فیلم Deep Fear 2022

Deep Fear تا حدی نویدبخش است، اما بخش زیادی از پتانسیلش—مثل کتاکومب‌های فرانسوی که فیلم در آن رخ می‌دهد—بی‌کشف باقی می‌ماند. از جنبه‌های مثبت شروع کنیم: داستان پس‌زمینه محکم، هرچند تا حدی آشنا، و بازی‌های قابل قبولی از سوی بازیگران کارآمد؛ اضطراب و ترس شخصیت‌های اصلی به‌خوبی منتقل می‌شود و تهدید دلهره‌آور و پیوسته‌ای در برابرشان قرار دارد. علاوه بر این، حس نوستالژیک دهه‌های ۸۰ و...

Deep Fear تا حدی نویدبخش است، اما بخش زیادی از پتانسیلش—مثل کتاکومب‌های فرانسوی که فیلم در آن رخ می‌دهد—بی‌کشف باقی می‌ماند. از جنبه‌های مثبت شروع کنیم: داستان پس‌زمینه محکم، هرچند تا حدی آشنا، و بازی‌های قابل قبولی از سوی بازیگران کارآمد؛ اضطراب و ترس شخصیت‌های اصلی به‌خوبی منتقل می‌شود و تهدید دلهره‌آور و پیوسته‌ای در برابرشان قرار دارد. علاوه بر این، حس نوستالژیک دهه‌های ۸۰ و اوایل ۹۰ به‌خوبی پرداخته شده است. اما مشکل چیست؟ از همان ابتدا با پیام‌گرایی کلیشه‌ای و خسته‌کننده‌ای روبه‌رو می‌شویم—تنوع خوب است، نژادپرستی بد است؛ این پیام‌ها آن‌قدر آشکارند که حس موعظه‌آمیزشان آزاردهنده است. نکته دیگر اینکه تقریباً نیمی از فیلم صرف پرسه‌زدن در کتاکومب‌ها می‌شود: ابتدا هدایت می‌شوند و سپس گم می‌شوند. این محیط جذاب است اما پس از مدتی تازگی‌اش را از دست می‌دهد. وقتی هم بخش‌های واقعاً ترسناک فرا می‌رسند، اجرا و پرداخت مناسبی ندارند. نتیجه فیلمی است که به‌طرز آزاردهنده‌ای «تا حدودی جواب می‌دهد» اما هرگز به هدفش نمی‌رسد. خلاصه اینکه ایده‌ای جالب دارد ولی اجرای ناپیوسته آن را ضعیف کرده؛ فیلمی ترسناک و تاحدی دیدنی که این بیننده را نسبت به خود بی‌تفاوت رها کرد. توضیح: فیلم به زبان فرانسوی است و زیرنویس دارد.