فیلم Kill, Baby… Kill! 1966

گوتیک/ترسناک رنگارنگ ایتالیایی از ماریو باوا «Kill, Baby, Kill» که در سال ۱۹۶۶ به کارگردانی ماریو باوا ساخته شد، در دهکده‌ای کارپاتی در سال ۱۹۰۷ اتفاق می‌افتد. دکتر پل اسوای (جیاکومو روسی-استوارت) به درخواست بازپرس (پیِرو لولی) برای انجام کالبدشکافی می‌رسد. شواهد حاکی از آن است که روستا گرفتار نفرینی شده و دخترک روحی مرموزی کسانی را که او را می‌بینند وادار به خودکشی می‌کند؛ دکتر...

گوتیک/ترسناک رنگارنگ ایتالیایی از ماریو باوا «Kill, Baby, Kill» که در سال ۱۹۶۶ به کارگردانی ماریو باوا ساخته شد، در دهکده‌ای کارپاتی در سال ۱۹۰۷ اتفاق می‌افتد. دکتر پل اسوای (جیاکومو روسی-استوارت) به درخواست بازپرس (پیِرو لولی) برای انجام کالبدشکافی می‌رسد. شواهد حاکی از آن است که روستا گرفتار نفرینی شده و دخترک روحی مرموزی کسانی را که او را می‌بینند وادار به خودکشی می‌کند؛ دکتر در ابتدا این‌ را مزخرف می‌داند — حداقل تا مدتی. اریکا بلانک نقش دانشجوی پزشکی بازدیدکننده را بازی می‌کند که به اسوای کمک می‌کند، فابیِن دالی نقش جادوگر دهکده را دارد و جووانا گالتی نقش بارونس تلخی را ایفا می‌کند. لوسیانو کاتناچی در نقش شهردار و معشوقهٔ جادوگر نیز حضور دارد. فیلم فضایی گوتیک و وهم‌انگیز با رنگ‌آمیزی قوی دارد که ریشه‌هایش به آثار قبلی مثل سیاه‌وسفید «شهر مردگان» (با نام دیگر «هتل ترس») (۱۹۶۰) و به‌ویژه «ترور» (۱۹۶۳) بازمی‌گردد — اثری که فرانسیس فورد کاپولا بخشی از آن را کارگردانی کرد. همانند آن آثار، «Kill, Baby, Kill» شامل عمارت‌های مرموز، کلیساهای ویران، ارواح، تارعنکبوت‌ها، جادوگران و برج‌های ناقوس است؛ حال‌وهوئی شبیه فیلم‌های کمپانی همر در آن دوره، مانند «دراکولا، شاهزادهٔ تاریکی» (۱۹۶۶). از نظر ایجاد حس ترسناک، فیلم عالی است، اما قصه به‌شدت جذاب نیست — مگر در پردهٔ پایانی که قوت می‌گیرد. با وجود این، این فیلم بر بسیاری از هنرمندان و آثار بعدی تأثیر گذاشته است. روسی-استوارت نقش قهرمانی قابل اتکا بازی می‌کند که از نظر ظاهر تا حدی یادآور جیمز باند است، و اریکا بلانک و فابیِن دالی هر یک به‌طور متفاوتی برخورد خوبی با نقش‌های زنانه دارند و تأثیرگذارند. عنوان فیلم کمی مبتذل به نظر می‌رسد و یادآور «Faster, Pussycat! Kill! Kill!» اثر راس مِیِر از سال قبل است؛ ظاهراً این انتخاب برای دادن لبه‌ای «مد روز» و جذب تماشاگر بیشتر بوده است. در سال ۱۹۷۱ در آمریکا با عنوان «Curse of the Living Dead» بازنامیده شد که بی‌تردید بهتر است. چند عنوان پیشنهادی دیگر که شاید دقیق‌تر یا مناسب‌تر باشند عبارت‌اند از: «روستای مردگان خندان»، «شب مردگان خندان»، «فرزند انتقام»، «روح پشت پنجره»، «روستا، فرزند نفرین‌شده»، «دختر فراموش‌شده»، «آن‌ها را وادار به پرداخت کن»، «اندوه جادوگر»، «ملیسا» و «نفرین ملیسا». برای طنز هم چند عنوان شوخ‌طبعانه پیشنهاد شده: «ملیسا و سیسا»، «انگشتان خشم»، «آن توپ لعنتی» و «پسر ارواح در لباس زنانه» — عنوان آخری به این دلیل است که دخترک روح را یک پسر بازی کرده است: والریو والری. مدت فیلم ۱ ساعت و ۲۳ دقیقه است و تماماً در رم، لاتزیو، ایتالیا فیلم‌برداری شده است. نویسندگان: رومانو میلیورینی، روبرتو ناتاله و ماریو باوا. نمره: B