فیلم Souleymane’s Story 2024

آیا همیشه گفتن حقیقت بهترین راه برای رسیدن به مقصود است؟ برخی با کمی خودبرترپنداری پاسخ می‌دهند: هرگز. اما برای کسانی که با شرایط پیچیده و دشوار روبه‌رو هستند، شاید همیشه این‌طور نباشد. همین معضل، سرگذشت مهاجر گینه‌ای سولیمان سانگاره (ابو سانگاره) را شکل می‌دهد؛ مردی که برای فرار از سختی‌های وطنش به فرانسه آمده و امیدوار است با درخواست پناهندگی به‌خاطر آزارهای سیاسی در...

آیا همیشه گفتن حقیقت بهترین راه برای رسیدن به مقصود است؟ برخی با کمی خودبرترپنداری پاسخ می‌دهند: هرگز. اما برای کسانی که با شرایط پیچیده و دشوار روبه‌رو هستند، شاید همیشه این‌طور نباشد. همین معضل، سرگذشت مهاجر گینه‌ای سولیمان سانگاره (ابو سانگاره) را شکل می‌دهد؛ مردی که برای فرار از سختی‌های وطنش به فرانسه آمده و امیدوار است با درخواست پناهندگی به‌خاطر آزارهای سیاسی در گینه برای خود خانه‌ای دائمی دست‌وپا کند. مشکل این است: داستان او راست نیست. این بدان معنا نیست که او از رنج‌های بسیاری فرار نکرده، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که آن مشکلات برای ماندن او در فرانسه کافی باشند. بنابراین نقشه پناهندگی ساختگی به میان می‌آید؛ طرحی که او با کمک باری (آلفا عمر سو)، مددکاری گران‌قیمت — که برخی او را اخاذ می‌خوانند — و دلال پناهندگی پی‌ریزی می‌کند؛ کسی که از ترس و ناامیدی سولیمان سواستفاده کرده و نفع می‌برد. باری برای مشتریانش از جمله سولیمان مدارک پناهندگی جعلی و قصه‌ای «قابل‌قبول» تهیه می‌کند تا در مصاحبه رسمی با کارشناس دولتی (نینا موریس) مطرح کنند و صلاحیت پناهندگی را تعیین کنند. در حالی که سولیمان برای ملاقات با مقامات آماده می‌شود، به‌صورت غیرقانونی به‌عنوان پیک غذا کار می‌کند و با کمک همراه مشکوکی به نام امانوئل (امانوئل یوانیه) که مدارک کاری جعلی را «اجاره» می‌دهد، پولی خارج از سیستم به‌دست می‌آورد؛ وضعیتی پر از پیچیدگی که هنگام رکاب‌زدن در خیابان‌های پاریس آشکار می‌شود. از طریق این تجربه‌ها، تماشاگر با چالش‌های فراوانی که مهاجران و پناهجویان هنگام تلاش برای ساختن خانه‌ای دور از ریشه‌های خود با آن روبه‌رو هستند آشنا می‌شود: کابوس‌های بوروکراتیک، تعصبات بی‌محابا، کلاهبرداران فراگیر و سرخوردگی ناشی از ناتوانی در رسیدگی به مشکلات خانواده در وطن، مانند مسائل درمانی و جدایی از عزیزان—نمونه‌اش نامزد سولیمان (کیتا دالو). فیلم جدیدِ نویسنده-کارگردان بوریس لوجکین روایت درگیرکننده‌ای ارائه می‌دهد که در جشنواره کن ۲۰۲۴ سه جایزه مهم از جمله جایزه هیئت داوران بخش «نگاه ویژه»، جایزه بهترین بازیگر همین بخش (سانگاره) و جایزه فپرسکی را کسب کرد، و در جشنواره‌ها و جوایز دیگر نیز تحسین و نامزدی‌هایی به‌دست آورد. این موفقیت تا حد زیادی مدیون بازی‌های خوب، فیلم‌برداری فضاساز و تدوین حرفه‌ای است که گوشه‌هایی از شهر نور را نشان می‌دهد که معمولاً کمتر دیده می‌شوند. راستی‌آزمایی و اصالت قوی در سراسر روایت نفوذ دارد و به داستان عمق و اعتبار قابل‌توجهی می‌بخشد. با این حال، در کنار این نقاط قوت، گاهی فیلم بیش از حد بر آماده‌سازی برای رویداد اصلی (مصاحبه) تأکید می‌کند و تا حدی بیش از اندازه به نمایش زندگی روزمره کاری سولیمان تکیه دارد، در حالی که از پرداخت عمیق‌تر به شخصیت اصلی و پیش‌زمینه‌اش می‌گذرد. توجه بیشتر به این جنبه‌ها بی‌شک می‌توانست به محصول نهایی عمق بیشتری ببخشد، نه تنها تصویر کامل‌تری از شخصیت اول ارائه دهد بلکه همذات‌پنداری تماشاگران با وضعیت او را نیز تقویت کند. در وضعیت کنونی، «داستان سولیمان» قطعاً اثری محکم و ارزشمند است، اما با اندکی اصلاح در این زمینه‌ها می‌توانست به سطح واقعاً برجسته‌تری ارتقا یابد.