مستند A House Made of Splinters 2022

این مستند بسیار تأثیرگذاری است که زندگی چند کودک را دنبال می‌کند؛ کودکانی که به‌معنای معمول یتیم نیستند اما درگیر پرونده‌های قضایی‌ای درباره والدین و قیم‌هایشان‌اند. برای بسیاری از این بچه‌های شلوغ و آشفته، این خوابگاه بزرگ امن‌ترین مکان است؛ اما با توجه به سن کم و بی‌ثباتی بسیاری از آن‌ها، کار مدیران این مرکز بسیار حساس و ظریف است. داستان در اوکراین اتفاق می‌افتد...

این مستند بسیار تأثیرگذاری است که زندگی چند کودک را دنبال می‌کند؛ کودکانی که به‌معنای معمول یتیم نیستند اما درگیر پرونده‌های قضایی‌ای درباره والدین و قیم‌هایشان‌اند. برای بسیاری از این بچه‌های شلوغ و آشفته، این خوابگاه بزرگ امن‌ترین مکان است؛ اما با توجه به سن کم و بی‌ثباتی بسیاری از آن‌ها، کار مدیران این مرکز بسیار حساس و ظریف است. داستان در اوکراین اتفاق می‌افتد — پیش از تهاجم روسیه — اما می‌توان همین موقعیت را به جاهای زیادی در جهان نسبت داد که در آن خانواده‌های سنتی دیگر به‌خوبی کار نمی‌کنند؛ چه به‌خاطر غفلت، چه تراژدی، یا والدینی که از عهده فرزندانی با نیازهای خاص یا مشکلات رفتاری برنمی‌آیند. این مؤسسه راه‌حل دائمی نیست و وقتی با هر کودک آشنا می‌شویم درمی‌یابیم آینده‌شان کاملاً نامشخص است. یتیم‌خانهٔ دیگری؟ سرپرستی؟ آیا خواهر و برادرها می‌توانند کنار هم بمانند؟ «فقط می‌خوام برم خونه» جمله‌ای است که پسرها و دخترها بارها می‌گویند، در حالی که تلاش می‌کنند با این بی‌ثباتی ناخوشایند کنار بیایند. نقطه‌ضعف این نوع تولیدات اما حفظ دوربین در جای مناسب و نامحسوسش است. در اینجا این کار چندان موفق نبوده و واکنش‌ها و رفتارها گاهی بیش از حد ساختگی به‌نظر می‌رسند. چطور می‌توان انتظار واکنش واقعی از یک کودک هشت‌ساله داشت در حالی که تیم فیلمبرداری نزدیک او ایستاده‌اند؟ صحنه‌هایی از صمیمیت نمایش داده می‌شود که جایشان اینجا نیست و ما نیازی به تماشای آن‌ها از نزدیک نداریم. مهارت کارگردان در این است که به اندازه کافی نشان دهد اما همه‌چیز را به تصویر نکشد و بداند چه زمانی باید از دخالت در فضا دست بکشد؛ این مهارت در این اثر چندان آشکار نیست. با این حال چند کودک با شخصیت قوی در فیلم دیده می‌شوند و مراقبان حرفه‌ای‌شان به‌خوبی نشان می‌دهند که نگهداری و بازجایابی این افراد پرشور و بی‌سکان چقدر دشوار است، مخصوصاً وقتی فشار مالی، کمبود فضا و محدودیت‌های زمانی بر آن‌ها فزونی می‌گیرد. به‌طور کلی دیدن این مستند ارزشمند است، اما می‌توانست با ویرایش ظریف‌تر و قضاوت دقیق‌تر درباره آنچه باید نمایش داده شود، تأثیر بیشتری داشته باشد.