سریال The Last Kingdom

(اسپویل) از دیدن قسمت اول خوشحالاً شگفت‌زده شدم به‌عنوان یک طرفدار مجموعهٔ Warrior Chronicles/Saxon Stories کورنوِل مدت‌ها منتظر این سریال بودم. از قبل آمادهٔ یک ناامیدی بزرگ بودم، اما باید بگویم که خوشحالانه شگفت‌زده شدم. اگر رمان‌ها را نخوانده‌اید، داستان اوترد با سرعت جلو می‌رود، شاید خیلی سریع. این قسمت اول بیش از نیمی از رمان اول را پوشش می‌دهد. اگرچه بخش‌های زیادی حذف شده، اما...

(اسپویل) از دیدن قسمت اول خوشحالاً شگفت‌زده شدم به‌عنوان یک طرفدار مجموعهٔ Warrior Chronicles/Saxon Stories کورنوِل مدت‌ها منتظر این سریال بودم. از قبل آمادهٔ یک ناامیدی بزرگ بودم، اما باید بگویم که خوشحالانه شگفت‌زده شدم. اگر رمان‌ها را نخوانده‌اید، داستان اوترد با سرعت جلو می‌رود، شاید خیلی سریع. این قسمت اول بیش از نیمی از رمان اول را پوشش می‌دهد. اگرچه بخش‌های زیادی حذف شده، اما بسیاری از جنبه‌هایی که خواندن رمان را لذت‌بخش می‌کنند وجود دارند، هرچند بسیار ظریف. اگر رمان را خوانده‌اید باید بپذیرید که بسیاری از رویدادها دربارهٔ اوترد از ببنبورگ و ویژگی‌های شخصیتی‌اش یا فقط اشاره می‌شوند یا کاملاً حذف شده‌اند: نفرتش از پدر، شیفتگی‌اش به دین نیاکان، تحقیر (یا بهتر بگویم بی‌علاقگی)‌اش نسبت به مسیحیت، داستان‌هایی که آهنگر برایش تعریف می‌کند، تلاش‌های Beocca برای آموزش خواندن به او، اولین برخوردش با آلرت (که هنوز آن‌قدر بزرگ نیست)، تحسینش از رومی‌ها، عشق روزافزونش به راگنار و خانوادهٔ راگنار، غرورش و دهان بزرگش، شوخ‌طبعی‌اش و خیلی چیزهای دیگر. دوست داشتم حداقل چهار قسمت ببینم که همهٔ این‌ها در آن‌ها گنجانده شده باشد، اما این اتفاق نخواهد افتاد. پس چرا این‌قدر خوشم آمد؟ اعتراف می‌کنم من به آدم‌هایی با موی بلند و چهرهٔ خوش‌قیافه علاقه‌مندم، اما جدا از این، قسمت چیزهای کافی برای ارائه داشت: تربیت مسیحی/ساکسون اوترد و باورهای بت‌پرستانه‌اش با دو گردنبندش نمایش داده شده‌اند: سنگ کهربا و چکش ثور. امیدوارم نبرد درونی اوترد در قسمت‌های بعدی برجسته‌تر شود. صحنهٔ تعمیدی که Beocca می‌توانست به‌راحتی اوترد را در آن خفه کند و سریال را پس از نیم قسمت تمام کند، وجود داشت. اوترد نوجوان زبانی تند و دهان‌قابل‌توجهی دارد (مثل وقتی که سعی می‌کند با Beocca به خواسته‌اش برسد). جوان است، اما اَلدورمن (ealdorman) ببنبورگ است و حاضر است برای آن بمیرد. او قبل از فکر کردن عمل می‌کند و بنابراین می‌بینیم کودکی که به جنگ می‌رود و به یک رهبر دانمارکی حمله می‌کند. شاهد دیواری عظیم از سپرها هستیم که مشخص می‌کند تقریباً جایی برای حرکت نیست و حرکت کند است. اگر بمیری، تبدیل به مانعی می‌شوی که همرزم‌هایت باید مراقبش باشند وگرنه آن‌ها هم سقوط می‌کنند. (حتی بعد از دو بار تماشا هنوز کمی متعجبم که چرا Lord Uhtred (Matthew MacFadyen) آن‌قدر راحت از میان دیوار سپرها عبور کرد. احتمالاً من لحظه‌ای را از دست داده‌ام که دان‌ها او را راه دادند.) Thyra بعد از آتش‌زدن سالن به‌شدت دچار شکست روانی شده، و نه فقط به‌خاطر Sven. آیا اوترد می‌توانست او را نجات دهد؟ به نظر می‌رسد Thyra انتظار چنین کاری را از او داشت. Ubba، اگرچه رهبری بزرگ دانمارکی است و شوخ‌طبعی هم دارد، بسیار محتاط است و شدیداً به نشانه‌هایی که خدایان می‌فرستند متکی است، که طبق گفتهٔ Ravn (پدر ارل Raganar) او را بسیار غیرقابل‌پیش‌بینی می‌کند. Brida به‌عنوان زنی جوان و قوی تصویر شده، بیش‌تر دانمارکی تا ساکسون. اما بیش از همه، از اوترد خوشم آمد. از نحوهٔ ظاهر و حرکتش خوشم آمد. شوخ‌طبعی‌اش را کمی کم داشت اما امیدوارم در قسمت‌های بعدی آن را ببینیم. او در هنگام آتش‌زدن سالن ناتوان بود و از مرگ راگنار و خانواده‌اش ویران شد. فعلاً او هنوز یک پسر است. بی‌صبرانه منتظر بزرگ‌شدن او هستم. «Wyrd bið ful ãræd» — سرنوشت از پیش رقم‌خورده است این یک سریال قرون‌وسطایی عالی است. موسیقی متن عالی، بازیگران خوب، شخصیت‌های خوب و داستانی خوب دارد. اگر از طرفداران سریال‌های قرون‌وسطایی مثل Vikings هستید، حتماً به این سریال هم یک فرصت بدهید؛ ارزش دیدن دارد. تنها نکته‌ای که برایم مشکل‌ساز بود فصل آخر است که سال‌ها می‌گذرد اما شخصیت‌ها هم‌چنان همان شکل و شمایل قبلی را دارند؛ شخصیت‌هایی که باید دست‌کم پنجاه‌ساله باشند مثل بیست‌وپنج‌ساله‌ها به نظر می‌رسند. نمی‌دانم چگونه یا چرا چنین اشتباهی رخ داده، اما متأسفانه خیلی آشکار است؛ با این حال در جنبه‌های دیگر سریال بسیار خوب است. اگر می‌پرسید آیا این شبیه Vikings است؟ هست، اما بهتر! دو نکتهٔ کوچک علیه The Last Kingdom می‌توان آورد: در فصل اول فیلم‌برداری و نورپردازی گاهی آماتور به نظر می‌رسد و به خاطر دارم که در مقایسه با Vikings صحنه‌های نبرد/کُشتی به آن خوبی طراحی و تدوین نشده‌اند. به جز این موارد، از هر لحاظ The Last Kingdom را برتر از Vikings می‌دانم. حتی بازیگر مهمان ابتدای فصل ۱ The Last Kingdom بهتر از آن بازیگری است که در ابتدای Vikings آمده. منظورم این است... Rutger Hauer بی‌نقص است! Gabriel Byrne اما... چرا؟ واقعاً چرا؟ 10 از 10 اگر سریال‌های مشابهی دربارهٔ تاریخ کشورها، امپراتوری‌ها و شخصیت‌های بزرگ تاریخ مثل Rome، Vikings، Britannia و غیره را دیده‌اید، حتماً این سریال را هم ببینید. من این سریال را کاملاً دوست دارم؛ داستانی عالی، بازیگران فوق‌العاده، به‌طور کلی کمی بهتر از Vikings، اما Rome هنوز مورد علاقهٔ من است. آن‌ها بعضی از شخصیت‌های برجسته را می‌کشند اما در تاریخ چنین اتفاقاتی لازم است؛ با این حال دو یا سه نفری بودند که به نظرم باید نگهشان می‌داشتند چون عالی بودند. برای من این سریال هرچه جلوتر رفت بهتر شد؛ حتماً ببینید. هر فصل بدتر از فصل قبل است. شاید مرگ آلفرد و آشتی او با اوترد در فصل ۳ تنها لحظهٔ به‌یادماندنی کل سریال بود، بقیه‌اش فقط یک سریال احمقانهٔ دیگر برای مخاطب هزاره‌ها است که یک سرویس استریم