سریال A.D. The Bible Continues

اجازه بدهید چیزی را بازگو کنم؛ من قبلاً در رشته تاریخ کار می‌کردم و آنچه در خواندن نقدهای این‌چنینی بیش از همه مرا آزار می‌دهد، کسانی هستند که فریاد می‌زنند «تاریخی نیست!». بله، حق با شماست؛ این اثر به‌دنبال دقت تاریخی نیست و برای سرگرمی ساخته شده است. فیلم 300 هم تاریخی نبود و اگر قرار بود کاملاً دقیق تاریخی باشد، فیلمی کاملاً متفاوت می‌شد. با...

اجازه بدهید چیزی را بازگو کنم؛ من قبلاً در رشته تاریخ کار می‌کردم و آنچه در خواندن نقدهای این‌چنینی بیش از همه مرا آزار می‌دهد، کسانی هستند که فریاد می‌زنند «تاریخی نیست!». بله، حق با شماست؛ این اثر به‌دنبال دقت تاریخی نیست و برای سرگرمی ساخته شده است. فیلم 300 هم تاریخی نبود و اگر قرار بود کاملاً دقیق تاریخی باشد، فیلمی کاملاً متفاوت می‌شد. با این حال، بعضی تغییرات آزاردهنده‌اند؛ مثلاً سفیدکردن اتللو یا سیاه‌سازی آخیلِس (همان کاری که BBC کرد) برای من بیش از حد دل‌بخواهی است. آخیلِس قرار نیست شبیه یک شخصیت امروزی مثل نیک فیوری باشد؛ رنگ پوست او تا حدی از هویت یونانی باستانی‌اش می‌کاهد. سریال The Bible Continues تا حدودی این کار را انجام می‌دهد، اما نه در حد افراط. گاه‌گاهی می‌بینید که بازیگر اصلاً با تصویری که از یک یونانی باستان انتظار دارید همخوانی ندارد، ولی این موارد نادر و پراکنده‌اند و به نظر می‌رسد تصمیم‌ها بیشتر براساس شایستگی بازیگران گرفته شده، نه برای ایجاد جنجال. من مجموعه The Bible را خیلی دوست داشتم چون قسمت‌ها به‌خوبی تقسیم شده بودند: نه آن‌قدر طولانی که خسته‌کننده شوند و نه آن‌قدر کوتاه که نامنسجم باشند؛ تقریباً بی‌نقص بود. این سریال اما آن شیوه را دنبال نمی‌کند؛ بخش‌هایی کشدار شده‌اند که گاهی آن‌قدر طولانی‌اند که هم موعظه‌گونه به نظر می‌رسند و هم واقعاً کسل‌کننده می‌شوند. درست است که داستان متفاوتی روایت می‌شود و بازیگران همچنان توانمندند، اما اجرا این بار کم‌جان‌تر است. در نسخه‌ی اول بخش‌ها سریع ضرب‌آهنگ داشتند و سرگرم نگه می‌داشتند؛ این‌بار حس کشش و کندی می‌دهد. بهترین مقایسه شاید با «شمال و جنوب» باشد: می‌فهمید که کیفیت کار هنوز خوب است، اما این مانع از آن نمی‌شود که در بخش‌های طولانی احساس کسالت کنید. اگر حوصله دارید و می‌خواهید تماشا کنید، بد نیست؛ اما اگر دنبال اثری درباره‌ی عیسی هستید که ضرب‌آهنگش کش‌دار نباشد، آثاری مانند The Last Temptation of Christ یا Jesus Christ Superstar موضوع را به شیوه‌ای متفاوت و کمتر کشدار مطرح می‌کنند. اگر سریال پخش شد تماشا کنید — ناامید نمی‌شوید — اما برای دیدنش تلاش ویژه‌ای نکنید؛ ارزش آن میزان زحمت را ندارد.