سریال Three Girls

کودکان بی‌گناه، مسئولانی که چشم بر واقعیت بستند و متجاوزان باز هم یک درام عالی از بی‌بی‌سی. یک مینی‌سری سه قسمتی که هر قسمت حدود یک ساعت است. داستان بر اساس رخدادهای واقعی دهه ۲۰۰۰ ساخته شده و با تمرکز بر سه دختر نوجوان بریتانیایی نشان می‌دهد چگونه این بی‌گناهان تبدیل به قربانیان تجاوزگران شدند. داستان حول این سه نفر می‌چرخد، اما از دل آن کل...

کودکان بی‌گناه، مسئولانی که چشم بر واقعیت بستند و متجاوزان باز هم یک درام عالی از بی‌بی‌سی. یک مینی‌سری سه قسمتی که هر قسمت حدود یک ساعت است. داستان بر اساس رخدادهای واقعی دهه ۲۰۰۰ ساخته شده و با تمرکز بر سه دختر نوجوان بریتانیایی نشان می‌دهد چگونه این بی‌گناهان تبدیل به قربانیان تجاوزگران شدند. داستان حول این سه نفر می‌چرخد، اما از دل آن کل ماجرا که ریشه در سال‌های قبل دارد، آشکار می‌شود. این برنامه صرفاً یک سرگرمی نیست؛ هدف اصلی‌اش نشان دادن آن‌چه این مجرمان مرتکب شده‌اند و کوتاهی‌هایی است که به وقوع این فاجعه انجامید. قسمت اول بیشتر زمینه‌سازی است. با یک صحنه کوتاه از تحقیقات پلیس آغاز و به فلاش‌بک می‌پردازد. هالی، دختری باهوش، دوستی جدیدی پیدا می‌کند بی‌آن‌که بداند این رابطه به کجا می‌انجامد. مانند بسیاری از نوجوانان، جذب مهمانی‌ها و الکل و خوش‌گذرانی می‌شود، اما کم‌کم عواقب جدی کار را درمی‌یابد. واکنش او و سرنوشتی که از آن پس عوض می‌شود، محور داستان است. این قسمت دیدنِ حقیقتِ ناخوشایند را سخت می‌کند و صحنه‌هایی دارد که خشم بیننده را برمی‌انگیزد؛ تصور کنید دختران و به‌ویژه والدین ناتوان‌شان چه تجربه‌ای را پشت سر گذاشتند. این ناکامی در حفاظت از کودکان و قصور نهادهایی که باید هشدارها را پیگیری می‌کردند، به‌خوبی نشان داده می‌شود — از جمله نقش یک کارشناس سلامت جنسی که فریاد زد و افشاگری کرد. از نظر داستانی، قسمت دوم قوی‌تر است چون مسیر درست تحقیقات را آغاز می‌کند. پس از سال‌ها بی‌عدالتی، کم‌کم پرونده جدی می‌شود و نورافکن‌ها روی جرم قرار می‌گیرد. در این بخش شخصیت جدیدی وارد می‌شود: کارآگاه زن که تحقیقات را از زاویه‌ای تازه هدایت می‌کند. تیمی شکل می‌گیرد، قربانیان قانع می‌شوند و جزئیات جمع‌آوری می‌شود؛ اما شکل‌گیری پرونده عمدتاً بر اساس شهادت‌های همین سه دختر است. برای همه درگیران دوره‌ای چالش‌برانگیز است و از آنجا مسیر تا قسمت پایانی ادامه می‌یابد. «کار سختی نیست. ما با آن‌ها مثل انسان رفتار می‌کنیم و می‌گوییم متأسفیم.» قسمت پایانی وارد فضای دادگاه می‌شود، اما نه به‌صورت یک درام سینماییِ کلیشه‌ای؛ انتظار پیچش‌های اغراق‌شده نداشته باشید، بلکه با سؤالات چالشی و روند واقعیِ محاکمه مواجهیم. شاید به‌خاطر حساسیت موضوع، نحوه روایت دادگاه کاملاً واقع‌گرایانه بود؛ هرچند پایان آن برای ما معلوم است، اما تماشای فرایند رسیدگی همچنان مؤثر است. این پرونده درهای دیگری را به پرونده‌های مشابه باز کرد و نظم جدیدی در خدمات اجتماعی به وجود آورد. بازیگران بسیار قابل تحسین‌اند؛ اجرای آن‌ها سرشار از احساس و درد است. اگر روحیه حساسی دارید، پیگیری مخصوصاً قسمت اول برایتان دشوار خواهد بود، اما باقی سریال بسیار خوب است. شاید پیش‌بینی‌پذیر باشد، اما هدفش را در آشکار کردن حقیقت به‌واقع‌ترین شکل ممکن به انجام می‌رساند. می‌توانست این اثر مستندی باشد، اما ژانر مستند معمولاً مخاطب کمتری جذب می‌کند؛ این مینی‌سری تا حد زیادی حالتی نیمه‌مستند دارد. هر صحنه قدرتمند است و حقیقت مرحله‌به‌مرحله از زوایای مختلف نمایان می‌شود. فیلم‌های مشابه زیادی وجود دارند، اما هیچ‌کدام در بازنمایی این رویدادها تا این حد واقعی به‌نظر نمی‌رسند. مجموعه‌ای خوب و دیدنی؛ بسیار توصیه می‌کنم. امتیاز: 9/10