فیلم Jessi’s Girls 1975

ساندرا کری در نقش «زنی بی‌نام» سیگارتی در غرب وحشی، یک زوج مورمن که از سالت لیک سیتی به سمت جنوب در حرکت‌اند، توسط گروه کوچکی از اراذل متوقف می‌شوند. همسر (ساندرا کری) بعدتر با یک زن قانون‌شکن، یک روسپی سرکش و یک زن بومی متحد می‌شود تا اوضاع را سر و سامان دهند. «دختران جسی» (۱۹۷۵) از فیلم‌هایی چون «Hannie Caulder» با بازی راکل ولش، «Macho...

ساندرا کری در نقش «زنی بی‌نام» سیگارتی در غرب وحشی، یک زوج مورمن که از سالت لیک سیتی به سمت جنوب در حرکت‌اند، توسط گروه کوچکی از اراذل متوقف می‌شوند. همسر (ساندرا کری) بعدتر با یک زن قانون‌شکن، یک روسپی سرکش و یک زن بومی متحد می‌شود تا اوضاع را سر و سامان دهند. «دختران جسی» (۱۹۷۵) از فیلم‌هایی چون «Hannie Caulder» با بازی راکل ولش، «Macho Callahan»، «The Animals» (یا «Five Savage Men») و «Cry Blood, Apache» که چند سال پیش‌تر ساخته شده بودند، تاثیر پذیرفته و خود نیز بر آثاری چون «I Spit on Your Grave» و «Bad Girls» تاثیر گذاشت. در اصل این فیلم تریلری بهره‌کشی‌محور است که در بستر یک وسترن اتفاق می‌افتد. با پایان قانون هایز در ۱۹۶۸، فیلم‌سازان—به‌ویژه مستقل‌ها—از آزادی جدید برخوردار شده و این فیلم شامل یک صحنه برهنگی حساب‌شده است که ساندرا را هنگام حمام کردن کنار آبشاری نشان می‌دهد، و همچنین یک صحنه تجاوز گروهی ناراحت‌کننده که یک روز کامل برای فیلمبرداری‌اش صرف شد و بسیار باورپذیر است. رجینا کارول (کلر) و الن استرن (کانا) نیز صحنه‌های کوتاه برهنگی یا نیمه‌برهنگی دارند. جالب اینکه رجینا همسر کارگردان بود. به عنوان یک وسترن، نقاط قوت زیادی دارد: از جمله حضور راد کامرون در نقش تنها و خشنِ که به جسی کمک می‌کند—او هنگام فیلمبرداری ۶۴ ساله بود و حیف است نقش بزرگ‌تری نداشت و رابطه‌شان بیشتر پرداخت نمی‌شد. موسیقی و لوکیشن‌ها کیفیت بالایی دارند، و نکات جالبی مثل تنفر کانا از آپاچی‌ها هم به فیلم رنگ و بوی خاصی می‌دهد. با این حال فیلمنامه نیاز به بازنویسی داشت؛ بخش‌هایی ضعیف و بی‌منطق در آن هست، مثلاً شخصی که قبلاً بسیار متدین بوده ناگهان یک راننده کالسکه را می‌کشد و یک کلانتر را به‌شدت زخمی می‌کند بی‌آنکه انگیزه‌ای آشکار داشته باشد. اگر کسی بگوید این کار برای نجات سه زن اسیر انجام شده، باید گفت آن‌ها غریبه‌اند و قهرمان هیچ اطلاعی از بی‌گناهی یا گناهکار بودنشان ندارد. اگر هم بگویند به‌خاطر نفرت از مردان چنین کرده، باید یادآور شد همسرش مردی خوب و مهربان بود و پیرمرد دلسوزی هم او را در بیابان نجات داده بود. افزون بر این، چرا باید یک مأمور قانون را هدف قرار دهد در حالی که ظالمان واقعی همان قانون‌شکنان بودند؟ چنین ضعف‌های نگارشی، بیننده را از فیلم دور می‌کنند. مدت فیلم ۱ ساعت و ۲۴ دقیقه است و در پارک ملی کپیتول ریف در جنوب ایالت یوتا و مزرعه دی کوپر فیلمبرداری شده است. نمره: C