فیلم The Change-Up 2011

تماشای بسیار خوبی بود؛ دوباره تماشا می‌کنم و آن را توصیه می‌کنم. شاید این فیلم محبوب‌ترین نمونهٔ من از کلیشهٔ «تعویض بدن» باشد. تازه بازیگرانش رایان رینولدز و جیسون بیتمن‌اند! اگر تا به حال از هیچ‌کدام از آثارشان (به‌جز «گرین لانتِرن») خوشتان آمده باشد، احتمالاً این یکی را هم دوست خواهید داشت. دیدن تقلیدهایشان از یکدیگر هم امتیازی اضافی است. در میان فیلم‌های تعویض بدن، فکر می‌کنم...

تماشای بسیار خوبی بود؛ دوباره تماشا می‌کنم و آن را توصیه می‌کنم. شاید این فیلم محبوب‌ترین نمونهٔ من از کلیشهٔ «تعویض بدن» باشد. تازه بازیگرانش رایان رینولدز و جیسون بیتمن‌اند! اگر تا به حال از هیچ‌کدام از آثارشان (به‌جز «گرین لانتِرن») خوشتان آمده باشد، احتمالاً این یکی را هم دوست خواهید داشت. دیدن تقلیدهایشان از یکدیگر هم امتیازی اضافی است. در میان فیلم‌های تعویض بدن، فکر می‌کنم این تنها نمونه‌ای است که نه بین والد و فرزند است و نه بین مرد و زن؛ شاید همین باعث شده که خیلی سرگرم‌کننده باشد: خبری از بحث‌های اجتماعی دربارهٔ مجرد یا متأهل بودن نیست و همهٔ لذت از مواجههٔ ناگهانی با وضعیتِ «حالا باید با این اوضاع کنار بیایم» ناشی می‌شود. ممکن است سوالاتی دربارهٔ قابل بازخرید بودن برخی شخصیت‌ها به‌خاطر نقص‌هایشان مطرح شود، اما این مسئله در ذات داستان جا افتاده است. با حضور لِزلی مان و اولیویا وایلد در کنار بازیگران اصلی، همه اجراهای درخشانی دارند. از نظر ارزش تولید هم کیفیت کاملاً محسوس است؛ به‌نظر می‌رسد بخش عمدهٔ بودجه صرف لوکیشن‌ها و دستمزد بازیگران شده باشد. این فیلم یک اثر اکشن با تعقیب و گریز نیست، بلکه یک کمدی رمانتیک مبتنی بر شوخی‌های زمخت و رکِ تعویض بدن است. نویسندگی فیلم گرایش به طنز خام و گاهی رک دارد، اما اگر ذهن بازی داشته باشید، بیشتر شوخی‌ها از غافلگیریِ مواجههٔ ناآماده با زندگی یکدیگر ناشی می‌شوند. با وجود پایهٔ کمی کودکانه و خامِ بعضی رفتارهای مردانه که می‌خواهند هر کاری دلشان خواست بکنند، فیلم به‌طرز غافلگیرکننده‌ای احساس‌برانگیز است و دربارهٔ همراهی و با هم بودن هم حرف می‌زند.