فیلم Cleaner 2025

فیلم Cleaner تریلری اکشن و کارآمد است که الزامات پایهٔ ژانر را برآورده می‌کند اما به‌ندرت برجسته می‌شود. بازی تمام‌عیار دِیزی ریدلی مواد خام را ارتقا می‌دهد، و کارگردانی مارتین کمپبل حرفه‌ای است، اما فیلمنامه‌ای نسبتاً قابل‌پیش‌بینی و پرداختی سطحی به مضامین، مانع از شکل‌گیری تأثیر عمیق می‌شود. در مجموع حدود ۹۰ دقیقه سرگرمی مناسب که بعد از پایان، اثر ماندگاری بر جای نمی‌گذارد. (یکی...

فیلم Cleaner تریلری اکشن و کارآمد است که الزامات پایهٔ ژانر را برآورده می‌کند اما به‌ندرت برجسته می‌شود. بازی تمام‌عیار دِیزی ریدلی مواد خام را ارتقا می‌دهد، و کارگردانی مارتین کمپبل حرفه‌ای است، اما فیلمنامه‌ای نسبتاً قابل‌پیش‌بینی و پرداختی سطحی به مضامین، مانع از شکل‌گیری تأثیر عمیق می‌شود. در مجموع حدود ۹۰ دقیقه سرگرمی مناسب که بعد از پایان، اثر ماندگاری بر جای نمی‌گذارد. (یکی از نقدها امتیاز B- داده است.) فیلم با نوشتاری اجتماعی‌محور آغاز می‌شود — حدود بیست دقیقهٔ ابتدایی— که به موضوعاتی مثل تنوع، نظام مردسالاری و تغییرات اقلیمی می‌پردازد؛ برای بعضی بینندگان این بخش‌ها ملال‌آور و موعظه‌وار به‌نظر می‌رسد و گاهی روایت را به‌سمت القای این پیام می‌برد که نیروهای نظامی بریتانیا قهرمانان مطلق‌اند. پس از گذشت این بخش، Cleaner به تریلری عملی تبدیل می‌شود با یک شخصیت زنِ سخت و مدرن که سبک و تیپش تا حدی یادآور آدری هِپبِرن است؛ کلیت فیلم تا حدودی تداعی‌کنندهٔ اولین Die Hard است، اما نه به همان جذابیت یا گیرایی. در بخش بازیگران، کلایو اوون نقش منفی‌ای کوتاه دارد و پس از او گروه خلافکار تحت رهبری یک روان‌پریش بسیار خشونت‌طلب ظاهر می‌شوند؛ تمرکز زیاد بر این شخصیت روانی برای برخی تماشاگران ناخوشایند است. فیلم صحنه‌های خوب تریلری دارد، اما لحظاتی هم موجب کرینگ می‌شود. موضوع اصلی حول اکوتروریسم می‌چرخد، و پیام‌های آشکارِ هویتی/سیاسی در سرتاسر فیلم برجسته‌اند. (یک نقد امتیاز 6.75 از 10 داده است.) خلاصه: Cleaner تریلری پایه‌ای و بریتانیایی است که آنچه از یک فیلم اکشن انتظار دارید تا حدی ارائه می‌دهد؛ بازی ریدلی نقطهٔ قوت اثر است اما فیلمنامه و پرداخت موضوعی مانع از تبدیل شدن فیلم به اثری ماندگار می‌شوند.