فیلم Black 2015

«Brussels» داستان عاشقانه‌ای از دنیای زیرزمینی است. فیلمی بلژیکی که اقتباسی آزاد از «رومئو و ژولیت» شکسپیر به‌شمار می‌آید؛ اما بازآفرینی‌ای مدرن و در قالب یک درام جرم‌ و‌ جنایتِ گانگستری-عاشقانه است. داستان در بروکسل امروز می‌گذرد و درباره دو دسته رقیبِ سیاه‌پوست است که اختلاف‌شان وقتی بالا می‌گیرد که یکی از اعضای هر گروه عاشق دیگری می‌شود. نتیجه درگیری نهاییِ گنگ‌هاست و آنچه بعدش اتفاق...

«Brussels» داستان عاشقانه‌ای از دنیای زیرزمینی است. فیلمی بلژیکی که اقتباسی آزاد از «رومئو و ژولیت» شکسپیر به‌شمار می‌آید؛ اما بازآفرینی‌ای مدرن و در قالب یک درام جرم‌ و‌ جنایتِ گانگستری-عاشقانه است. داستان در بروکسل امروز می‌گذرد و درباره دو دسته رقیبِ سیاه‌پوست است که اختلاف‌شان وقتی بالا می‌گیرد که یکی از اعضای هر گروه عاشق دیگری می‌شود. نتیجه درگیری نهاییِ گنگ‌هاست و آنچه بعدش اتفاق می‌افتد، تقریباً همان چیزی است که انتظارش را دارید. این سخت‌ترین/تلخ‌ترین بازخوانی از زیباترین قصهٔ عاشقانه است. منظورم از «سخت» خشونت صرف نیست — هرچند صحنه‌های زد و خورد زیادی وجود دارد — بلکه محتوای جنسی فیلم بسیار برجسته و قوی است. اگر طرفدار نسخهٔ اصلی باشید احتمالاً از فیلم خوشتان نخواهد آمد؛ چرا که تصویرِ ژولیت در اینجا بسیار ناخوشایند است، هرچند این ناخوشایندی در قالب واقع‌گرایی دنیای زیرزمینی قابل توجیه است. اما اگر با استقبال از بازسازی‌های مدرنِ آثار کلاسیک می‌نگرید، تلاشِ سازندگان را تحسین خواهید کرد. با این حال فیلم به‌مراتب بیشتر از آنکه رمانس باشد، یک فیلم گانگستری است؛ برای همین عنوان فیلم خیلی ساده است و تا وقتی در خلاصهٔ فیلم یا نقدها نخوانید به تأثیرِ «رومئو و ژولیت» پی نخواهید برد. علاوه بر اینکه فیلم در پایتخت بلژیک رخ می‌دهد، بازیگران و طرز کارگردانی آن هم با انتظاراتم همخوانی نداشت. حس و حالِ فلاندری/هلندیِ بروکسل را منتقل نمی‌کند و فضای فیلم بیش از همه به مناطقی شبیه است که معمولاً در خاورمیانه می‌بینیم. تمرکز روی گنگ‌های زیرزمینی بود و اکثر شخصیت‌ها از مهاجران آفریقاییِ نسل اول و دوم بودند؛ البته با دو گروه قومی متفاوت: مراکشی‌ها و سیاه‌پوستان آفریقایی. نیمهٔ اول فیلم آن‌چنان که انتظار داشتم خوب نبود، اما پس از ظهور بخش‌های عاشقانه که مدت‌ها منتظرشان بودم، بهتر شد. «تو اینجا به دنیا آمده‌ای، اما باز هم متفاوتی. همیشه یک خارجی خواهی ماند.» من فضایی شبیه «رومئو و ژولیت» را در این فیلم احساس نکردم، چون در واقع نسخهٔ بازنگری‌شده‌ای نیست و صرفاً تا حدی از طرح اصلی الهام گرفته است. بنابراین نباید انتظار داشته باشید داستانی که می‌شناسید دقیقاً در صحنه‌های این فیلم تکرار شود. از همهٔ این‌ها، یک نکته را باید پیش از تماشا در نظر بگیرید: فیلم خانوادگی یا مناسب کودکان نیست و اصلاً فیلمی برای یک قرار عاشقانه محسوب نمی‌شود. نمی‌توانم بگویم فیلم را دوست نداشتم، اما باید می‌توانست بهتر هم باشد. بازیگران خوب‌اند و کیفیت تولید بالاست. از نظر داستانی فیلم راز یا پیچشِ غیرمنتظره‌ای ندارد چون همگی می‌دانیم اوضاع چگونه آغاز و پایان می‌یابد، اما نحوه‌ٔ پرداخت سینمایی، صحنه‌ها، شخصیت‌ها و لوکیشن‌ها متفاوت‌اند؛ بنابراین حرف بیشتری دربارهٔ فیلم‌سازی آن هست تا دربارهٔ خود داستان، به‌ویژه در مقایسه با روایت اصلی شکسپیر. این فیلم از آن‌دست آثاری است که دلم می‌خواست بیشتر دوستش داشته باشم و نمرهٔ بهتری بدهم، اما به دلایلی نتوانستم. نسخهٔ اصلی تراژدیِ عشقی‌ای بود که دربارهٔ دو خانوادهٔ درگیر بود؛ اما این اقتباس به موضوعی قومی تبدیل شده که برای شرایط کنونی جهان چندان قابل‌قبول نیست. از منظر هنر فیلم‌سازی، کار قابل قبولی است و از نظر سرگرمی نیز تا حدی رضایت‌بخش، اما از لحاظ پیام اخلاقی‌ای که ممکن است به جوانان امروز منتقل کند، گمراه‌کننده است. به‌طور کلی واقع‌گرایی پیروز است، چون فیلم گویا از رقابت‌های واقعی گنگ‌ها در اطراف بروکسل الهام گرفته است — این را پس از دیدن گزارش پایان فیلم که پیش از تیتراژ آمد هم فهمیدم. به‌نظر من فیلم خوب و تا حد زیادی معقولی است، هرچند نظرات متفاوت است. من صریحاً آن را توصیه نمی‌کنم، اما اگر کنجکاوید می‌توانید تماشا کنید تا خودتان قضاوت کنید. ضمناً آهنگِ تیتراژ پایانی خوب بود. ۶٫۵/۱۰