در روزهای پایانی جنگ داخلی آمریکا، گروهی از سربازان کنفدراسیون از زندان نیروهای اتحادیه فرار میکنند و به سمت مرز مکزیک میروند. در جریان فرار، آنها یک پیامرسان اتحادیه را میکشند و متوجه میشوند که جنگ به پایان رسیده است؛ اما فرمانده گروه این خبر را مخفی میکند.
در روزهای پایانی جنگ داخلی آمریکا، گروهی از سربازان کنفدراسیون از زندان نیروهای اتحادیه فرار میکنند و به سمت مرز مکزیک میروند. در جریان فرار، آنها یک پیامرسان اتحادیه را میکشند و متوجه میشوند که جنگ به پایان رسیده است؛ اما فرمانده گروه این خبر را مخفی میکند.
آشفتگیای کشدار که تقریبا با حجم بالای صحنههای اکشن نجات پیدا میکند.
اسیران کنفدراسیون از یک اردوگاه اتحادی فرار میکنند و به سمت مرز مکزیک میشتابند در حالی که نیروهای اتحادی آنها را تعقیب میکنند — و این در حالی است که جنگ عملاً اعلام شده تمام شده است. فیلم به کارگردانی فیل کارلسون و با دخالت بدون اعتبار راجر کورمن، اثری عجیب و در عین...
آشفتگیای کشدار که تقریبا با حجم بالای صحنههای اکشن نجات پیدا میکند.
اسیران کنفدراسیون از یک اردوگاه اتحادی فرار میکنند و به سمت مرز مکزیک میشتابند در حالی که نیروهای اتحادی آنها را تعقیب میکنند — و این در حالی است که جنگ عملاً اعلام شده تمام شده است. فیلم به کارگردانی فیل کارلسون و با دخالت بدون اعتبار راجر کورمن، اثری عجیب و در عین حال نامرتب در ژانر وسترن بهدست میدهد. مشکلات تولید مشهودند: فیلم بیشتر از مجموعهای از سکانسهای مشابه تشکیل شده که بهصورت ردیف شدهاند. فراریها همدیگر را جر و بحث میکنند، میجنگند و ژستهای مردانه میگیرند، و تعقیبکنندگان نیز همین رفتارها را تکرار میکنند.
هیچ فرصتی برای نمایش خشونت هدر نمیرود؛ بازیهای خشونتآمیز، تیراندازی فراوان، خونریزی و سروصدا بسیارند و حتی آشکار شدن خشونت جنسی نیز وجود دارد. متأسفانه همهچیز بهنظرم تلاشی است برای نگه داشتن تماشاگر بیدار، چون روایت چیز قابلتوجهی برای ارائه ندارد. موضوعاتی مانند بیهودگی جنگ و فساد روح آدمها کموبیش مطرح میشوند، اما هرگز عمیق نمیشوند و زیر فوریت ایجاد سکانسهای اکشن و بازی اغراقشده (وضعیت اسفناک بازی ماکس بیر جونیور) دفن میشوند.
نکته مثبت فیلم فهرست بازیگران است: گلن فورد، جورج همیلتون، اینگر استیونز، تیموتی کری، کنت توبی، هری استنتون، هریسون فورد در اوایل دوران کاری و تاد آرمسترانگ از جمله بازیگراناند. موزیکِ بیش از حد جلوهگرِ ماندل لو نیز آزاردهنده است و دلایل کوتاهی و عادی بودن کارنامه او بهخوبی در این اثر هویدا میشود. از طرف دیگر لوکیشنهای یوتا و آریزونا چشمنوازند و کار تصویربرداری کنت پیچ شایستهٔ تحسین است و لایق فیلمی بهتر است.
در کل A Time for Killing (با عنوان دیگر The Long Ride Home) بیشتر یک کنجکاوی سینمایی است تا یک وسترن درجهیک که حتما باید دنبال شود؛ فیلمی طولانی و نه چندان رضایتبخش با دیالوگهای پیشپاافتاده و پایانی که میتوانست خیلی زودتر فرارسد. امتیاز: 4/10.
نکته: برای تماشا با زیرنویس چسبیده لطفا از برنامههایی مثل MXPlayer استفاده بفرمایید تمامی عناوین دارای زیرنویس چسبیده سافت ساب میباشند.
کاربران دارای اشتراک از سرورهای پرسرعت و با کیفیت بهرهمند میشوند.
دیدگاه های کاربران