انیمیشن Alvin and the Chipmunks: The Road Chip 2015

اولین فیلمی که در ۲۰۲۱ دیدم — می‌دونم، می‌دونم، غبطه‌ات رو نگه دار! سه فیلم قبلی رو دیده‌ام و راستش از دو تای اول واقعاً خوشم اومد؛ قسمت سوم نه خوبه و نه خیلی بد. «آلوین و چیپ‌مانکس: سفر جاده‌ای» به‌راحتی ضعیف‌ترین قسمتِ مجموعه‌ست، اما با وجود این نمی‌تونم این فیلم‌ها رو کامل نپسندم. فیلم‌ها احمقانه‌اند، ولی تا حدی کار می‌کنن، دست‌کم در چارچوب هدف‌شون. کست فیلم...

اولین فیلمی که در ۲۰۲۱ دیدم — می‌دونم، می‌دونم، غبطه‌ات رو نگه دار! سه فیلم قبلی رو دیده‌ام و راستش از دو تای اول واقعاً خوشم اومد؛ قسمت سوم نه خوبه و نه خیلی بد. «آلوین و چیپ‌مانکس: سفر جاده‌ای» به‌راحتی ضعیف‌ترین قسمتِ مجموعه‌ست، اما با وجود این نمی‌تونم این فیلم‌ها رو کامل نپسندم. فیلم‌ها احمقانه‌اند، ولی تا حدی کار می‌کنن، دست‌کم در چارچوب هدف‌شون. کست فیلم جالب بود؛ جیسون لی — کمی غافلگیرکننده — برگشته و بلا ثورن هم اضافه شده که فقط در چند صحنه ظاهر می‌شه. چند صداپیشگی شناخته‌شده هم حضور داره. داستان کلیشه‌ای، بی‌معنی و بد نوشته شده و عملاً حتی یک سفر جاده‌ای واقعی هم در فیلم نیست. با این حال از انیمیشن چیپ‌مانکس‌ها خوشم اومد و چند بار به خاطر نحوه انیمیشن‌شون لبخند زدم. بدون شک فیلم ضعیفه، ولی راستش نمی‌تونم بگم ازش متنفرم. فکر می‌کنم این احتمالاً کم‌محبوب‌ترین قسمت برای من از بین مجموعه باشه. فیلم خنده‌داره، ولی من ترجیح می‌دم تماشا کنم چیپ‌مانکس‌ها تو دردسر می‌افتن تا اینکه شاهد حسادت پسر دوست‌دختر باشیم. مثل فیلم‌های قبلی، فیلم کوچکی و بامزه‌ست درباره خانواده، پیدا کردن خانواده و اینکه کنار هم موندن چه معنایی می‌تونه داشته باشه. من شخصاً قسمت سوم رو در بیشتر جنبه‌ها ترجیح می‌دم، اما این قسمت هم همچنان بامزه‌ست. پسرها باید با پسری که ممکنه در آینده برادر ناتنی‌شون بشه و در ابتدا قلدری می‌کنه، یه سفر جاده‌ای برن و مجبور می‌شن با هم کار کنن. شخصیت پسر قلدری در ابتدا خیلی خسته‌کننده‌ست و باعث می‌شد نگران باشم کل فیلم کش بیاد، ولی تحول شخصیتش سریع اتفاق می‌افته و فیلم به نسخه‌ای خنده‌دار و بامزه از یک فیلم سفر جاده‌ای تبدیل می‌شه. آنتاگونیست جدید، صحنه‌های دیوانه‌وار و مهمونی‌های خوش‌گذرونی داره و حتی یکی دو شوخی بود که واقعاً بلند خندم برد. در باقی موارد فیلم شبیه بقیه‌ست: سوءتفاهم‌های خانوادگی، مشکلات و آدم‌هایی که یاد می‌گیرن چگونه با هم زندگی کنن و از هم حمایت کنن. داستان آنتاگونیست کمی مضحکه، اما با لحن شوخ و سبک فیلم هم‌خوانی داره. پایان فیلم خیلی گرم و دل‌نشینه و حیف که به احتمال زیاد آخرین قسمت این سریه. نکته منفی؟ چرا همیشه فقط از «پسرها» و «برادرها» حرف می‌زنم؟ چیپت‌ها (چیپ‌تس) در این قسمت فقط دو نقش خیلی کوچک دارن و عمدتاً اهمیت ندارن. این هم ناراحت‌کننده‌ست چون من اون‌ها رو خیلی دوست دارم و دوست داشتم جای بیشتری داشته‌باشن؛ همچنین به این معنیه که تعامل و رشد شخصیت‌ها تنها بین پسرها و برادر ناتنی آینده‌شون رخ می‌ده، درحالی‌که در قسمت سوم از تعامل بین چیپ‌مانکس‌ها و چیپت‌ها لذت بردم. با این حال، اگر از حال و هوای خانوادگی سه فیلم اول خوشتون اومده، این قسمت هم اون حس رو به‌خوبی حفظ می‌کنه. بیشتر چیپت‌ها لطفاً! <3