فیلم White Heat 1949

به شما گفته بودم که از آن رادیو دوری کنید. اگر آن باتری خالی باشد، دوستانی برایش خواهد بود. فیلم «حرارت سفید» به کارگردانی رائول والش و با اقتباسی از داستانی به قلم ایوان گاف و بن رابرتز، بر اساس پیشنهادی از ویرجینیا کلاگ ساخته شده است. بازیگران اصلی این فیلم شامل جیمز کگنی، ویرجینیا مایو، ادموند اوبراین، استیو کخران و مارگارت وایچرلی هستند. موسیقی اثر...

به شما گفته بودم که از آن رادیو دوری کنید. اگر آن باتری خالی باشد، دوستانی برایش خواهد بود. فیلم «حرارت سفید» به کارگردانی رائول والش و با اقتباسی از داستانی به قلم ایوان گاف و بن رابرتز، بر اساس پیشنهادی از ویرجینیا کلاگ ساخته شده است. بازیگران اصلی این فیلم شامل جیمز کگنی، ویرجینیا مایو، ادموند اوبراین، استیو کخران و مارگارت وایچرلی هستند. موسیقی اثر ماکس استاینر و عکاسی آن توسط سیدنی هایکوکس انجام شده است. کودی جارت (با بازی کگنی) رهبر سادیستی یک باند خشن و بی‌رحم است. او به شدت به مادرش (وایچرلی) وابسته است و از کودکی به سردردهای شدیدی مبتلا بوده است. کودی یک روز بد فاصله دارد تا به یک روانی تمام‌عیار تبدیل شود و آن روز به زودی خواهد آمد و همه‌ کسانی که در راه او قرار بگیرند، مجبور به پرداخت بهای سنگینی خواهند شد. زمانی که «حرارت سفید» منتشر شد، دو نکته درباره ستاره‌اش و موضوعات فیلم آشکار بود. یکی اینکه مدت زیادی بود که یک گنگستر و به‌ویژه یک گنگستر واقعی، نتوانسته بود تماشاگران سینما را هیجان‌زده یا ترساند. کد تولید و تغییرات احساسی ناشی از جنگ جهانی دوم باعث شد که گنگسترهای واقعی تقریباً ناپدید شوند. نکته دوم این است که کگنی از عملکرد ناامیدکننده «کگنی پروداکشنز» آزرده خاطر بود. پس از ترک وارنر برادرز در سال 1942، این ستاره کوچک دوباره برای این استودیو قرارداد بست و به ژانری که تقریباً در دهه 30 به آن تعلق داشت، بازگشت. او البته در روند تولید تأثیر داشت و از سازندگان خواست تا مطمئن شوند که موضوع «جرم مجاز نیست» در فیلم گنجانده شود، اما در نهایت او به یک موفقیت نیاز داشت و همکاری‌اش با رائول والش و شخصیت روانی جارت کاملاً مناسب بود. ممکن است این بهترین بازی او نباشد، اما بدون شک قدرتمندترین و به نوعی بهترین فیلم در ژانر گنگستری به شمار می‌آید. الهام‌بخش فیلم عمدتاً به مجرمان واقعی مانند «ما بارکر»، «آرتور "داک" بارکر» و «فرانسیس کروالی» نسبت داده می‌شود. نکته جالب این است که همه آن‌ها از مجرمان دهه 30 هستند، چرا که «حرارت سفید» به‌طور واضح حس و حال یک فیلم دهه 30 را دارد. کگنی قطعاً بزرگ‌تر شده (او در آن زمان 50 سال داشت) و چاق‌تر، اما هم او و هم فیلم حضور و جذابیتی دارند که آن را در دوره خود مناسب نگه می‌دارد و در این فرآیند آخرین نمونه از نوع خود می‌شود. «حرارت سفید» آن موجود نادری است که توانسته داستانی کنش‌محور متعارف داشته باشد، اما در ساختار و نمایش شخصیت اصلی همچنان منحصر به فرد باقی بماند. کارگردانی عالی والش، با حفظ ریتم و سرعت مناسب با وضعیت ذهنی کودی جارت، باعث می‌شود که کگنی به طرز شگفت‌انگیزی هدایت شود. و با موسیقی ترسناک استاینر و افزودن عناصر نوار به فیلم توسط هایکوکس، از نظر فنی یک اثر بسیار هوشمندانه است. بازیگران مکمل در برابر بازی درخشان کگنی عملکرد عالی دارند. وایچرلی به زیبایی نقش مادری سخت‌گیر و زودرنج را ایفا می‌کند و اوبراین در نقش دومین شخصیت مهم فیلم، به خوبی عمل می‌کند. مایو چندان از او خواسته نمی‌شود، اما زیبایی و جذابیت خاصی دارد. در حالی که کخران نیز به خوبی نقش دست راست کودی را ایفا می‌کند. «حرارت سفید» به شدت خشن و واقعی است؛ یک درام روانی پرتنش که صحنه‌های بصری جذاب و تاثیرگذاری دارد که هنوز هم پس از گذشت 60 سال از نخستین نمایش آن بر پرده نقره‌ای، قدرت و شوک خود را حفظ کرده است. آنچه گاهی فراموش می‌شود، زمانی است که دوباره کلیپی از پایان فوق‌العاده آن در تلویزیون نمایش داده می‌شود، این فیلم همچنین یک اثر عجیب و کنایه‌آمیز است. در کل، این فیلم به شدت داغ و جذاب است. 10 از 10.