انیمه The Murder Case of Hana & Alice 2015

افسانه‌ی یودا این فیلم پیش‌درآمدی بر فیلم ۲۰۰۴ «هنا و آلیس» از همان نویسنده و کارگردان است. بنابراین من باید آن فیلم را قبلاً دیده‌بودم و هر دو فیلم را نسبتاً خوب یافتم. معمولاً برای تماشای دنباله لازم است با اثر اصلی آشنا باشی، اما برای پیش‌درآمد این الزام وجود ندارد چون از لحاظ داستانی نقشِ «اصل» را ایفا می‌کند، هرچند اولین فیلم منتشرشده در مجموعه...

افسانه‌ی یودا این فیلم پیش‌درآمدی بر فیلم ۲۰۰۴ «هنا و آلیس» از همان نویسنده و کارگردان است. بنابراین من باید آن فیلم را قبلاً دیده‌بودم و هر دو فیلم را نسبتاً خوب یافتم. معمولاً برای تماشای دنباله لازم است با اثر اصلی آشنا باشی، اما برای پیش‌درآمد این الزام وجود ندارد چون از لحاظ داستانی نقشِ «اصل» را ایفا می‌کند، هرچند اولین فیلم منتشرشده در مجموعه نباشد. با این حال، دیدن هر دو فیلم به درک بهتر کمک می‌کند و ترتیب زمانی معمولاً بهترین شیوه است. فرمت‌ها و فاصلهٔ زمانی بین دو فیلم متفاوت‌اند، اما این تصمیم بدی نبود. این انیمه مانند بسیاری از انیمه‌های خوش‌ساخت و دل‌نشین است. من از انیمیشن نرم و روانش خوشم آمد؛ طراحی‌ها خیلی ریزبه‌ریز نبودند اما نمایش حرکت‌ها بسیار دقیق و دل‌پذیر است. اگر طرفدار انیمه هستید، برایتان دل‌چسب خواهد بود. نمی‌گویم بهترین انیمهٔ تاریخ است، اما قطعاً جواهری کوچک است که نباید طرفداران فیلم ۲۰۰۴ آن را از دست بدهند. نمی‌دانم آیا صحنهٔ پایانی این فیلم با آغاز فیلم دیگر یکسان است یا نه (به‌خاطر تفاوت فضای احساسی)، اما برای من چنین به نظر آمد. این فیلم نشان می‌دهد چگونه لنا و آلیس برای اولین‌بار همدیگر را ملاقات کردند و دوست نزدیک شدند. همه چیز با افسانهٔ مدرسهٔ جدید آلیس، یعنی مرگ یودا، آغاز می‌شود. یودا که هم‌کلاسی سابق لنا بود، حالا همسایهٔ او شده است. ماجراجویی آن‌ها برای کشف جزئیات جدید دربارهٔ زندگی یودا آغاز می‌شود، اما به‌جای آن به چند ماجراجویی ناموفق و پیش‌بینی‌نشده می‌رسند. «هیچ‌وقت آن درد را فراموش نخواهم کرد.» دو شخصیت اصلی—دو دختر نوجوان—کاملاً باورپذیرند. داستان هم ساده و دربارهٔ کشف واقعیت پشتِ یک راز است. با این حال فیلم آن‌قدرها هم تریلرگونه نیست، برخلاف چیزی که عنوان و برخی نشانه‌ها القا می‌کنند؛ بیشتر درامیک است و مملو از لحظات شاد، پرتنش و گاه بامزه. پردهٔ اول خوب است، اما واقعاً از نیمهٔ فیلم به بعد روند بهتر و بهتر می‌شود تا صحنهٔ پایانی. نیمهٔ دوم و به‌ویژه تلاشِ مشترکِ لنا و آلیس را خیلی دوست داشتم: مأموریتی ساده اما سرگرم‌کننده. چند ماجرای فرعی هم وجود دارد؛ مثلاً برای لحظه‌ای یک پیرمرد وارد روایت می‌شود که طعم تازه‌ای به داستان می‌دهد و ما را در جهت جدیدی می‌برد. خیلی زود داستان به مسیر اصلی‌اش بازمی‌گردد و آنجا دوستیِ نهایی میان شخصیت‌های اصلی شکوفا می‌شود. همیشه داستان‌هایی در مورد پسری در میان است: در فیلم دیگر دوستی آن‌ها به‌واسطهٔ پسری آزمایش شد، اما در این‌جا دست‌به‌دست هم می‌دهند تا راز مرگ یک پسر را حل کنند. مانند فیلم اول، رقص باله نیز نقشی دارد، هرچند نه نقش محوری، بلکه بخشی از زندگی یکی از شخصیت‌های اصلی است. صداپیشگان اصلی نسخهٔ ۲۰۰۴ دوباره صدای دو نقش محوری را اجرا کرده‌اند؛ بنابراین به‌جز تجربهٔ انیمه‌ای بودن، جذابیت کلی تقریباً همان است. طبق برخی منابع، مانگایی در ادامه این داستان وجود دارد. امیدوارم داستان با فیلم سومی — چه لایو-اکشن و چه انیمه — ادامه یابد. این انیمه چندان موردتوجه قرار نگرفته اما ارزشِ تحسین دارد. از کیفیت و موضوعش واقعاً شگفت‌زده شدم؛ به‌نظرم اندکی از فیلم اول جلوتر است و این بررسی مختصر هم دلیلِ من برای این نظر بود. قطعاً ارزشِ دیدن دارد و من آن را توصیه می‌کنم. ۷/۱۰