سفارش داده. ارزان، کسل‌کننده، سطحی و صرفاً احمقانه با تلاش‌های مضحک برای کسب امتیازهای سیاسی دربارهٔ برابری جنسیتی و قومی. عالی، اما می‌توانست بهتر باشد و کیفیت در فصل ۴ کاهش می‌یابد این نقد را بعد از دیدن فصل ۴ می‌نویسم. من این سریال را پشت‌سرهم دیدم و در مجموع دوستش داشتم، اما از کاهش کیفیت در فصل ۴ ناامید شدم. یکی از دلایل این افت ممکن است استعفای شو رانر و نویسندهٔ اصلی، Stephen Butchard، پس از فصل ۳ باشد. دلیل دیگر می‌تواند مرگ یک شخصیت مرکزی فصل‌های ۱–۳ در پایان فصل ۳ باشد که باعث تغییر بزرگی در دیگر شخصیت‌ها و به‌ویژه قهرمان اصلی سریال شد. دلیل دیگری برای کاهش کیفیت این است که در فصل ۴ سریال نسبت به فصل‌های قبل واقع‌گرایانه‌تر، سازگارتر و کم‌کارتونی‌تر می‌شود. برای مثال: واقعاً از چیزهای احمقانه متنفرم، مثل پادشاهان (یا حتی ملکه‌ها) که بی‌دلیل خود را به خط مقدم میدان نبرد می‌اندازند و بدین‌سان قلمرو را به‌خاطر مرگ غیرمنتظرهٔ پادشاه در معرض بی‌ثباتی قرار می‌دهند. ممکن است حضور پادشاه در میدان مهم باشد، اما مسخره است وقتی آن‌ها در صفوف جلو می‌جنگند؛ آن‌ها ارزش زیادی دارند و اگر چنین کاری می‌کنند باید معنایی داشته باشد و نه اینکه هر بار اتفاق بیفتد. به‌ویژه وقتی در سریال ثابت شده مرگ ناگهانی در خط مقدم برای ماهرترین جنگجوها هم محتمل است. یا از اینکه شخصیت‌ها حرکات احمقانه‌ای انجام دهند که در زندگی واقعی باعث مرگشان می‌شد متنفرم (مثل دویدن تنها از میان دیوار سپر و بعد یافتن خودشان تنها و محاصره‌شده توسط دشمنان). من به طور کلی با انجام چنین صحنه‌هایی مشکل ندارم، اما باید با جهان‌سازی سازگار باشد و باید توضیح داده شود که شخصیت‌ها چگونه بدون «زرهٔ توطئه» می‌توانند چنین کارهایی بکنند، و این که دشمنانی که آن‌ها را محاصره کرده‌اند چرا ایستاده‌اند و کاری نمی‌کنند. همواره مشکل این سریال این بوده که چنین چیزهایی رخ می‌دهد، اما فصل ۴ این را به سطح جدیدی رساند و من از آن متنفر شدم. به‌ویژه وقتی به شخصیت Brida نگاه می‌کنیم — او تبدیل به هیولایی غیرانسانی از لحاظ توانایی‌ها و انگیزه‌ها شده، بنابراین دیگر هیچ چیزی که برایش رخ می‌دهد جدی گرفته نمی‌شود. این نقد بیشتر یک شکایت دربارهٔ فصل ۴ است تا یک بررسی متعادل و کامل از کل سریال. خلاصهٔ کلی من این است: این سریال در اوایل کار عالی بود و فصل‌های ۱–۳ شایستهٔ نمرهٔ ۸ یا ۹ از ۱۰ هستند، اما پس از فصل ۴ حالا نمره‌اش حدود ۷ از ۱۰ است. سریال هنوز خوب است و امتیاز مثبتی که دارد این است که براساس یک مجموعهٔ کتابِ تمام‌شدهٔ ۱۳ جلدی ساخته شده (هر دو کتاب معادل یک فصل، پس احتمالاً ۳ یا ۴ فصل دیگر هم اگر سریال موفق بماند خواهیم داشت) — بنابراین احتمالاً از فصل ۴ خیلی بدتر نمی‌شود چون نویسندگان جدید مجبور نیستند از صفر داستان بسازند و می‌توانند تا حدی کیفیت را حفظ کنند بر اساس کتاب‌ها. اما واقعاً امیدوارم دوباره بهتر شود، همان‌طور که در فصل‌های ۱–۳ بود.