انیمه Kaiju No. 8: Mission Recon 2025

«کافکا» تلاش کرده بود به نیروی ویژه دفاع بپیوندد اما محدودیت‌های خودش را فهمید و به‌جایش کار پاک‌سازی پس از مأموران را برعهده گرفت، در حالی که آن‌ها شهری در ژاپن را که مرتباً توسط «کایجو»های کشنده مورد حمله قرار می‌گیرد، تحت نظارت دارند. وقتی تیمش یک تازه‌وارد به نام ایشیکاوا می‌گیرد، این جوان مودب اما صریح می‌گوید که هدف بزرگ‌تری دارد، ولی می‌فهمد چرا...

«کافکا» تلاش کرده بود به نیروی ویژه دفاع بپیوندد اما محدودیت‌های خودش را فهمید و به‌جایش کار پاک‌سازی پس از مأموران را برعهده گرفت، در حالی که آن‌ها شهری در ژاپن را که مرتباً توسط «کایجو»های کشنده مورد حمله قرار می‌گیرد، تحت نظارت دارند. وقتی تیمش یک تازه‌وارد به نام ایشیکاوا می‌گیرد، این جوان مودب اما صریح می‌گوید که هدف بزرگ‌تری دارد، ولی می‌فهمد چرا همکار جدیدش «ترک کرده» است! تلویحاً تحریک‌آمیز؟ همان‌طور که این دو با هم کار را شروع می‌کنند، مرد سابق کم‌کم کمی از روحیه و توان خودش را دوباره به دست می‌آورد و وقتی نیرو محدودیت سنی را افزایش می‌دهد، تصمیم می‌گیرد دوباره شانسش را امتحان کند. در این میان، همکاران احتمالی او با بزرگ‌ترین چالش‌شان روبه‌رو هستند، چون کایجو شمارهٔ ۸ مرموز و قدرتمند همچنان از دست‌شان فرار می‌کند. اکنون کمی بیشتر درمی‌یابیم که ماموران چه می‌کنند، و این زمینه را برای پایانی دراماتیک فراهم می‌کند که وفاداری، اعتماد و دوستی‌ها را در معرض آزمایش قرار می‌دهد، هم‌زمان که خطر نزدیک‌تر می‌شود و موجودات برخی ویژگی‌های زامبی‌مانند به‌دست می‌آورند. این ماجراجویی با اجرای محکمی پیش می‌رود و ریتم تندی دارد؛ کمی وقت صرف معرفی شخصیت‌ها (از یک مجموعهٔ قبلی) می‌کند، اما بیشتر ما را در یک جشن اکشن‌بارِ «بزن و بکوبِ بدها» درگیر می‌سازد که پر از صدای له‌شدن و لجن و مواد لزج است و خیابان‌ها در جریان نبردها پوشیده می‌شوند و کایجوها و ساختمان‌ها تبدیل به خسارت‌های جانبی می‌شوند. دیالوگ‌ها گاه‌گاهی طعنه‌آمیز هستند که خوشم آمد، و پیام‌های کار تیمی، تکیه به یکدیگر و اینکه سن لزوماً مانعی برای رسیدن به اهداف نیست، وجود دارند اما بیش از حد دست‌مالی نشده‌اند. بعد از تیتراژ بمانید؛ حدود بیست دقیقهٔ اضافی (از سری بعدی) هست که برخی از این افراد را انسانی‌تر نشان می‌دهد. اگر دنبال یک مجموعهٔ رنگارنگ و پرانرژی از شلیک/برش/انفجارها هستید، این برای شماست. دقیقاً مطمئن نیستم «هجوم آفتابگردان» چقدر باید ترسناک باشد… پسر اصلی خیلی باکلاس است. وقتی از ساختمان می‌پرد و اشک در چشمانش نمایان است، خیلی زیبا به‌نظر می‌رسد—فقط خیلی باحال است. پایان‌بندی هم باحال بود. فیلمِ خفنی است؛ کار خوبی شده. شاید بشود بعضی صحنه‌های انفجار اجساد را حذف کرد، اما همان صحنه‌ها خوب اجرا شده‌اند. دانشجوها/کادت‌ها خیلی بامزه‌اند؛ با هم دربارهٔ نمره‌های ضعیف حمله‌شان غر می‌زنند. آدم‌هایی که نمرهٔ حمله‌شان بالاست خفن‌اند. فکر کنم باید انیمه‌اش را هم ببینم.