فیلم Becoming Jane 2007

عاشق‌نماییِ جین جین آستن فردی غیرمتعارف بود. او هفتمین فرزند یک کشیش انگلیکان بود و از طبقه‌ای که امروز آن را می‌توان طبقه متوسط نامید، برخاست. در خانه‌شان کتاب‌های زیادی وجود داشت و هر دو والد خواندن و نوشتن را به او آموختند، از او حمایت کردند و استعدادی را در او دیدند که اکنون همه می‌شناسیم. علاوه بر این، در عشق چندان موفق نبود: به...

عاشق‌نماییِ جین جین آستن فردی غیرمتعارف بود. او هفتمین فرزند یک کشیش انگلیکان بود و از طبقه‌ای که امروز آن را می‌توان طبقه متوسط نامید، برخاست. در خانه‌شان کتاب‌های زیادی وجود داشت و هر دو والد خواندن و نوشتن را به او آموختند، از او حمایت کردند و استعدادی را در او دیدند که اکنون همه می‌شناسیم. علاوه بر این، در عشق چندان موفق نبود: به نظر نمی‌رسد والدینش دنبال همسری برای او بوده باشند و احتمالاً خودش به دلایل اقتصادی تمایلی به ازدواج نداشت؛ روابط عاشقانه‌ای که از او می‌دانیم کوتاه و بی‌ثمر بودند. با انتشار بسیار کم‌رو آثار اولیه‌اش وضعیت مالی او بهبود یافت و به تدریج شناخته شد، اما متأسفانه نویسنده در جوانی درگذشت و از ثمرهٔ استعدادش بهرهٔ کامل نبرد. من کارشناس جین آستن نیستم، اما این خلاصه‌ای کوتاه از زندگی اوست. فیلم بر جوانی او تمرکز دارد و پیرامونش داستانی رمانتیک می‌سازد. شخصاً نسبت به بسیاری از اتفاقات فیلم مردد هستم؛ گمان می‌کنم بخش زیادی از آن اختراعِ رمانتیک است و تقریباً آستن را به یکی از شخصیت‌های خود تبدیل می‌کند—کسی که بین توجه دو خواستگار بسیار متفاوت در تردید است. فیلم بد نیست، اما از کمال فاصله دارد و به‌نظر من هرگز جزو فیلم‌های مرجعِ زندگینامه‌ای نخواهد شد. کارگردانی جولیان جاروولد مؤثر است، اما فیلم بیشتر بر ساخت شخصیت‌ها و داستان تکیه دارد تا بر پیوند آن با زندگی واقعیِ شخصیت موردِ بیوگرافی. فیلم‌برداری مطلوب است و نماهایی تأثیرگذار دارد، اما موسیقی متن متوسط است. بازسازی دورهٔ تاریخی نسبتاً مناسب انجام شده و لباس‌ها، لوکیشن‌ها و صحنه‌پردازی قابل قبول‌اند. با این حال، اشتباه‌ها و آناکرونیسم‌هایی هم دیده می‌شود: در صحنهٔ رقص، جین لباسی به تن دارد که بیست سال جلوتر از زمان رخداد داستان است؛ در صحنه‌ای دیگر حلقهٔ ازدواج نشان داده می‌شود، چیزی که در آن زمان مرسوم نبود؛ و در صحنه‌ای دیگر جین به‌عنوان نویسندهٔ رمان شناخته می‌شود، در حالی که بسیاری از آثارش به‌صورت ناشناس منتشر شد و در زمان حیاتش شناخته‌گی کمی داشت. حتی سنگ‌قبرش در کلیسای وینچستر تا اواخر قرن نوزدهم به آثار ادبی‌اش اشاره‌ای نکرده بود تا اینکه متن آن تغییر یافت. در میان همهٔ اینها، اجراهای بازیگران برجسته است، به‌خصوص آن هاتاوی که به نقش لطافتی آمیخته با سرکشی و نافرمانی بخشید؛ شخصیتی که نمی‌خواست مانند سایر زنان باشد. جیمز مک‌آووی نیز بازی جالبی ارائه می‌دهد و شایستهٔ توجه است. فیلم همچنین بازی‌های خوبی از جیمز کرامول، جولی والترز، مگی اسمیت و یان ریچاردسون دارد.