سریال Dexter

یکی از بزرگ‌ترین سریال‌های تلویزیونی تاریخ است. برای رسیدن به این جایگاه باید اصیل باشد؛ طوری که به‌نظر نرسد فیلمنامه‌ها را یک برنامهٔ کامپیوتری نوشته که قطعات «بهتر» را از سریال‌های دیگر کپی کرده یا چیزی را بازتولید کرده که قبلاً انجام شده. این سریال با خلق شخصیتی اصلی که قاتل زنجیره‌ای است اما در عین حال باید قهرمان باشد — در غیر این صورت...

یکی از بزرگ‌ترین سریال‌های تلویزیونی تاریخ است. برای رسیدن به این جایگاه باید اصیل باشد؛ طوری که به‌نظر نرسد فیلمنامه‌ها را یک برنامهٔ کامپیوتری نوشته که قطعات «بهتر» را از سریال‌های دیگر کپی کرده یا چیزی را بازتولید کرده که قبلاً انجام شده. این سریال با خلق شخصیتی اصلی که قاتل زنجیره‌ای است اما در عین حال باید قهرمان باشد — در غیر این صورت تبدیل به ضدقهرمانی در یک سریال اسلشر می‌شد — اصالت می‌آفریند. به او قانونی داده شده که تنها اجازهٔ کشتن آدم‌های واقعاً بد را می‌دهد. او بسیار باهوش است؛ اما چگونه اطلاعات لازم را به‌دست می‌آورد تا مطمئن شود هدفش واقعاً یک آدم بد است که سزاوار سرنوشتش است؟ بنابراین با اینکه می‌توانست پزشک برجسته‌ای شود، انتخاب می‌کند در رشتهٔ پزشکی قانونی کار کند و برای پلیس فعالیت نماید. دسترسی به پرونده‌های پلیس و مدارک ادله‌ای به او امکان می‌دهد انتخاب درستی برای قربانی بعدی‌اش داشته باشد. با فیلمنامه‌های عالی، پایهٔ یک سریال موفق شکل می‌گیرد. وقتی بازیگران بسیار خوبی هم نقش‌های فوق‌العاده‌ای را ایفا می‌کنند، همه‌چیز کامل می‌شود. پیچش‌ها و توطئه‌های دقیق در هر قسمت توجه شما را مانند خواندن یک رمان جذاب که نمی‌توان از آن دست کشید، حفظ می‌کند. همیشه ایدهٔ خوبی‌ست که وقتی در اوج هستی دست بکشی، اما من از پایان دِکستر ناامید شدم؛ حداقل سریال دچار مرگی فرسایشی نشد که شخصیت‌های اصلی یکی‌یکی کنار بروند. اگر بحث‌ها را ببینید، می‌بینید عده‌ای همهٔ فصل‌ها را پشت‌سرهم تماشا کرده‌اند؛ برای اینکه مردم به چنین کاری ترغیب شوند، باید سریالی استثنایی باشد. من و همسرم این سریال را واقعاً دوست داشتیم. اگر از آثار خیلی تاریک و دلهره‌آور با شخصیت‌های خوب و لحنی تقریباً ساده—با وجود خشونت و تیرگی زیاد—خوش‌تان می‌آید، حتماً آن را ببینید. فقط یک هشدار دارم: بعد از فصل پنجم تماشا را متوقف کنید. فصل پنجم را خیلی دوست داشتم، اما بعد از آن من و همسرم از فصل‌های پایانی ناامید و دل‌شکسته شدیم. به‌نظرمان مسیر اشتباهی را رفتند و سریال را برای ما خراب کردند. تا فصل پنجم را ببینید و بعد پایان فصل‌های بعد را در مقاله‌ای یا وبلاگی بخوانید و از تماشای آن‌ها صرف‌نظر کنید؛ این کار خاطرهٔ خوبتان از سریال را حفظ می‌کند. به من اعتماد کنید—آن فصل‌های پایانی را نبینید. یکی از سریال‌های موردعلاقه‌ام در تمام دوران است؛ شاید یکی از بهترین‌هایی که در زمان خود ساخته شده‌اند. بازیگری، فیلمنامه و طرح داستان همگی بسیار قوی و منحصربه‌فردند. تنها مشکل این است که انتظارات غیرمنطقی‌ای که از فصل‌های اولیه شکل گرفته، باعث می‌شود مردم نسبت به فصل‌های بعدی بیش‌ازحد سخت‌گیر باشند. به‌نظر من تنها فصل «ضعیف» فصل هشتم بود و بخش زیادی از مشکل به نحوهٔ پایان‌بندی داستان توسط نویسندگان برمی‌گردد (پایان‌بندیِ واقعی‌ای حس نشد). اگر هنوز دِکستر را ندیده‌اید، به شما غبطه می‌خورم؛ کاش می‌شد ۱۵ سال به عقب برگردم و قسمت‌های اول را دوباره ببینم. این سریال را به‌شدت توصیه می‌کنم؛ برای من همان سریالی بود که عشق به تلویزیون را به وجود آورد.