سریال Mare of Easttown

این مجموعهٔ درام کارآگاهی مرا جذب کرد و با وجود برخی ضعف‌ها، مرتب برای دیدن قسمت‌های بعدی بازمی‌گشتم. این را می‌گویم چون سریال بارها از کلیشه‌های رایج آثار پلیسی استفاده می‌کند: کارآگاه‌ها معمولاً وسواسی‌اند و کار را به خانه می‌برند؛ زندگی و روابط شخصی‌شان به‌هم می‌ریزد؛ وقتی رییس از آن‌ها می‌خواهد عقب بایستند باز هم دنبال پرونده می‌روند و پیش از ورود به موقعیت‌های خطرناک...

این مجموعهٔ درام کارآگاهی مرا جذب کرد و با وجود برخی ضعف‌ها، مرتب برای دیدن قسمت‌های بعدی بازمی‌گشتم. این را می‌گویم چون سریال بارها از کلیشه‌های رایج آثار پلیسی استفاده می‌کند: کارآگاه‌ها معمولاً وسواسی‌اند و کار را به خانه می‌برند؛ زندگی و روابط شخصی‌شان به‌هم می‌ریزد؛ وقتی رییس از آن‌ها می‌خواهد عقب بایستند باز هم دنبال پرونده می‌روند و پیش از ورود به موقعیت‌های خطرناک معمولاً کمک نمی‌گیرند. با این حال، من کاملاً با سریال همراه شدم. چرا؟ چون فیلمنامه بسیار قوی است، بازی گروهی اغلب خوب از کار درآمده، کارآگاهِ کلیشه‌ای این‌بار زن است، و چند پرونده را با هم درهم می‌آمیزند تا داستان عمق و پیچیدگی پیدا کند. این نکات مثبت چند لغزش را که دیدم پوشش داد — و ترجیح می‌دهم آن نکات را اینجا فاش نکنم تا چیزی لو نرود. این دومین نقشِ اخیر کیت وینسلت است که در آن کاملاً در نقش حل می‌شود؛ او در «آمونایت» هم به‌عنوان یک دیرینه‌شناس متفاوت فوق‌العاده بود. وینسلت دیگر دنبال نقش‌های عاشقانه نیست؛ او اکنون چیزی شبیه بازیگر نقش اول/شخصیتی است و این برای او بسیار مناسب است. من «Mare of Easttown» را قویاً توصیه می‌کنم و امیدوارم اگر فصل دومی ساخته شود، سازندگان شجاعت داشته باشند تا فراتر از کلیشه‌های کارآگاهی حرکت کنند.