فیلم Dead Are Countless 1969

زیر آسمان سرخ خونین! «گارینگو» به کارگردانی رافائل رومرو مارچنت ساخته شده و مارچنت فیلمنامه را با جیووانی اسکولارو هم‌نویسندگی کرده است. در این فیلم آنتونی استفن، پیتر لی لارنس، سولوی استابینگ، خوزه بودالو و رف بالداساره ایفای نقش می‌کنند. موسیقی اثر از مارچلو جیومبینی و فیلم‌برداری از آلدو ریچی است. جانی هنگامی که کودک بسیار کوچکی است شاهد قتل پدرش توسط یک سرباز است؛ او بزرگ...

زیر آسمان سرخ خونین! «گارینگو» به کارگردانی رافائل رومرو مارچنت ساخته شده و مارچنت فیلمنامه را با جیووانی اسکولارو هم‌نویسندگی کرده است. در این فیلم آنتونی استفن، پیتر لی لارنس، سولوی استابینگ، خوزه بودالو و رف بالداساره ایفای نقش می‌کنند. موسیقی اثر از مارچلو جیومبینی و فیلم‌برداری از آلدو ریچی است. جانی هنگامی که کودک بسیار کوچکی است شاهد قتل پدرش توسط یک سرباز است؛ او بزرگ می‌شود و زندگی‌ای دوگانه دارد، قتلی که به سربازان حمله می‌کند. در مقابل، سروان گارینگو مأموری است که به دنبال او می‌آید. این وسترن اسپاگتی از جهاتی بسیار جالب است: هرچند روایت تلاشی برای گسترش تم‌ها ندارد، اما شخصیت منفی اصلی عمق روان‌شناختی قابل‌توجهی دارد. او از قتل پدرش جراحت خورده و به قتلی سنگدل و تحریف‌شده تبدیل شده، با این حال می‌تواند جنبه تاریک خود را پنهان کند و در ظاهر فردی شیک و دغدغه‌مند جلوه کند. فیلم بیشتر به قواعد ساده و مستقیم یک شکارچی مصمم که طعمه‌اش را دنبال می‌کند علاقه‌مند است؛ آنتونی استفن با خونسردی و پیتر لی لارنس با بازی دووجهی‌اش این نقش‌ها را خوب اجرا می‌کنند. ساختار فیلم پر از عناصر شناخته‌شده ژانر است، چه از سنت وسترن آمریکایی و چه وسترن اسپاگتی؛ بنابراین شاهد تکنیک‌های تصویری مثل کج‌گرفتن دوربین، زوم و نماهای بسته هستیم. خشونت فراوان است، اگرچه بخشی از آن به‌خاطر هماهنگی نه‌چندان دقیق بدلکاری ضعیف به‌نظر می‌رسد، و صحنه‌های اکشن کم نیستند (سرقت‌های تنش‌زا و درگیری‌های مسلحانه متداول). لوکیشن‌ها بسیار خوش‌قواره‌اند و موسیقی متن که بر بادی‌وُدها و زهی‌های تهدیدآمیز تأکید دارد، فضای اثر را تقویت می‌کند. شخصیتی دیوانه که برای احساس مرد بودن نیاز به اسلحه دارد! هر دو شخصیت اصلی مهارتی نشان می‌دهند که با ویژگی‌های قاتلانه‌شان همخوانی دارد و فیلم بر پایه این دو شخصیت استوار شده است؛ بنابراین تماشای آن ارزش دارد. شاید نتوان آن را یک کلاسیک ژانر دانست، اما به‌اندازه‌ای لذت‌بخش است که تماشاگر را سرگرم کند. امتیاز: 6.5/10