فیلم The Six Triple Eight 2024

وقتی بانوی اول، النور روزولت (با بازی سوزان ساراندون)، متوجه می‌شود که سربازان حاضر در اروپا نامه‌های دلگرم‌کننده و روحیه‌بخش را دریافت نمی‌کنند، شوهرش را قانع می‌کند که باید کاری دربارهٔ این موضوع انجام شود. در همین زمان، یگانی از زنان آفریقایی-آمریکایی در یک قلعه منتظرند و بی‌هیچ دستوری که آنها را به‌طور معنادار به کار گیرد، روزها را سپری می‌کنند. حالا مأموریتی به آنها...

وقتی بانوی اول، النور روزولت (با بازی سوزان ساراندون)، متوجه می‌شود که سربازان حاضر در اروپا نامه‌های دلگرم‌کننده و روحیه‌بخش را دریافت نمی‌کنند، شوهرش را قانع می‌کند که باید کاری دربارهٔ این موضوع انجام شود. در همین زمان، یگانی از زنان آفریقایی-آمریکایی در یک قلعه منتظرند و بی‌هیچ دستوری که آنها را به‌طور معنادار به کار گیرد، روزها را سپری می‌کنند. حالا مأموریتی به آنها داده می‌شود و به فرماندهی سرهنگ تازه‌منصوب، میجر آدامز (کری واشینگتن)، به اروپا اعزام می‌شوند. آنها تا وقتی با چند آشیانهٔ عظیم روبه‌رو نشوند که پر از پاکت‌ها و بسته‌های پوسیده و موش‌هاست، از گستردگی فاجعه خبر ندارند. یکی از برجسته‌ترین اعضای تازه‌وارد «لِنا» (اِبونی اُبسیدیان) است که پس از آنکه معشوقش «آبرام» (گرگ سولکین) به‌عنوان خلبان به جنگ رفت و گفته شد در عملیات جان باخته، به ارتش پیوست. او و همکاران پرتلاشش مصمم‌اند تفاوتی ایجاد کنند و ادامهٔ این درام تلاش‌های آنها را در برابر تبعیض و سکسیزم در میان خودی—در حالی که بمب‌ها همواره نزدیک‌اند—نشان می‌دهد؛ مأموریتی که عملاً هرکول‌وار است و با راه‌حل‌های ساده حل نمی‌شود. از آنجا که دستاورد نهایی تاریخی است، نتیجه‌گیری قابل حدس است، اما خود روایت با این وجود جالب است زیرا نه تنها کلیشه‌ها را به چالش می‌کشد، بلکه به‌طرز مؤثر و تلخ نشان می‌دهد که این کلیشه‌ها تا چه اندازه بازدارنده و زیان‌بار بودند. اما اجرای فیلم نسبتاً بی‌رمق است. واشینگتن بازی‌ای شایسته اما فراتر از آن ارائه نمی‌دهد و این موضوع تا حد زیادی دربارهٔ دیگر بازیگران هم صدق می‌کند—به‌جز اجرای زنده و خاکیِ شانایس شانتی در نقش جانّی می که شخصیت خشن اما دلنشینی دارد. فیلمنامه با شدت و صراحت زیادی به ابعاد نژادی ماجرا می‌پردازد؛ وقتی نکتهٔ اصلی کاملاً آشکار می‌شود، فیلم بیش از حد اصرار می‌کند و آن را کش می‌دهد. بخش‌هایی که نشان می‌دهد این زنان چگونه با هوش و درایت مرسولات را به صاحبانشان بازمی‌گرداندند جذاب و گاه بامزه‌اند، چون شهود و عقل سلیم‌شان به طرز شگفت‌آوری مؤثر عمل می‌کند، اما این بخش‌ها تا حد زیادی کنار گذاشته می‌شوند و روایت بیش از حد بر جنبه‌های ملودراماتیک دشواری‌هایشان تمرکز می‌کند. در نهایت پایان‌بندی و اهمیت دستاوردشان کمی شتاب‌زده به نظر می‌رسد. این فیلم شاید برای ساختن یک مستند بهتر که به تقدیر و تعهد این زنان بپردازد مناسب‌تر بود. به‌عنوان یک اثر سینمایی، در بهترین حالت یک فیلم تلویزیونی با کیفیت بالاست—و حتی در همان سطح هم بیش از حد طولانی به نظر می‌رسد.