سریال Station Eleven

این سریال با شروعی بسیار قدرتمند آغاز می‌شود؛ شخصیت اصلی‌ای دارد که تماشاگر به‌راحتی می‌تواند با او همذات‌پنداری کند و از او حمایت کند. فضای کافی برای رشد شخصیت‌ها، تصمیم‌گیری‌های قابل‌باور و حضور صحنه‌ای بیشتر از حد لازم برای به دوش کشیدن کل اثر وجود دارد. اما ناگهان یک پیچش داستانی غافل‌گیرکننده مخاطب را ضربه‌خورده می‌کند: بلاگر کاریزماتیک در نهایت قهرمان اصلی نیست. در عوض...

این سریال با شروعی بسیار قدرتمند آغاز می‌شود؛ شخصیت اصلی‌ای دارد که تماشاگر به‌راحتی می‌تواند با او همذات‌پنداری کند و از او حمایت کند. فضای کافی برای رشد شخصیت‌ها، تصمیم‌گیری‌های قابل‌باور و حضور صحنه‌ای بیشتر از حد لازم برای به دوش کشیدن کل اثر وجود دارد. اما ناگهان یک پیچش داستانی غافل‌گیرکننده مخاطب را ضربه‌خورده می‌کند: بلاگر کاریزماتیک در نهایت قهرمان اصلی نیست. در عوض باید نگران دختربچه‌ای باشیم که دیدنش سخت است، و نسخه بزرگسال او کاملاً شخص دیگری است با چهره‌ای به همان اندازه کم‌جذاب. بازی‌ها البته خوب‌اند، اما برای این داستان کند و پر از آدم‌های کسالت‌آور کمکی نمی‌کنند. با توجه به کیفیت تولید، بسیار ناامیدکننده است. نمایشی فوق‌العاده با بازیگران درخشان؛ دیدنش واجب است. موضوع همه‌گیری فریبنده نباشد — دیدن این سریال کاملاً ارزش دارد و تغییری تازه و دلپذیر در مقایسه با داستان‌های قاتلان زنجیره‌ای، سقوط اخلاقی شخصیت‌ها و آن موج بی‌پایان نوآر اسکاندیناوی است. جنبه‌های زیادی در این سریال دوست‌داشتنی‌اند. موسیقی متن حیرت‌انگیز است، فیلم‌برداری فوق‌العاده و بازیگری بی‌نقص. واقعاً هیچ بازیگر ضعیفی وجود نداشت؛ کیرستن نوجوان، کیرستن بزرگسال، میراندا و تایلر همگی در قاب تصویر جذاب بودند. ریتم سریال ممکن است کند به‌نظر برسد، اما همین کندی به شما فرصت می‌دهد نفس بکشید و به پیچیدگی‌های شخصیت‌ها و موقعیت‌ها، قاب‌بندی و ترکیب‌بندی نماها و موسیقی توجه کنید. خودِ داستان هم هم‌زمان سرگرم‌کننده و پیچیده است. روایت‌های شخصیت‌ها همدیگر را بازتاب می‌دهند، رمان گرافیکی Station Eleven در دل داستان حضور دارد و عناصر آثار شکسپیر نیز بازتاب‌شده‌اند. همه‌چیز لایه‌دار و معنادار است؛ سریال توانسته روایت و ایده‌های خودش را منتقل کند و در عین حال جا برای تفسیرهای متعدد باز بگذارد. اگر از نمایشنامه‌ها لذت می‌برید و به معنی‌های لایه‌دار علاقه‌مندید، احتمالاً از این سریال خوشتان خواهد آمد. گروهی از نوجوانان تئاتری فرصت ساخت یک برنامه تلویزیونی یافته‌اند و این نتیجه‌اش است. اثر بیش از حد خودراضیه و بوی خانه‌نشینی دوران کرونا می‌دهد. نه، ممنون.