سریال Reacher

فصل اول ریچر را روی بلوری خریدم. از سریال خیلی خوشم آمد و امیدوارم آمازون به ساختش ادامه بدهد. بازیگری که نقش ریچر را در سریال ایفا می‌کند به نظرم به توصیفات لی چایلد در کتاب‌ها نزدیک‌تر است. این به هیچ‌وجه از اجرای تام کروز در فیلم‌ها چیزی کم نمی‌کند—کروز قامت کوچک‌تری داشت—ولی هر دو بازیگر اجرای فوق‌العاده‌ای ارائه دادند. اگر لی چایلد این رمان‌های...

فصل اول ریچر را روی بلوری خریدم. از سریال خیلی خوشم آمد و امیدوارم آمازون به ساختش ادامه بدهد. بازیگری که نقش ریچر را در سریال ایفا می‌کند به نظرم به توصیفات لی چایلد در کتاب‌ها نزدیک‌تر است. این به هیچ‌وجه از اجرای تام کروز در فیلم‌ها چیزی کم نمی‌کند—کروز قامت کوچک‌تری داشت—ولی هر دو بازیگر اجرای فوق‌العاده‌ای ارائه دادند. اگر لی چایلد این رمان‌های عالی را نمی‌نوشت، این فیلم‌ها و سریال‌ها هم نبودند. فصل اول نمره 10/10 بود؛ واقعاً عاشقش شدم. با اشتیاق منتظر فصل دوم بودم، اما وقتی بالاخره دیدمش خیلی ناامید شدم. در فصل اول ریچر بزرگ‌تر از زندگی به‌نظر می‌رسید؛ در فصل دوم اهمیت و جذابیتش کمتر بود. فصل دوم برای من 7/10 است؛ هنوز ارزش دیدن دارد، اما انتظار همان شور و هیجان فصل اول را نداشته باشید. داستانِ دو ریچر — یک موضوع سلیقه‌ای (توضیح: من کتاب‌ها را نخوانده‌ام.) قابل قبول است که بازیگران را تغییر دهند و کاراکترها را به شکل متفاوتی اجرا کنند. ریچرِ نسخه تام کروز دقیق، زیرک و محتاط است؛ او به هوش و درک طبیعت انسان تکیه می‌کند، کاری را که لازم و درست می‌داند انجام می‌دهد و تا حد امکان از تلفات جانبی پرهیز می‌کند. او تنهاست و این تنهایی را قبول دارد. ریچرِ نسخه آلن ریچسون شبیه هالکی است که میل به مبارزه و کُشتن دارد؛ پشت سرش ویرانی و جسد به جا می‌گذارد. وانمود می‌کند تنهاست، اما در نهایت بیشتر نقش یک عضوِ گمشده تیم را ایفا می‌کند. مثل مقایسه جیمز باند با تیم آ—هر دو لذت‌بخش‌اند و موضوعات مشابهی دارند، اما لحن و ساخت بسیار متفاوت است. یک نکته دیگر: ریچرِ کروز شبیه یک یوجیمبؤ مدرن است؛ ریچرِ ریچسون بیشتر به فانتزیِ قدرت شباهت دارد: یک انتقام‌جوی شکست‌ناپذیر که از میان موانع عبور می‌کند تا ظلم‌ها را جبران کند. در نهایت موضوع سلیقه است؛ علاقه‌ام به سریال در فصل دوم کاهش یافت. پ.ن.: فصل اول عملاً «Red Harvest» را با هدفی داستانی مدرن اجرا می‌کند. فصل اول ریچر من را شگفت‌زده کرد—ریچر خالص، یک نیروی ویرانگر تک‌نفره که خلافکاران را سرنگون می‌کند. اما فصل دوم، وای... شبیه یک فیلم اکشن ارزان بود که گروهی رفقای سابق نظامی را به نمایش می‌گذاشت و آن حس «گرگِ تنها» که ریچر را جذاب می‌کرد از بین رفت. بهتر بود اسمش را «ریچر و گردان ناهمسان» می‌گذاشتند. سریال عالی است. بدون پروپاگاندا و شعارهای «woke». ریچر یک آدم بزرگ و خوب است. سریال شخصیت‌های دوست‌داشتنی و صحنه‌های اکشن زیادی دارد. خیلی بهتر از فیلم است؛ شدیداً توصیه می‌کنم! ریچر (2022) نمونه‌ای عالی از سریالی است که تعادل بین اکشن، معما و پرداخت به شخصیت را درست می‌سنجد. اجرای آلن ریچسون واقعاً باعث می‌شود ریچر آن چهره بزرگ و فراتر از واقعیتی باشد که طرفداران انتظار دارند، در حالی که روند تحقیق و بررسی، داستان را پیش می‌برد. قطعاً برای طرفداران اکشن و تریلر دیدنی است.