فیلم Darlin' 2019

**_دختری وحشی در مدرسه‌ای کاتولیک ویژهٔ دختران پناه می‌یابد_** این سومین فیلم مستقل از سه‌گانه‌ای دربارهٔ زنان وحشی است که پالیانا مکینتاشِ بلندقامت و خوش‌اندام در هر سهٔ آن‌ها نقش «زن» را بازی می‌کند. پالیانا این بار به سراغ نویسندگی و کارگردانی هم رفته و فیلم را با مهارت ساخته است. من فقط قسمت قبلی، «زن» (The Woman)، محصول ۲۰۱۱ را دیده‌ام. حدود یک ساعت اولش را...

**_دختری وحشی در مدرسه‌ای کاتولیک ویژهٔ دختران پناه می‌یابد_** این سومین فیلم مستقل از سه‌گانه‌ای دربارهٔ زنان وحشی است که پالیانا مکینتاشِ بلندقامت و خوش‌اندام در هر سهٔ آن‌ها نقش «زن» را بازی می‌کند. پالیانا این بار به سراغ نویسندگی و کارگردانی هم رفته و فیلم را با مهارت ساخته است. من فقط قسمت قبلی، «زن» (The Woman)، محصول ۲۰۱۱ را دیده‌ام. حدود یک ساعت اولش را دوست داشتم، اما پردهٔ پایانی حس ناخوشایندی در من باقی گذاشت. آن فیلم هم مثل این یکی رگه‌هایی از طنز سیاه دارد، پس نمی‌شود اتفاقاتش را بیش از حد جدی گرفت؛ اما با پرداختن به موضوعاتی مثل برده‌داری، آدم‌خواری، شکنجه، خشونت خانگی، تجاوز، زنای با محارم و قتل، دیگر نمی‌دانست کجا باید دست نگه دارد. «مردمان گربه‌ای» (Cat People) سال‌ها پیش، در ۱۹۸۲، به بعضی از همین موضوعات پرداخته بود و به‌مراتب تأثیرگذارتر و سرگرم‌کننده‌تر هم بود. این فیلم سوم از بعضی جهات بهتر است و از بعضی جهات بدتر. لورین کنی در نقش شخصیت اصلی می‌درخشد و تقابل غرایز طبیعی با شرطی‌سازی نهادهای اجتماعی به‌شکل جالبی بررسی می‌شود. بااین‌حال، از مواضع فکری تردیدبرانگیزی که فیلم در نهایت به آن‌ها می‌رسد خوشم نیامد. مثلاً فیلم فشار جامعه برای تبدیل زنان جوان به «دخترهای خوبِ» تمیز و باهوش را نقد می‌کند، اما گزینه‌ای که در مقابلش می‌گذارد، تبدیل‌شدن به قاتلی کثیف، بی‌خانمان و آدم‌خوار است. شما بگویید، کدام بهتر است؟ فیلم می‌خواهد بگوید هیولای واقعی همان رهبر مذهبی ریاکار است، اما کارهای او را با کارهای «زن» مقایسه کنید. البته هیچ‌کدام خوب نیستند، ولی کدام‌یک هیولاوارتر رفتار می‌کند؟ و کدام مسیر بهتر می‌تواند زنان جوان را آماده کند تا در هر جامعه‌ای روی زمین، افرادی کارآمد و راضی از زندگی باشند و عمری طولانی داشته باشند؟ بعد هم آن پرستار مردِ بی‌نهایت پاک‌نهاد را داریم ــ اگر منظورم را می‌فهمید ــ که حضورش به‌شکلی توی ذوق می‌زند و تحمیلی است و بوی استفاده از سینما برای مهندسی اجتماعی می‌دهد. واقع‌بین باشید! در نهایت، دیدم در پردهٔ اول، هر بار شخصیت هم‌نامِ فیلم چهار دست‌وپا راه می‌رود، زیر لب می‌خندم؛ آخر او باید خیلی پیش از ۱۶ یا ۱۷ سالگی فهمیده باشد که برای زنده‌ماندن در طبیعت بکر... یا هر جای دیگری، ایستادن و روی دو پا راه‌رفتن آسان‌تر و طبیعی‌تر است. تازه، «زن» و «دارلین» دو زن وحشی‌اند که بیشتر عمرشان، یا حتی تمام آن را، در دل طبیعت گذرانده‌اند، اما معلوم نیست چطور بلد نبوده‌اند نوعی پاپوش ابتدایی یا لباسی برای پوشاندن قسمت‌های حساس بدنشان درست کنند؛ آن هم در زمستانِ لعنتی. بله، حتماً! مدت فیلم ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه است و در سال ۲۰۱۸ در سنت فرانسیس‌ویل، ناحیهٔ ایست باتون روژ و مناطق اطراف آن‌ها در لوئیزیانا فیلم‌برداری شده است. با توجه به پلاک خودروهایی که دیده می‌شوند، ظاهراً قرار است داستان جایی در اوهایو بگذرد. نمره: D+