سریال Boat Story

در ابتدا خودم را مردد می‌دیدم که آیا می‌توانم با این سریال همراه بمانم یا نه. خشونت آن اغراق‌آمیز به‌نظر می‌رسید، هرچند شاید از نظر شمار قربانیان تفاوتی با اکشن‌های معمول نداشت. اما در نهایت به‌خاطر بدیع بودن و امتناعش از اینکه تنها با پایه‌های خشونتیش تعریف یا محدود شود، ارزش بیشتری برای سریال قائل شدم. چند پیچش کوچک داستانی هوشمندانه بودند و عمق بیش‌تری به...

در ابتدا خودم را مردد می‌دیدم که آیا می‌توانم با این سریال همراه بمانم یا نه. خشونت آن اغراق‌آمیز به‌نظر می‌رسید، هرچند شاید از نظر شمار قربانیان تفاوتی با اکشن‌های معمول نداشت. اما در نهایت به‌خاطر بدیع بودن و امتناعش از اینکه تنها با پایه‌های خشونتیش تعریف یا محدود شود، ارزش بیشتری برای سریال قائل شدم. چند پیچش کوچک داستانی هوشمندانه بودند و عمق بیش‌تری به سریال دادند. همین‌طور نمایشگاهِ شخصیت‌های شرور گاهی از قساوت فاصله می‌گرفت و آن‌ها را در لحظات انسانی‌تر نشان می‌داد. به نظر می‌رسید چند سوراخ داستانی وجود دارد، مثلاً در زمانی حساس که جنت سراغ ساموئل را می‌گیرد اما توضیحی درباره اینکه چگونه محل او را پیدا کرده ارائه نمی‌شود. با این حال، عجیب‌ترین نکته برای من یکی از وجوه پایان‌بندی بود که واقعاً اغراق‌آمیز به‌نظر می‌رسید، به‌ویژه که هیچ نشانه‌ای قبلی برای آمادگی مخاطب وجود نداشت. فکر می‌کنم می‌شد آن را کمتر افراطی کرد و باز هم همان کارایی را داشت. اما در مجموع به سریال نمره بالایی می‌دهم، البته اگر بتوانید خشونت گاهی کارتونی‌وار آن را تحمل کنید.