فیلم Blithe Spirit 1945

دیگر با اقتباس دیوید لین از نوئل کاورد به اشتباه نمی‌روید؛ فیلمی دربارهٔ رکس هریسون در نقش «چارلز» و سه زن در بهترین فرم: دو نفری که با او ازدواج کرده‌اند — کانستانس کامینگز («روث») و کی هموند («الویرا») — و دیگری که منشأ بیشتر بدبختی‌های اوست، مدیوم روح مارگارت رادرفورد («ماداما آرکاتی»). از همان ابتدا ریتمِ دیالوگ‌ها هوشمندانه و جذاب است. هریسون — که...

دیگر با اقتباس دیوید لین از نوئل کاورد به اشتباه نمی‌روید؛ فیلمی دربارهٔ رکس هریسون در نقش «چارلز» و سه زن در بهترین فرم: دو نفری که با او ازدواج کرده‌اند — کانستانس کامینگز («روث») و کی هموند («الویرا») — و دیگری که منشأ بیشتر بدبختی‌های اوست، مدیوم روح مارگارت رادرفورد («ماداما آرکاتی»). از همان ابتدا ریتمِ دیالوگ‌ها هوشمندانه و جذاب است. هریسون — که گاهی بازی‌اش کمی سرد جلوه می‌کند — در این ماجرای جن‌گیرانه کاملاً درخشان است؛ جلسهٔ احضاری در خانه‌اش تحت نظارت رادرفورد دیوانه‌وار، همسر سابقش الویرا را بار دیگر وارد زندگی‌اش می‌کند، طوری که تنها او قادر به دیدنش است؛ و الویرا تصمیم می‌گیرد بیشترین هرج‌ومرج را برای شوهر سابق و همسر جدیدش روث ایجاد کند. ساختار داستان جمع بازیگران را کوچک نگه می‌دارد و اتفاقات پیوسته و پرهیجان‌اند؛ صحنه‌هایی که هم لبخند بر لب می‌نشاند و هم دینامیکِ «شادی زناشویی» را به نمایش می‌گذارد. برای رکس این یک رؤیاست — هرچند بیشتر شبیه یک کابوس.