فیلم Maniac 1980

جو اسپینل در نقش یک قاتل روان‌پریش در نیویورک فیلم «سایکو» زیرژانری از آثار دربارهٔ افراد روانی که دست به کشتار دسته‌جمعی می‌زنند شکل داد. برای مثال در دههٔ ۷۰ فیلم‌هایی مانند «Haunts»، «The Toolbox Murders»، «The Driller Killer» و «Don’t Go in the House» ساخته شدند. «Maniac» در سنت این فیلم‌ها قرار دارد و در عین حال عناصری از مجموعهٔ «Dirty Harry»، «Dawn of the...

جو اسپینل در نقش یک قاتل روان‌پریش در نیویورک فیلم «سایکو» زیرژانری از آثار دربارهٔ افراد روانی که دست به کشتار دسته‌جمعی می‌زنند شکل داد. برای مثال در دههٔ ۷۰ فیلم‌هایی مانند «Haunts»، «The Toolbox Murders»، «The Driller Killer» و «Don’t Go in the House» ساخته شدند. «Maniac» در سنت این فیلم‌ها قرار دارد و در عین حال عناصری از مجموعهٔ «Dirty Harry»، «Dawn of the Dead» و «The Warriors» را نیز به خدمت می‌گیرد. این فیلم در نشان‌دادن وجوه زشت و گاهی منزجرکنندهٔ زیرپوست شهر بسیار بی‌پرده و خشن است، اما به نظر من بیش از حد بر تعقیب قربانیان توسط قاتل تمرکز می‌کند — به‌ویژه صحنهٔ پرستار در مترو و بعداً مدل در آپارتمانش. این بخش‌ها خسته‌کننده‌اند و حواس من را پرت کردند. بازسازی ۲۰۱۲ با الیجاه وود در نقش اسپینل رویدادها را به لس‌آنجلس منتقل می‌کند و از نظر خلاقیت و پرداخت روان‌شناختی بسیار قوی‌تر است؛ آن نسخه همچنین تأثیرگذاری بیشتری دارد و تماشاگر را به نوعی نسبت به شخصیت آشفته همدلی وا‌ می‌دارد، چیزی که در این نسخه کمتر دیده می‌شود. از میان بازیگران زن قابل‌توجه می‌توان به ریتا مونتونه (زنی خیابانی)، کارولاین مانو (آنا) و گِیل لارنس (ریتا) اشاره کرد. مدت فیلم: ۱ ساعت و ۲۷ دقیقه. فیلمبرداری در سه ماه آخر ۱۹۷۹ و دو هفتهٔ اول ژانویهٔ ۱۹۸۰ در نیویورک انجام شد. نمره: C