فیلم God Help the Girl 2014

تماشای فیلمی که در فضایی از دوران کودکی‌تان ساخته شده همیشه دلپذیر است، و این درام موزیکال نسبتاً پاپ هم به‌خوبی همان حس را منتقل می‌کند. داستان درباره «ایو» (Emily Browning) است که مرتب بین خانه و بیمارستان در رفت‌وآمد است اما مصرّانه به دنبال عشقش به موسیقی است. ظاهراً سرنوشت او را قابل ریسک‌دادن می‌داند و او را به موسیقیدان خجالتی «جیمز» (Olly Alexander)...

تماشای فیلمی که در فضایی از دوران کودکی‌تان ساخته شده همیشه دلپذیر است، و این درام موزیکال نسبتاً پاپ هم به‌خوبی همان حس را منتقل می‌کند. داستان درباره «ایو» (Emily Browning) است که مرتب بین خانه و بیمارستان در رفت‌وآمد است اما مصرّانه به دنبال عشقش به موسیقی است. ظاهراً سرنوشت او را قابل ریسک‌دادن می‌داند و او را به موسیقیدان خجالتی «جیمز» (Olly Alexander) و خواننده دیگری به نام «کَسی» (Hannah Murray) معرفی می‌کند. با کمک بخش قابل‌توجهی از آثار گروه گلاسگوئی Belle and Sebastian و چند قطعه از استوارت مردوخ، ما سه دوست را دنبال می‌کنیم که تلاش می‌کنند در زندگی‌های گهگاه آشفته‌شان راهی به سوی رویایشان بیابند. گلاسگو همیشه صحنه‌ای زنده و متنوع برای موسیقی داشته و از همان ابتدا در سالن «بارولندز» شخصیت‌ها به آن جریان خلاق و پرانرژی متصل می‌شوند تا ظرفیت‌هایشان را کشف کنند. هیچ‌کدام از آن‌ها از مشکلات شخصی خالی نیستند، اما داستان زمان زیادی را صرف این مسائل نمی‌کند و بیشتر بر ارزش دوستی، کمی عشق و اعتمادبه‌نفس برای باور به خود و تجربه‌کردن چیزهای جدید تأکید دارد. این موضوع چالش اصلی جیمز خجالتی است؛ بعضی از جمله‌هایی که از زبان او شنیده می‌شود به‌طرزی عجیب پیشگویانه جلوه می‌کنند، به‌ویژه وقتی می‌دانیم بازیگر نقش او بعدها دقیقاً همان راهی را رفت که در اینجا آرزویش را داشت. آن‌ها آوازهای خود را با جذابیت اجرا می‌کنند و چند قطعه یادآور تا حدی Kirsty MacColl است. برای یک فیلم مستقل کم‌بودجه، اثر فراتر از انتظار ظاهر می‌شود. فیلم کمی زمان می‌برد تا به حرکت بیفتد و شاید راه‌حل‌هایش برای مشکلات روانی کمی ساده‌انگارانه باشد، اما هنوز فیلمی است که لبخند بر لب می‌آورد و ارزش چند ساعت تماشا را دارد تا حالتان کمی بهتر شود.