مستند Cover-Up 2025

در عصری که به نظر می‌رسد اخبار نگران‌کننده بسیاری زیر سطح آگاهی عمومی پنهان شده‌اند، نیاز به روزنامه‌نگاران تحقیقی شجاع که این داستان‌ها را آشکار کنند، احتمالاً هرگز به اندازه امروز ضروری نبوده است. متأسفانه این گونه گزارش‌گران، به‌ویژه در رسانه‌های جریان اصلی، رو به کاهش‌اند. خوشبختانه هنوز شماری از خبرنگاران متعهد و شجاع—بیشتر به‌صورت آزاد—وجود دارند که پیگیرانه در تلاشند این افشاگری‌ها را به...

در عصری که به نظر می‌رسد اخبار نگران‌کننده بسیاری زیر سطح آگاهی عمومی پنهان شده‌اند، نیاز به روزنامه‌نگاران تحقیقی شجاع که این داستان‌ها را آشکار کنند، احتمالاً هرگز به اندازه امروز ضروری نبوده است. متأسفانه این گونه گزارش‌گران، به‌ویژه در رسانه‌های جریان اصلی، رو به کاهش‌اند. خوشبختانه هنوز شماری از خبرنگاران متعهد و شجاع—بیشتر به‌صورت آزاد—وجود دارند که پیگیرانه در تلاشند این افشاگری‌ها را به اطلاع عموم برسانند. یکی از پُرکارترین این افراد، روزنامه‌نگار تحقیقی باتجربه سی‌مور «سی» هرش است که بیش از شصت سال است حرفه‌اش را با کشف و افشای برخی از بزرگ‌ترین اخبار ادامه داده است. این کارنامه پُرثمر اکنون محور یک مستند تازه از ساخته‌های لورا پویتراس و مارک اوبنهاوس قرار گرفته و دستاوردهای این روزنامه‌نگار ۸۸ ساله را به نمایش می‌گذارد؛ از افشای کشتار مای لای در ۱۹۶۸—که یکی از نقاط عطف جنگ ویتنام بود—تا گزارش‌های کنونی‌اش درباره رخدادها در نقاط بحرانی جهانی مانند اوکراین و غزه. تماشاگران همچنین با دامنه وسیع اقدامات میان‌فصلی او در پیگیری رفتارهای مشکوک چهره‌های عمومی مانند هنری کیسینجر و سازمان‌های محرمانه‌ای چون سیا، جنایات نهادهایی مانند زندان بدنام ابوغریب در عراق و نیز ماجراهای مشکوک شرکت‌های بزرگ آشنا می‌شوند؛ هم از طریق مقالات متعددی که منتشر کرده و هم از طریق کتاب‌های گوناگونش. در طول سال‌ها، هرش کار همکاران روزنامه‌نگارش را نیز تقویت کرده و با ادامه پوشش داستان‌هایی که توجه عمومی نسبت به آن‌ها ضعیف بوده، به زنده نگه داشتن آن‌ها کمک کرده است؛ از جمله پوشش تکمیلی او درباره رسوایی واترگیت که مکمل کار پیشگام اما کم‌ارزیابی‌شده گزارشگران واشنگتن پست، باب وودوارد و کارل برنستاین بود و در بالا بردن آگاهی نسبت به این رخداد نقش داشت. فیلم همچنین زندگی شخصی هرش بیرون از میدان روزنامه‌نگاری را نشان می‌دهد و این‌که ورود او به این حرفه تقریباً یک اتفاق خوشایند و غیرمنتظره بوده است؛ رویدادی که جویندگان حقیقت و شهروندان نگران باید قدردان آن باشند. در مجموع، سازندگان فیلم پرتره‌ای منصفانه و جامع از سوژه‌شان ارائه می‌دهند که بر پایه مصاحبه‌های صریح با خود هرش، همراه با اظهارنظرهایی از کسانی که او را می‌شناسند یا با او کار کرده‌اند و حجم وسیعی از آرشیوهای تصویری پشتیبانی شده است. البته گاهی روایت می‌توانست ساختاربندی بهتری داشته باشد، زیرا فیلم گهگاه به پرش‌های بی‌مورد در روایت دچار می‌شود—مشکلی که در برخی آثار پیشین پویتراس نیز دیده شده بود. با این حال، این فیلم که برنده جایزه هیئت ملی نقد فیلم برای بهترین مستند سال ۲۰۲۵ شده، برای بینندگان نگاهی آموزنده و روشنگر به مردی فراهم می‌آورد که ما را از حقایق زیادی آگاه کرده است؛ در حقیقت، جامعه ما به‌واسطه حضور هرش در عرصه خبری نفع برده است. به راستی تصور کنید چه چیزهایی ممکن بود اگر او آن‌جا نبود تا درباره آن‌ها بنویسد، از دست ما رفته بود.