فیلم Zatoichi and the Chest of Gold (Vol. 6) 1964

احمق. برق پول را می‌بیند و همهٔ احتیاط را کنار می‌گذارد. این مشکل مردانی است که می‌توانند ببینند. ایچی در این فیلم مثل یک قهرمان خودسر ظاهر می‌شود و نتیجه عالی است. فیلم‌برداری در این مجموعه به سطحی جدید رسیده؛ واقعاً نمی‌تواند مال ۱۹۶۴ باشد. پالت رنگی زنده و دانه‌دانه فیلم را از نظر بصری به سطحی می‌رساند که قبلاً ندیده بودیم—طوری که انگار این فیلم...

احمق. برق پول را می‌بیند و همهٔ احتیاط را کنار می‌گذارد. این مشکل مردانی است که می‌توانند ببینند. ایچی در این فیلم مثل یک قهرمان خودسر ظاهر می‌شود و نتیجه عالی است. فیلم‌برداری در این مجموعه به سطحی جدید رسیده؛ واقعاً نمی‌تواند مال ۱۹۶۴ باشد. پالت رنگی زنده و دانه‌دانه فیلم را از نظر بصری به سطحی می‌رساند که قبلاً ندیده بودیم—طوری که انگار این فیلم می‌توانست در دههٔ ۸۰ ساخته شده باشد. بهترین سکانس افتتاحیهٔ کل مجموعه از نظر من است: ایچی تنها در پس‌زمینه‌ای کاملاً سیاه، به‌طرزی شاعرانه لشکریان دشمن را یکی‌یکی از پیش برمی‌دارد. تماماً سینماست؛ انگار از فیلمی در سبک جیمز باند درآمده باشد. داستان آشنای حرص و طمع، فساد دولتی و سرکوب اقشار حاشیه‌ای را روایت می‌کند، اما در کنارش یک ماجرای فرعی جالب هم برای ایچی وجود دارد که باید بر آن غلبه کند. چه انجام کاری شریف برای کسانی که لایقش نیستند و چه پیشنهاد رساندن ایمن کودکی به آن‌سوی کشور، ایچی همیشه از قطب‌نمای اخلاقی‌اش پیروی می‌کند. فیلمی فوق‌العاده است با فیلم‌برداری چشم‌نواز، عنصری خوشایند از تعلیق و موسیقی دلهره‌آور. یکی از به‌یادماندنی‌ترین سکانس‌ها برای من که الهام‌بخش فیلم‌های Lone Wolf and Cub هم شده، جایی است که ایچی کودکی را از میان کوه‌ها می‌برد و برای تأمین عبور امن گروهی از یاکوزاهای سالخورده، عملاً ارتشی را به سمت خود جذب می‌کند. نورپردازی که عمدتاً با فانوس‌ها انجام می‌شود و گذار از غروب به تاریکی شب را جلوه‌گری می‌کند، فوق‌العاده است. بعد هم ایچی که درحالی‌که یک کودک نوپا را در آغوش دارد، از حملات دشمنان دفاع می‌کند—سکانسی واقعاً تحسین‌برانگیز. و سپس یکی از جالب‌ترین باس‌های نهایی: جوشیرو، با بازی یکی از موردعلاقه‌های من، Tomisaburo Wakayama، که برای بار دوم به‌عنوان رقیب شینتارو کاستو در این مجموعه ظاهر می‌شود. آرکی‌تایپ رونی که سلاح شاخصش شلاق است و در عین حال بهترین شمشیرباز تا آن نقطه‌ای است که ایچی با او روبه‌رو شده. سکانس در خانهٔ قمار بین این دو، وقتی ایچی سکه را نصف می‌کند، نیز فوق‌العاده است. بعد از دیدن کل مجموعهٔ Lone Wolf and Cub، با تقدیر و قدردانی تازه‌ای این فیلم را بازبینی کردم و جایگاهش در فهرست من بالاتر رفت. داستانی است از تلاش ایچی برای بازخرید خود در چشم برخی روستاییان ناسپاس و در این پروسه، ایچی از کسی که هر حرکت او را زیر نظر داشته، رستگاری می‌یابد. دوئل نهایی یک‌به‌یک هیجان‌انگیز با یک پیچش، پایان خوشایندی ارائه می‌دهد. کلاسیک است. از فیلم‌های محبوبم در تمام دوران و همان اثری که ایچی را به عنوان شخصیت فیلم موردعلاقه‌ام تثبیت کرد.