فیلم And Now the Screaming Starts! 1973

نیمه اول ضعیف، نیمه دوم خوب کاترین (با بازی استفانی بیچم) در سال 1795 به عمارت فِنگریفن در نواحی روستایی انگلیس نقل‌مکان می‌کند تا با نامزدش چارلز (ایان اوگیلوی) ازدواج کند. او بلافاصله مجذوب پرترهٔ پدر مرحوم او، هنری (هربرت لوم)، می‌شود و هم‌زمان توسط تصاویری شبح‌گون از جمله دستی جداشده آزار می‌بیند. آیا آن جنگلبان منزوی (جفری وایت‌هد) کلید راز نفرین عمارت را در دست...

نیمه اول ضعیف، نیمه دوم خوب کاترین (با بازی استفانی بیچم) در سال 1795 به عمارت فِنگریفن در نواحی روستایی انگلیس نقل‌مکان می‌کند تا با نامزدش چارلز (ایان اوگیلوی) ازدواج کند. او بلافاصله مجذوب پرترهٔ پدر مرحوم او، هنری (هربرت لوم)، می‌شود و هم‌زمان توسط تصاویری شبح‌گون از جمله دستی جداشده آزار می‌بیند. آیا آن جنگلبان منزوی (جفری وایت‌هد) کلید راز نفرین عمارت را در دست دارد؟ پیتر کاشینگ در نیمهٔ دوم به‌عنوان پزشک روانی حضوری برجسته دارد. فیلم آمیکوس «And Now the Screaming Starts!» (1973) از نظر ساختار داستانی نمونهٔ متداول ژانر وحشت بریتانیایی آن دوره است، اما در اجرا ظرافت لازم را ندارد؛ مثلاً استفادهٔ مکرر و نامتناسب از زوم سریع روی پرترهٔ هنری برای القای تهدید و نمایش زودهنگامِ دستِ جداشده، تأثیرگذاری را کم می‌کند. هیستری‌های کاترین نیز کمکی به فیلم نمی‌کند. خوشبختانه نیمهٔ دوم با ورود دکتر پاپ (کاشینگ) و یک فِلَش‌بک جالب به سال 1745 که بسیاری از رویدادهای عجیب را توضیح می‌دهد، جذاب می‌شود. ضمن اینکه استفانی بیچم بدون شک یکی از زیباترین بازیگران آن دوره است. این فیلم در مجموع دو نیمه دارد: نیمهٔ اول به‌سمت «چه فکری می‌کردند؟» می‌رود، در حالی که نیمهٔ دوم نسبتاً خوب از آب درمی‌آید. مدت زمان: ۱ ساعت و ۳۱ دقیقه. فیلم‌برداری در استودیوهای شپرتون، میدلکس انجام شده و نماهای خارجی قلعهٔ فِنگریفن در ویندزر، برکشایر گرفته شده‌اند. نمره: C روی وارد بیکر بازیگران نسبتاً خوبی برای این فیلم نسبتاً بی‌معنی جمع کرده است. استفانی بیچم در نقش کاترین بازی می‌کند که قرار است با مالکِ فِنگریفن (ایان اوگیلوی) ازدواج کند و به عمارت او نقل‌مکان می‌نماید. شب عروسی طبق برنامه پیش نمی‌رود؛ او متوجه می‌شود ارواحی وجود دارند که می‌خواهند نفرینی را که سال‌ها پیش بر خانواده گذاشته شده اجرا کنند. آیا می‌توانند این بلا را قبل از اینکه او را دیوانه یا حتی به قتل برساند برطرف کنند؟ فیلم پس از حدود پنجاه دقیقه با ورود پیتر کاشینگ (دکتر پاپ) و تلاش او برای کشف حقیقت بهتر می‌شود؛ در غیر این صورت بیشتر آثارش یک فیلم ارزان و سرگرم‌کنندهٔ قابل پیش‌بینی است که با ویولن‌های نازک و جیغ‌مانند می‌خواهد ضعف دیالوگ‌ها و بازی‌ها را بپوشاند. چند سکانس با هربرت لوم روح و نشاطی به فیلم می‌دهد و بازی با دست سرگردان سرگرم‌کننده است، اما در مجموع عنوان فیلم کاملاً مناسب است—پر از جیغ.