فیلم High & Low: The Worst X 2022

از کجا شروع کنم؟ آخرین فیلم H&L که دیده بودم «DTC –Yukemuri Junjo Hen– from HiGH&LOW» بود و آن‌قدر طعم تلخی به جا گذاشت که بهش نمرهٔ 1 از 10 دادم و دلم می‌خواست بتوانم صفر بدهم. فیلمی از H&L بدون هیچ زد و خورد و بدون آن موسیقی‌های پرهیجان همیشگی — تجربه‌ای واقعاً افتضاح و به‌یادماندنی به شکل بد. بنابراین با نگرانی سراغ این یکی...

از کجا شروع کنم؟ آخرین فیلم H&L که دیده بودم «DTC –Yukemuri Junjo Hen– from HiGH&LOW» بود و آن‌قدر طعم تلخی به جا گذاشت که بهش نمرهٔ 1 از 10 دادم و دلم می‌خواست بتوانم صفر بدهم. فیلمی از H&L بدون هیچ زد و خورد و بدون آن موسیقی‌های پرهیجان همیشگی — تجربه‌ای واقعاً افتضاح و به‌یادماندنی به شکل بد. بنابراین با نگرانی سراغ این یکی رفتم (نمی‌دانستم H&L: The Worst در واقع بعد از آن فیلم ساخته شده — که آن هم مشکلاتی داشت، خصوصاً طنزی تصنعی که حول یک شخصیت زنانه می‌چرخید). اما نیازی به نگرانی نبود. این فیلم دوباره همان مبارزات بی‌وقفه و موسیقی را برمی‌گرداند که هرچند از قطعات اصلی بهتر نیستند، اما هنوز هم کیفیت خوبی دارند (و برای طرفداران موسیقی فیلم‌های اصلی چند سورپرایز هم دارد). این فیلم بیشتر دربارهٔ اتحاد گروه‌هاست و همان کراس‌اوور جذابی را می‌بینیم که در اولین فیلم The Worst به آن اشاره شده بود — و واقعاً خوش‌ساخت است. همه‌چیز در کل واقعاً اغراق‌شده است. شخصیت‌ها شبیه کاریکاتورند، صحنه‌های مبارزه کاملاً اغراق‌آمیز است، احتمالاً کمی طولانی است و داستان... خب، داستانی هست؟ به هر حال داستان‌ها گاهی بیش از حد اهمیت داده می‌شوند. من از تماشای این فیلم حسابی لذت بردم!