فیلم The Gnome-Mobile 1967

فیلمی نیست که بشود آن را خیلی جدی گرفت، اما «The Gnome‑Mobile» دلنشین و سرگرم‌کننده است. والتر برنن به‌وضوح بهترین بخش فیلم است و در دو نقش بازی می‌کند. او به‌عنوان مولرونی مهربان و دوست‌داشتنی ظاهر می‌شود و در نقشی دیگر، به‌صورت زمخت و عصبانیِ نابّی (Knobby) دیده می‌شود. اگر تیتراژ آغازین نبود، احتمالاً برای مدتی متوجه نمی‌شدم هر دو نقش را یک بازیگر ایفا کرده...

فیلمی نیست که بشود آن را خیلی جدی گرفت، اما «The Gnome‑Mobile» دلنشین و سرگرم‌کننده است. والتر برنن به‌وضوح بهترین بخش فیلم است و در دو نقش بازی می‌کند. او به‌عنوان مولرونی مهربان و دوست‌داشتنی ظاهر می‌شود و در نقشی دیگر، به‌صورت زمخت و عصبانیِ نابّی (Knobby) دیده می‌شود. اگر تیتراژ آغازین نبود، احتمالاً برای مدتی متوجه نمی‌شدم هر دو نقش را یک بازیگر ایفا کرده است. سایر بازیگران قابل قبول‌اند و اَد وین هم نقش کوتاه اما خوشایندی (Rufus) دارد. افکت‌های ویژه چندان از پس زمانه برنیامده‌اند، که دربارهٔ اثری از ۱۹۶۷ انتظار می‌رود؛ بنابراین این مورد را به‌عنوان عیب بزرگ به حساب نمی‌آورم. داستان نسبتاً عجیب است، به‌ویژه پایان‌بندی غیرمعمولش. مانند «The Adventures of Bullwhip Griffin»، اولویت را به سفر کمدی می‌دهد و روایت محوری داستان را در مرتبهٔ دوم قرار می‌دهد — این مسئله تا حدودی کار را ضعیف می‌کند ولی اگر بتوانند آن را عملی کنند، مشکل چندانی ایجاد نمی‌شود، که در اغلب موارد موفق بوده‌اند. با مدت زمانی در حدود ۸۵ دقیقه، فیلمی است که ارزش دیدن حداقل یک‌بار را دارد.