فیلم Babes in Toyland 1961

خب، این فراتر از تمام انتظاراتم بود! قبلاً گفته بودم که فیلم‌های موزیکال از علاقه‌مندی‌های من نیستند؛ معمولاً به‌خاطر ساختار درهم و نامنظم‌شان سخت می‌توانم با آن‌ها ارتباط برقرار کنم. با این حال، برخلاف انتظار، از «Babes in Toyland» واقعاً لذت بردم. پایان فیلم تا حدودی کمی ضعیف به نظر می‌رسد، اما همه چیز تا آن لحظه واقعاً لذت‌بخش است. سکانس‌های آغازین فوق‌العاده‌اند. آیا کاملاً تصادفی‌اند؟ بله....

خب، این فراتر از تمام انتظاراتم بود! قبلاً گفته بودم که فیلم‌های موزیکال از علاقه‌مندی‌های من نیستند؛ معمولاً به‌خاطر ساختار درهم و نامنظم‌شان سخت می‌توانم با آن‌ها ارتباط برقرار کنم. با این حال، برخلاف انتظار، از «Babes in Toyland» واقعاً لذت بردم. پایان فیلم تا حدودی کمی ضعیف به نظر می‌رسد، اما همه چیز تا آن لحظه واقعاً لذت‌بخش است. سکانس‌های آغازین فوق‌العاده‌اند. آیا کاملاً تصادفی‌اند؟ بله. آیا واقعاً منطقی‌اند؟ قطعاً خیر. اما آیا من را به لبخند واداشتند؟ بی‌تردید! «We Won’t Be Happy Till We Get It» شروع بسیار خوبی برای بارنابی و همراهانش است. ری بولگر نقش بارنابی را بسیار خوب بازی می‌کند و همراهانش را زوج بامزهٔ هنری کالوین (گونزورگو) و جین شلدون (رودریگو) ایفا می‌کنند — هر دوی آن‌ها را در «The Sign of Zorro» هم دوست داشتم. تامی سندز (تام)، آنِت فونیشلو (مری) و اد وین (سازندهٔ اسباب‌بازی) هم نمایش‌های قابل قبولی دارند. در مجموع، اگرچه پایان کمی از جلوهٔ بقیهٔ فیلم کم می‌کند، بقیهٔ فیلم سرحال و شاد است؛ فیلم از غلوآمیز بودنش آگاه است و با میل و توانایی کامل به آن می‌پردازد. من طرفدار بزرگ موزیکال‌ها نیستم، پس شاید بهترین مرجع دربارهٔ این ژانر نباشم، اما فقط می‌توانم بگویم که واقعاً از این فیلم لذت بردم.