فیلم Hit the Ice 1943

نمی‌توان گفت دقیقاً مثل مایه‌مال کردنِ یک اسب مرده به سبک یونیورسال است... اما به طرز خطرناکی به آن نزدیک است. با این حال هنوز مواردی هست که لبخند را حفظ می‌کند و ارزش تولیدی قابل توجهی در ساخت اثر دیده می‌شود؛ کاش فیلمنامه هم به همین اندازه قوی بود! به‌نظرم در مورد فیلم‌های ابوت و کاستلو بهتر است چند ماه فاصله بیندازید و بعد دوباره...

نمی‌توان گفت دقیقاً مثل مایه‌مال کردنِ یک اسب مرده به سبک یونیورسال است... اما به طرز خطرناکی به آن نزدیک است. با این حال هنوز مواردی هست که لبخند را حفظ می‌کند و ارزش تولیدی قابل توجهی در ساخت اثر دیده می‌شود؛ کاش فیلمنامه هم به همین اندازه قوی بود! به‌نظرم در مورد فیلم‌های ابوت و کاستلو بهتر است چند ماه فاصله بیندازید و بعد دوباره تماشا کنید تا از حس تکراری «قبلاً این را دیده‌ام» رهایی یابید. در این فیلم این دو نقش عکاسانی را بازی می‌کنند که ناخواسته در یک سرقت بانک درگیر شده و برای اثبات بی‌گناهی مجبور می‌شوند به یک پیست اسکی فرار کنند. کمدی موقعیت‌های معمول فراوان است: تابی مرتب شلوارش را از دست می‌دهد، باسنش آتش می‌گیرد، با یک خرس گریزلی اسکی می‌کند و سعی می‌کند با تظاهر به توانایی نوازندگی پیانو نظر زن جوان را جلب کند. موسیقی را جینی سیمز و ارکستر جانی لانگ اجرا می‌کنند؛ در نقش‌های مکمل نیز پاتریک نولز، الیز ناکس و شلدون لئونارد (در نقش سرشرور) حضور دارند. این فیلم در میان پنج اثر برتر آن‌ها قرار نمی‌گیرد، اما اثری بالاتر از متوسط است که گه‌گاه نشان می‌دهد چرا آن‌ها در آن دوران واقعاً استثنایی بودند. ۶/۱۰