌کند؛ پر از اکشن و با صداپیشگی‌های برجسته که آن را به یکی از بهترین آثار بتمن تبدیل می‌کند. ۹ از ۱۰