فیلم Twilight’s Last Gleaming 1977

آقایان، اکنون ما یک ابرقدرتیم. «Twilight's Last Gleaming» به کارگردانی رابرت آلدرایچ و فیلمنامه‌ای مشترک از رونالد ام. کوهن، ادوارد هوبش و والتر واگر (بر اساس رمان «Viper Three») ساخته شده است. در این فیلم بازیگرانی چون بُرت لانکستر، بُرت یانگ، ریچارد ویدمارک، روسکو لی براون، جوزف کاتن، چارلز دارنینگ، ملوین داگلاس، ریچارد جیکل و ویلیام مارشال حضور دارند. موسیقی اثر از جری گلدسمیت و فیلم‌برداری...

آقایان، اکنون ما یک ابرقدرتیم. «Twilight's Last Gleaming» به کارگردانی رابرت آلدرایچ و فیلمنامه‌ای مشترک از رونالد ام. کوهن، ادوارد هوبش و والتر واگر (بر اساس رمان «Viper Three») ساخته شده است. در این فیلم بازیگرانی چون بُرت لانکستر، بُرت یانگ، ریچارد ویدمارک، روسکو لی براون، جوزف کاتن، چارلز دارنینگ، ملوین داگلاس، ریچارد جیکل و ویلیام مارشال حضور دارند. موسیقی اثر از جری گلدسمیت و فیلم‌برداری از رابرت ب. هاؤزر است. داستان درباره یک ژنرال سرکش نیروی هوایی آمریکا، لارنس دل (با بازی لانکستر)، است که از زندان نظامی فرار می‌کند و کنترل یک سیلوی موشک بالستیک بین‌قاره‌ای نزدیک مونتانا را به‌دست می‌گیرد و تهدید می‌کند که در صورت نپذیرفتن خواسته‌اش، جنگ جهانی سوم را راه خواهد انداخت — خواسته‌ای که رئیس‌جمهور را وادار می‌کند حقیقت ماجرا درباره جنگ ویتنام را فاش کند. «Twilight's Last Gleaming» نوعی تریلر سیاسی چسبنده و پرکشش است که این روزها کمتر می‌بینیم. آلدرایچ، کارگردان توانمند آثار گروهی، با لحنی خشمگین و زیرکانه از کاخ سفید دهه هفتاد می‌خواهد به وعده شفافیت و پاسخگویی عمل کند. در بیش از دو ساعت و بیست دقیقه زمان، آلدرایچ از تماشاگر می‌خواهد به تک‌تک جملات گفته‌شده گوش دهد. با توجه به تعداد بالای شخصیت‌ها، صحنه‌های تقسیم‌شده (اسپلیت‌اسکرین) متعددی می‌بینیم که هم‌زمان می‌توانیم در نقاط مختلف داستان رخدادها را دنبال کنیم — و این کار با کیفیت مطلوب انجام شده است. ریتم فیلم هرگز کند نمی‌شود و همان‌طور که رئیس‌جمهور (دارنینگ) و مشاورانش زیر فشار تهدید واقعی دل قرار دارند، تماشاگر نیز همراه با پارانویا و اضطراب داستان جلو می‌رود. این فیلم هنوز هم معنادار است و شایسته است که علاقمندان سینمای سیاسی بیشتر آن را ببینند و درباره‌اش قضاوت کنند. با بازی جمعی که کاملاً با کارگردان هماهنگ‌اند و داستانی که به اوج فشرده‌ای می‌رسد، «Twilight's Last Gleaming» ارزش وقت گذاشتن دارد. امتیاز: ۸/۱۰. چهل سال بعد، این فیلم هنوز هم طنین خودش را دارد. بُرت لانکستر نقش یک ژنرال بی‌آبرو در نیروی هوایی آمریکا را بازی می‌کند که همراه با دو هم‌دستش از زندان فرار کرده و کنترل یک سیلوی فعال هسته‌ای را به‌دست می‌گیرد؛ سیلویی که حاوی ۹ موشک مرگبار است. ریچارد ویدمارک، فرمانده سابق او، حالا در سمت مقابل قرار می‌گیرد و بازیِ موش و گربه‌ای هوشمندانه، حساب‌شده و واقعاً تهدیدآمیز بین آن‌ها شکل می‌گیرد. هنگامی که رئیس‌جمهور (چارلز دارنینگ) درمی‌یابد که علاوه بر درخواست‌های معمولِ پول و هواپیما، خواسته‌ای از او مبنی بر صدور بیانیه‌ای برای محکومیت خشونت جنگ در جنوب‌شرق آسیا وجود دارد—و سندی محرمانه که حقایق را فاش می‌کند، او را وحشت‌زده می‌کند—داستان پیچیده‌تر می‌شود. روایت جذاب است و سه شخصیت اصلی برای مدت زیادی از فیلم تنش قابل‌توجهی ایجاد می‌کنند. متأسفانه پس از حدود صد دقیقه فیلم کم‌رمق می‌شود؛ موعظه‌گری و سیاست‌زدگی خسته‌کننده و نسبتاً افسرده‌کننده‌ای وارد می‌شود که داستان را به سوی پایانی غیرقابل‌باور و ناامیدکننده می‌کشاند و بخش‌هایی از کیفیت اولیه اثر آلدرایچ را تضعیف می‌کند. با این حال دیدنش ارزش دارد — شاید چنین چیزی بتواند اتفاق بیفتد.