فیلم U-571 2000

آیا می‌توانید خطاهای سازندگان فیلم را ببخشید؟ گاهی وقت‌ها حوصله یک عاشق سینما طاق می‌شود و نمی‌توان پذیرفت که «آزادی شاعرانه» صرفاً بهانه‌ای برای ساخت یک اثر سرگرم‌کنانه توسط هالیوود باشد. U-571 تا حد زیادی کتاب‌های تاریخ را برای مقاصد خودش بازنویسی می‌کند، کاری که احتمالاً در سال‌های بعد سازندگان فیلم را شرمنده خواهد کرد. با این حال... به‌عنوان یک درامِ همراه با تریلر، فیلم جاناتان مستو...

آیا می‌توانید خطاهای سازندگان فیلم را ببخشید؟ گاهی وقت‌ها حوصله یک عاشق سینما طاق می‌شود و نمی‌توان پذیرفت که «آزادی شاعرانه» صرفاً بهانه‌ای برای ساخت یک اثر سرگرم‌کنانه توسط هالیوود باشد. U-571 تا حد زیادی کتاب‌های تاریخ را برای مقاصد خودش بازنویسی می‌کند، کاری که احتمالاً در سال‌های بعد سازندگان فیلم را شرمنده خواهد کرد. با این حال... به‌عنوان یک درامِ همراه با تریلر، فیلم جاناتان مستو در سطح بالایی قرار دارد. بازی برخی بازیگران نقش‌های مکمل ضعیف است، اما تولید فیلم بسیار خوب اجرا شده است. تنش داخل زیردریایی اضطراب‌آور است، تاکتیک‌های جنگ در اقیانوس اطلس به‌خوبی نوشته شده‌اند و تقابل پایانی نفس‌گیر است. همین نکات باعث شده‌اند U-571 در سایت‌های سینمایی اینترنتی امتیازهای قابل‌قبولی کسب کند. اگر آن را صرفاً یک اثر هالیوودی بدانید، این یک فیلم جنگی پرانرژی است که در سیستم‌های سینمای خانگی هم صدای فوق‌العاده‌ای دارد. تا وقتی آن را صرفاً سرگرمی بدانید—فرقی نمی‌کند اهل کجا باشید—از تماشایش لذت خواهید برد. اما مانند فیلم‌هایی مثل Braveheart، بعد از دیدن فیلم با واقعیت‌ها هم آشنا شوید. ۶/۱۰ من معمولاً فیلم‌های زیردریایی را دوست دارم؛ پر از اکشن و تقریباً بدون عاشقانه‌های اضافی. از این منظر این فیلم خوب از آب در می‌آید: متیو مک‌کانهی (تایلر) و بیل پکستون (دالگرن) رهبری یک ماموریت جسورانه برای به‌دست آوردن دستگاه رمزنگاری انیگما از یک زیردریایی آلمانی را برعهده دارند. به‌خاطر خرابی یک زیردریایی نازی وسط اقیانوس، بخش آغازین عملیات به‌طور غیرمنتظره‌ای خوب پیش می‌رود، اما درست در لحظه پیروزی، اوضاع خراب می‌شود. آنها حالا باید حداکثر استفاده را از کشتی غنیمتی ببرند و سعی کنند با غنیمت‌شان سالم به خانه برگردند. کار آسانی نیست: لوله‌های اژدر کار نمی‌کنند، همه‌چیز با نوعی سرسختی و وصله‌پینه روی پا نگه داشته شده و دشمن می‌داند که آنها آن‌جا هستند. اگر این واقعیت را نادیده بگیرید که فیلم ارتباط کمی با تاریخ واقعی دستگاه دارد—تا همین چند سطر پایانی—این یک ماجراجویی قابل‌قبول است با اکشن فراوان، جلوه‌های بصری نه‌چندان عالی و یک گروه بازیگری کارا که نقش قهرمانانه را به‌خوبی اجرا می‌کنند. گاهی اوقات حس تنگ‌نفس را به‌خوبی منتقل می‌کند و نشان می‌دهد زندگی در یک لوله بدون هوا، ۶۰۰ فوت زیر سطح آب، چقدر precarious است—به‌ویژه وقتی کسی بالای سرشان بمب‌های عمقی می‌اندازد. دیدنی است، اما به‌راحتی هم فراموش می‌شود.