فیلم Love’s Enduring Promise 2004

داستان میسی دیویس: یافتن زندگی‌ای تازه این دومین فیلم از مجموعهٔ «عشق آرام می‌رسد» شبکه هال‌مارک است. داستان، شخصیت‌ها و چند بازیگر از فیلم اول ادامه پیدا کرده‌اند، اما قصه چند سالی جلو می‌پرد و میسیِ بزرگ‌شده را می‌بینیم. او معلم مدرسه است و همراه دو برادر کوچک‌تر و والدینش زندگی نسبتاً خوشی دارد. این هم فیلم خوبی بود و روایتش بدون شتاب‌زدگی انجام شده بود،...

داستان میسی دیویس: یافتن زندگی‌ای تازه این دومین فیلم از مجموعهٔ «عشق آرام می‌رسد» شبکه هال‌مارک است. داستان، شخصیت‌ها و چند بازیگر از فیلم اول ادامه پیدا کرده‌اند، اما قصه چند سالی جلو می‌پرد و میسیِ بزرگ‌شده را می‌بینیم. او معلم مدرسه است و همراه دو برادر کوچک‌تر و والدینش زندگی نسبتاً خوشی دارد. این هم فیلم خوبی بود و روایتش بدون شتاب‌زدگی انجام شده بود، برعکس فیلم اول که کمی کوتاه‌تر از ۹۰ دقیقه بود. این فیلم، روایتِ زندگی میسی دیویس است؛ زندگیِ زنی جوان که برای اولین بار عشق را تجربه می‌کند، انتظاراتش از آن و تجربه‌اش در فضایی که بین نیمه و اواخر قرن نوزدهم می‌گذرد. فیلم صرفاً دربارهٔ رومانس نیست؛ بخش‌هایی از درام حول حادثه‌ای در ابتدای فیلم شکل می‌گیرد. در رشتهٔ موازیِ دیگری از داستان که مربوط به یک خانوادهٔ دیگر است، اتفاقات گذشته، چند شخصیت جدید را وارد می‌کنند. فضای فیلم از روایت تا موسیقی اندکی غم‌انگیز است، اما به‌نحوِ مثبتی؛ محور اصلی، برخاستن از میان تراژدی و اندوه است. با اینکه داستان به نسل بعدی منتقل می‌شود، بازی بازیگران جوان بسیار خوب است. چون تمرکز فیلم بر میسی است، حضور شخصیت‌های دیگر فشرده‌تر و کم‌حجم‌تر است؛ به‌همین‌دلیل به‌نظر می‌رسد جمع بازیگران کمتر است و بسیاری از صحنه‌ها در مکان‌های دورافتاده و با حضور دو شخصیت فیلم‌برداری شده‌اند. «هرگز آغازهای کوچک را دست‌کم نگیر.» من حلقه‌ای دیدم که دو فیلم اول را به هم پیوند می‌داد؛ پایان این دومین فیلم شبیه به جایی بود که فیلم اول از آن آغاز شده بود. این نکته مرا کنجکاو کرد دربارهٔ آنچه ممکن است پیش از شروع فیلم اول رخ داده باشد. البته این صرفاً حدس من است و شاید در قسمت‌های بعد حقیقت روشن شود. با توجه به سبک روایت، به‌نظر نمی‌رسد که فِلَش‌بک‌های تصویری داشته باشیم، شاید تنها از طریق یادآوری گذشته. دنباله‌ای بسیار خوب؛ هوشمندانه به مرحلهٔ دیگری از روایت منتقل می‌شود و با گسترش داستان، افق‌های بیشتری برای قسمت‌های بعدی باز می‌کند. ریتم کندی دارد که از آن ناراضی نیستم چون انتظارش را داشتم. به‌عنوان یک فیلم تلویزیونی، محصولِ کلیِ قابل قبولی است. حالا بی‌صبرانه منتظر فیلم سوم هستم — در نقد قسمت‌های بعد با شما همراه خواهم بود. ۸/۱۰