فیلم The Country Bears 2002

وای، تماشای این فیلم عذاب‌آور بود. از همان ثانیه‌های اول معلوم است «The Country Bears» قرار است به کجا برسد؛ هم از نظر داستان و هم از نظر ایدهٔ خودِ خرس‌ها. حتی اگر از پوستر هم متوجه نشده باشید، قابل حدس است. اگر بخواهم نکته‌ای مثبت بگویم، یکی-دو تا از آهنگ‌ها چندان بد نیستند؛ همچنین حضور کوتاهِ یک نوازندهٔ انگلیسی جالب توجه است. همین. اما نقطه‌ضعف‌ها کجا شروع...

وای، تماشای این فیلم عذاب‌آور بود. از همان ثانیه‌های اول معلوم است «The Country Bears» قرار است به کجا برسد؛ هم از نظر داستان و هم از نظر ایدهٔ خودِ خرس‌ها. حتی اگر از پوستر هم متوجه نشده باشید، قابل حدس است. اگر بخواهم نکته‌ای مثبت بگویم، یکی-دو تا از آهنگ‌ها چندان بد نیستند؛ همچنین حضور کوتاهِ یک نوازندهٔ انگلیسی جالب توجه است. همین. اما نقطه‌ضعف‌ها کجا شروع شوند؟ خرس‌ها. استفاده از آدم‌ها در لباس خرس همیشه ایدهٔ بدی است و هر چیز دیگری را بی‌ارزش می‌کند. آن‌ها احساس یا بیان قابل‌لمسی ندارند و بنابراین ارتباط‌گیری با شخصیت‌ها غیرممکن است. جلوهٔ صوتیِ شبیه به دوبله برای آن‌ها و بخش‌هایی دیگر از فیلم بسیار ضعیف است. هیچ یک از بازیگران برجسته نیستند، به جز کریستوفر واکن که تنها به‌خاطر شهرت خودش جلب توجه می‌کند، نه نقش‌آفرینی‌اش. طرح داستانی آن‌قدر قابل‌پیش‌بینی و سست است که حتی تلاش هم نمی‌کنند مخاطب را غافلگیر کنند؛ در عوض سعی دارند داستانی دل‌گرم‌کن بسازند که هرگز اثرگذار نمی‌شود. معمولاً احساس می‌کنم دادن یک ستاره سخت‌گیرانه است، اما این فیلم لیاقت آن را دارد. از بین ۱۱۰۶ فیلمی که تا کنون دیده‌ام، این پنجمین بار است که فیلمی چنین امتیاز پایینی از من می‌گیرد. واقعاً وحشتناک.