فیلم Hysteria 1965

این‌جا خبری از نمایش‌های اغراق‌آمیز هیستریک نیست؛ فقط هیستری محکم و اثرگذار. فیلم «هیستریا» به کارگردانی فردی فرانسیس و نویسندگی جیمی سنگستر ساخته شده و در آن رابرت وببر، آنتونی نیولندز، جنیفر جین، موریس دنهام و لِلیا گوردون بازی می‌کنند. موسیقی اثر از Don Banks و فیلم‌برداری از John Wilcox است. در میان مجموعه طولانی تریلرهای همر با عناوین تک‌کلمه‌ای که پس از Psycho عرضه شدند، «هیستریا»...

این‌جا خبری از نمایش‌های اغراق‌آمیز هیستریک نیست؛ فقط هیستری محکم و اثرگذار. فیلم «هیستریا» به کارگردانی فردی فرانسیس و نویسندگی جیمی سنگستر ساخته شده و در آن رابرت وببر، آنتونی نیولندز، جنیفر جین، موریس دنهام و لِلیا گوردون بازی می‌کنند. موسیقی اثر از Don Banks و فیلم‌برداری از John Wilcox است. در میان مجموعه طولانی تریلرهای همر با عناوین تک‌کلمه‌ای که پس از Psycho عرضه شدند، «هیستریا» افزوده‌ای قابل‌قبول به این فهرست است. داستان در ساده‌ترین شکل، وببر را در نقش کریس اسمیت نشان می‌دهد؛ بازماندهٔ یک تصادف خودرو که دچار فراموشی شده است. وقتی می‌فهمد یک خیر مرموز هزینه‌های بیمارستان او را پرداخته، طبیعتاً کنجکاو می‌شود که آن شخص کیست. با دنبال کردن چند سرنخ اندک و در حالی که با صداهای خشمگینی که در سرش می‌شنود دست‌وپنجه نرم می‌کند، اسمیت خود را در گردابی از معماها و ترفندهای مشکوک می‌یابد. آنچه پیش می‌آید یک معمای قتل سیاه‌وسفید است که آمیخته با گرایش‌های روان‌پریشی، پارانویا، کشش‌های خطرناک، پیچش‌های داستانی و بازگشت‌های طولانی به گذشته است. اگر بخواهید آن را از منظر یک روایت کاملاً محکم موشکافی کنید، تا حدودی سست به‌نظر می‌رسد، اما سنگستر ایده‌های خوبی برای سرگرمی ارائه می‌دهد و فرانسیس هم در فواصل منظم توانایی ایجاد تعلیق را دارد. بازیگران عملکرد قابل‌قبولی دارند؛ از جمله وببر که هرچند گاهی مورد انتقاد قرار گرفته اما نقش را خوب ایفا می‌کند، و دنهام نیز نقش کارآگاهی جدی و قابل‌اعتنا را به‌خوبی بازی می‌کند. یک تریلر پرپیچ‌وخم و محکم از همر. ۷/۱۰