فیلم Narrow Margin 1990

حاشیه‌های تنگ و بارهای سنگین پیتر هایمز، کارگردان و نویسنده، ریسک جسورانه‌ای کرد و یکی از بهترین فیلم‌های نوآر جنایی دههٔ ۱۹۵۰ را بازآفرینی نمود؛ در مجموع کارش بد از آب درنیامده، هرچند به شکوه تعلیقِ خفقان‌آورِ ریچارد فلیشرِ ۱۹۵۲ نمی‌رسد. داشتن جین هکمن و ان آرچر در نقش دو شخصیت اصلی پایهٔ خوبی فراهم کرده است. آن‌ها به‌ترتیب کارمند دفتر دادستان منطقه و شاهد یک قتلِ...

حاشیه‌های تنگ و بارهای سنگین پیتر هایمز، کارگردان و نویسنده، ریسک جسورانه‌ای کرد و یکی از بهترین فیلم‌های نوآر جنایی دههٔ ۱۹۵۰ را بازآفرینی نمود؛ در مجموع کارش بد از آب درنیامده، هرچند به شکوه تعلیقِ خفقان‌آورِ ریچارد فلیشرِ ۱۹۵۲ نمی‌رسد. داشتن جین هکمن و ان آرچر در نقش دو شخصیت اصلی پایهٔ خوبی فراهم کرده است. آن‌ها به‌ترتیب کارمند دفتر دادستان منطقه و شاهد یک قتلِ مرتبط با مافیا هستند و وقتی در قطاری تندرو وارد بازیِ گربه‌و‌موش می‌شوند، هر دو درخشان ظاهر می‌شوند. طبیعت بکر کانادا بیرون پنجره‌ها چشم را نوازش می‌کند و فضاهای تنگ داخل قطار تعلیقْ‌ساز است؛ هکمن آرام و خونسرد است و آرچر مضطرب. در زمینهٔ کلیشه‌های تریلر چیز جدیدی ارائه نمی‌شود و تکرار ایده‌ها و برخی لغزش‌های داستان مانع از رسیدن فیلم به سطوح بالاتر می‌شود: شخصیت‌ها گاه کارهای احمقانه انجام می‌دهند، جزئیات مهم خیلی سریع نادیده گرفته می‌شود و گاهی منطق داستانی رعایت نمی‌شود. با این حال خوشبختانه هایمز از وسوسهٔ وارد کردن یک رابطهٔ عاشقانهٔ سُست خودداری می‌کند و چیدمان صحنه‌های تعلیق را ماهرانه انجام داده است. بعلاوه هکمن مثل همیشه بسیار خونسرد است. امتیاز: ۶٫۵/۱۰ دومین بار است که می‌بینم و هنوز هم تریلری محکم است با پایانی عالی که، به جز یک نما، صحنه‌ها به‌صورت عملی اجرا شده بودند — کاری که امروز احتمالاً با جلوه‌های بصری ساخته می‌شد. اجرای هکمن و آرچر خوب است و با مدت‌زمان تنها ۹۴ دقیقه، راهی کوتاه اما سرگرم‌کننده برای گذراندن یک شب تعطیل آخر هفته محسوب می‌شود. امتیاز: ۳٫۵/۵