فیلم Cub 2014

افسانه‌ها برای الهام‌بخشی، ترساندن، فرمان‌برداری و سرگرمی آفریده می‌شوند. بعضی‌ها هم از همین مفهوم سوءاستفاده می‌کنند تا کارهای غیرقانونی انجام دهند. هرچه این فیلم درباره‌اش باشد، باید با دقت نگاه کنید و سعی کنید نظریه‌ها را به کار ببرید. داستان را خواهید فهمید، اما لذت بردنتان بستگی دارد به انتظاراتتان و آنچه فیلم ارائه می‌دهد. اگر قبلاً نسخه‌های متعددی از اینگونه وحشت-تریلرها دیده‌اید، احتمالاً از...

افسانه‌ها برای الهام‌بخشی، ترساندن، فرمان‌برداری و سرگرمی آفریده می‌شوند. بعضی‌ها هم از همین مفهوم سوءاستفاده می‌کنند تا کارهای غیرقانونی انجام دهند. هرچه این فیلم درباره‌اش باشد، باید با دقت نگاه کنید و سعی کنید نظریه‌ها را به کار ببرید. داستان را خواهید فهمید، اما لذت بردنتان بستگی دارد به انتظاراتتان و آنچه فیلم ارائه می‌دهد. اگر قبلاً نسخه‌های متعددی از اینگونه وحشت-تریلرها دیده‌اید، احتمالاً از دیدن این فیلم ناامید می‌شوید. فیلم که به عنوان یک تریلر-ترسناک بلژیکی معرفی می‌شود، در یک اردوگاه تابستانی پیشاهنگان می‌گذرد و کارگردانش تازه‌کار است. تیم پیشاهنگی سیزده نفره به دل جنگل می‌رود تا اردو بزنند. تمرکز اصلی روی پسربچه‌ای دوازده‌ساله به نام سم است که عضو گروه کودکان است و معمولاً دستمایه آزار و اذیت سایر بچه‌ها، به‌ویژه رهبر دسته و یک رهبر گروه خاص، قرار می‌گیرد. او همیشه دیر می‌رسد، ضعیف به نظر می‌رسد و خیال‌پردازی‌هایش او را در جمع عجیب جلوه می‌دهد. در اردو متوجه می‌شود آنچه از آن به‌عنوان افسانه یاد می‌شد، واقعی است؛ او تلاش نمی‌کند دیگران را قانع کند چون باورشان نخواهد شد. ماجراجویی او رفتن به عمق موضوع و کشف رازهاست؛ و همه این‌ها جای خود را برای شخصیت او پیدا می‌کند. «کای وجود دارد. او در خانه‌ای روی درخت در جنگل زندگی می‌کند.» نقش دختر «مارینا» برجسته است. در این فیلم هشتاد دقیقه‌ای تقریباً همه بازی‌ها نقش‌های مشخصی داشتند؛ زمانی برای پرورش شخصیت‌ها گذاشته نشده و روایت مستقیم و بی‌پرده است. فیلم با ایده‌ای شبیه گرگینه آغاز می‌شود و تعلیق طولانی‌مدت را حفظ نمی‌کند. وقتی بفهمید فیلم بیشتر تریلری است تا صرفاً ترسناک، علاقه‌تان کاهش می‌یابد. فیلم به کلیشه‌ها متکی است؛ کشتارها بدون دلایل روشن یا توضیح کافی رخ می‌دهند. هرچند در زمان وقوع داستان همین‌طور به نظر می‌رسد، اما دیر یا زود حقیقت را خواهید دانست: موضوع تنها اردوگاه در برابر آنچه شکارشان می‌کند نیست؛ مسئله بیشتر غرایز پایه‌ای و واکنش‌های نخست انسان‌ها به موقعیت‌هاست. رفتار رهبران گروه نیز تنها محصول تخیل نیست و در واقعیت هم تا حدودی ملموس است. بخش تله‌گذاری‌ها در مقایسه با صحنه‌های کشتار بهترین قسمت‌ها بودند، اما خیلی کوتاه و ناکافی برای لذت بردن. در ابتدا انتظار داشتم این فیلم یک وحشت کودکانه باشد چون کودکان در آن حضور دارند، اما محتوایی هست که تماشای فیلم را برای کودکان نامناسب می‌کند. تمایل به جلب مخاطب تجاری برای فیلم‌سازان مهم است، بنابراین از آوردن کلیشه‌ها هراس نداشتند. پایان‌بندی می‌توانست خلاقانه‌تر باشد؛ ایده‌ای تازه می‌توانست فیلم را بهتر به سرانجام برساند. تقریباً همه اتفاقات را پیش از وقوع می‌توان پیش‌بینی کرد. حفظ رمز و راز عامل کلیدی برای شوکه کردن تماشاگر است اگر کارگردان و نویسنده بخواهند بیننده را غافلگیر کنند. پرسش این است که آیا «حفظ کردن» اطلاعات به اندازه کافی مخاطب را هنگام پیچش داستان راضی می‌کند یا نه. نیمه‌ی اول فیلم تعلیق را خوب نگه می‌دارد، اما در نیمه‌ی دوم کم‌هوشی دیده می‌شود. در واقع هیچ پیچشی وجود ندارد؛ داستان از ابتدا تا انتها خودش را عیان می‌کند و ما باید خودمان بفهمیم این نبرد دربارهٔ چه چیزی است، فراتر از خیر و شر. نمی‌خواهم جزئیاتی لو بدهم، اما اگر فیلم را ندیده‌اید بهتر است خودتان کشفش کنید. از دید مخاطب بلژیکی فیلم تا حدی قابل قبول است، اما برای سطح بین‌المللی چندان برجسته نیست. در مجموع فیلمی متوسط نسبت به استانداردهای جهانی است، اما کیفیت تولید چشمگیر است. ایده خوب و پرداخت قابل قبولی دارد، ولی تأثیر هالیوود بر سینمای جهان امروز — به‌ویژه در این ژانر — کمک زیادی به تمام کردن فیلم نکرده است. با گذشت زمان این فیلم احتمالاً فراموش خواهد شد، اما به نظرم فیلم‌سازی که حس خوبی نسبت به این نوع فیلم‌ها دارد قطعاً در آینده محصول بهتری عرضه خواهد کرد. امتیاز: 6/10 --- اگر من آن‌وقت عضو گروه پیشاهنگی بودم، واقعاً از بالو متنفر می‌شدم. مرگ سگ هم صحنه‌ای بود که واقعاً تأثیرگذار بود. این فیلم به‌خوبی بین بقا و سبک اسلشر نوسان می‌کند و تا پایان هیجان‌زده‌ام نگه داشت که ببینم چگونه تمام می‌شود. خشونتِ صحنه‌ها شدید نیست، اما مرگ‌ها و داستان ضربه‌زنی قوی‌ای دارند. یک نکته منفی این است که به گذشتهٔ سم خیلی پرداخته نمی‌شود و فقط به مقدار کمی از طریق دیالوگ توضیح داده می‌شود. به‌جز این مورد، این فیلم از طرف من موردِ پسند است.