فیلم Squad 36 2025

این روزها مدام خودم را در حال تکرار این جمله می‌بینم: «فیلمنامه اهمیت دارد». یک فیلمنامه نه‌چندان قابل‌قبول می‌تواند آنچه می‌توانست یک فیلم یا سریال عالی باشد را به‌کلی خراب کند. نمونهٔ دیگری از این مورد فیلم «Squad 36» است. از خوب‌های فیلم شروع کنیم: بازی‌ها عالی‌اند، صحنه‌های اکشن قابل‌قبول‌اند (اگرچه در سطحی فراتر از متوسط نیستند) و قصه احساس‌برانگیز است. اما مشکل اصلی در فیلمنامهٔ...

این روزها مدام خودم را در حال تکرار این جمله می‌بینم: «فیلمنامه اهمیت دارد». یک فیلمنامه نه‌چندان قابل‌قبول می‌تواند آنچه می‌توانست یک فیلم یا سریال عالی باشد را به‌کلی خراب کند. نمونهٔ دیگری از این مورد فیلم «Squad 36» است. از خوب‌های فیلم شروع کنیم: بازی‌ها عالی‌اند، صحنه‌های اکشن قابل‌قبول‌اند (اگرچه در سطحی فراتر از متوسط نیستند) و قصه احساس‌برانگیز است. اما مشکل اصلی در فیلمنامهٔ نامنسجم آن است. روایت مثل کلافی که در دست یک گربهٔ کسل از هم باز شده باشد، پخش‌وپلا می‌شود و آن‌قدر پراکنده است که دنبال کردنش سخت می‌شود. حتی وقتی پاسخ‌ها داده می‌شوند نیز رضایت‌بخش نیست چون تماشاگر آن‌چنان گم می‌شود که هیچ اوج‌گیری واقعی برای پایان‌بندی شکل نمی‌گیرد. حیف است، چون نشانه‌هایی از پتانسیل بزرگ فیلم دیده می‌شود. خلاصه اینکه هیچ مقدار بازی خوب و پیش‌زمینهٔ احساس‌برانگیز نمی‌تواند جبران یک فیلمنامهٔ آشفته را بکند. اگر فقط به‌خاطر بازی‌ها و اکشن نگاهش کنید، ارزش دیدن دارد؛ اما این تنها دلیلی است که می‌توانم برای توصیهٔ «Squad 36» بیاورم. کسالت‌آور و کم‌جاذبه... فیلم با صحنهٔ تعقیب و گریز شروع می‌شود که هفت دقیقه طول می‌کشد — هفت دقیقه‌ای کاملاً هدررفته و بی‌حاصل. تا آن لحظه فهمیدم که دارم یک فیلم بی‌ارزش تماشا می‌کنم؛ با این حال دست‌کم تصویری از وضعیت کنونی فرانسه نشان می‌دهد: کشوری در معرض تهاجم، تضعیف‌شده، ضعیف و فاسد، سرشار از جرم و نابسامانی که به‌واسطهٔ دولت چپ‌گرا دچار زوال شده است.