سریال ترکی 더 킹 : 영원의 군주

بهترین عاشقانهٔ علمی‌تخیلیِ چهل سال گذشته «더 킹: 영원의 군주» (The King: Eternal Monarch, ۲۰۲۰) بهترین اثر علمی‌تخیلی و رمانتیکِ دههٔ ۲۰۱۰ بود. این سریال جایگاه نخست فهرست «۱۰ سریال علمی‌تخیلی برتر» من را به خود اختصاص داد و پس از دوازده سال جای «Fringe» (۲۰۰۸) را گرفت. ۱. داستان نویسندهٔ مشهور، کیم اون سوک — خالق آثاری چون «عاشقان در پاریس» (۲۰۰۴)، «فرزندان خورشید» (۲۰۱۶)، «Goblin» (۲۰۱۶)...

بهترین عاشقانهٔ علمی‌تخیلیِ چهل سال گذشته «더 킹: 영원의 군주» (The King: Eternal Monarch, ۲۰۲۰) بهترین اثر علمی‌تخیلی و رمانتیکِ دههٔ ۲۰۱۰ بود. این سریال جایگاه نخست فهرست «۱۰ سریال علمی‌تخیلی برتر» من را به خود اختصاص داد و پس از دوازده سال جای «Fringe» (۲۰۰۸) را گرفت. ۱. داستان نویسندهٔ مشهور، کیم اون سوک — خالق آثاری چون «عاشقان در پاریس» (۲۰۰۴)، «فرزندان خورشید» (۲۰۱۶)، «Goblin» (۲۰۱۶) و «Mr. Sunshine» (۲۰۱۸) — بار دیگر با مهارتی قابل‌توجه توانست داستانی بسازد که هم خیال را برمی‌انگیزد و هم دلِ مخاطب را می‌گیرد. در «The King: Eternal Monarch» او «جهان موازی» را به‌خوبی در دلِ یک دراماتیک و رومانس به‌یادماندنی جای داده؛ این عنصر تنها یک تکنیک ادبی نیست که رها شود، بلکه مرکزیتِ سریال را تشکیل می‌دهد و درام و عشق از خلال آن شکل می‌گیرند. هر قسمت حدود یک ساعت و ده دقیقه بود و هیچ‌کدام خسته‌کننده یا تکراری نبودند. هر قسمت روایت تازه‌ای داشت که به پیشرفت شخصیت‌ها، ارتباط‌های بین‌شان و تنش‌های ناشی از برخورد دنیاها و амیال مختلف می‌افزود. ۲. بازیگری و بازیگران بازیگران برجسته‌ای مثل لی مین هو، کیم گو ئه‌ون، وو دو هوان، کیم کیونگ نام، جونگ اون چه، لی جونگ جین، کیم یونگ جی و کانگ هونگ سوک به‌درستی برای نقش‌ها انتخاب شده‌اند. سبک بازی هر یک شخصیت‌ها را زنده کرد و تعامل‌شان با هم طبیعی دیده می‌شد. این سریال فقط دربارهٔ «ئی‌گون» (لی مین هو) و «جونگ ته‌ئول» (کیم گو ئه‌ون) نبود؛ همهٔ شخصیت‌ها نقش کلیدی در ساختن جهان «پادشاهی کورئا» داشتند و هرکدام بهترین خود را ارائه دادند تا اثری قابل‌توجه شکل بگیرد. ۳. تولید با اینکه چند اشتباه قابل‌توجه وجود داشت، تدوین و چینش صحنه‌ها ضعف‌ها را جبران می‌کرد. به‌ویژه دوست داشتم که روایت‌ها در هر قسمت به‌صورت خطی عرضه نمی‌شد؛ صحنه‌هایی برای قسمت‌های بعد نگه داشته می‌شد و بازگشت به گذشته در موقعیت مناسب انجام می‌گرفت. ترکیب المان‌های تاریخی و مدرن در پادشاهی ساختگی کورئا بسیار روان انجام شده بود؛ هیچ صحنه‌ای نامتناسب به نظر نمی‌رسید. فضاهایی که قرار بود مدرن باشند، متناسب با ابزارهای مدرن طراحی شده بودند و فضاهای تاریخی یا فاقد مواد مدرن بودند یا حضور اندکِ عناصر مدرن به‌خوبی با محیط ترکیب شده بود — کاری که آسان نیست. این موفقیت تنها مرهون دکور و طراحی داخلی نبود؛ کارگردان‌ها و فیلم‌بردارها نیز با قاب‌بندی‌های خوب کمک کردند تا پیوند بی‌نقص بین گذشته و حال به‌خوبی دیده شود. ۴. جمع‌بندی «더 킹: 영원의 군주» (The King: Eternal Monarch, ۲۰۲۰) را به‌شدت توصیه می‌کنم، به‌ویژه اگر طرفدار آثار علمی‌تخیلی با موضوع «جهان‌های موازی» هستید. این سریال را می‌توان به‌نوعی نسخه‌ای شبیه «Fringe» (۲۰۰۸) دانست که بار احساسیِ عاشقانه و رقابت‌های خانوادگی شدیدتری دارد. امتیاز کلی: ۹.۵ از ۱۰.