سریال Suburra: Blood on Rome

فکر می‌کنم Suburra در تلاشی است برای رسیدن به سطح سریال‌هایی مثل Gomorrah، اما قدر آنچه Gomorrah را جذاب کرده به‌درستی نمی‌داند. شخصیت‌های Gomorrah عمق، پیچیدگی و تناقض داشتند؛ در مقابل، شخصیت‌های اصلی Suburra سطحی و بدبین به نظر می‌رسند و انگیزه‌شان چیزی فراتر از پایین‌ترین لایه‌های خودخواهی نیست. داستان حول کنترل رم می‌چرخد؛ ریشه‌هایش در سیاست فاسد، جرم و مذهب عمیقاً پوسیده است. مکانیزم‌های...

فکر می‌کنم Suburra در تلاشی است برای رسیدن به سطح سریال‌هایی مثل Gomorrah، اما قدر آنچه Gomorrah را جذاب کرده به‌درستی نمی‌داند. شخصیت‌های Gomorrah عمق، پیچیدگی و تناقض داشتند؛ در مقابل، شخصیت‌های اصلی Suburra سطحی و بدبین به نظر می‌رسند و انگیزه‌شان چیزی فراتر از پایین‌ترین لایه‌های خودخواهی نیست. داستان حول کنترل رم می‌چرخد؛ ریشه‌هایش در سیاست فاسد، جرم و مذهب عمیقاً پوسیده است. مکانیزم‌های عملکرد شهر—و احتمالاً بسیاری شهرهای دیگر—جالب‌اند، اما این عناصر گیرا هرگز به طور کامل مطرح و به چیزی فراتر تبدیل نمی‌شوند. باید گفت بازیگران اجراهای قابل‌قبولی ارائه می‌دهند و در این زمینه نمی‌توان ایرادی گرفت، اما این به‌تنهایی برای موفقیت سریال کافی نیست. خلاصه اینکه برداشت کلی سریال از جرم و فساد در رم مدرن سرد و تقریباً بالینی است؛ انگیزه‌های بسیار سطحی شخصیت‌های کلیدی و برخورد بی‌روح با پیش‌زمینه داستان، عمق و جذابیت چندانی برای بیننده باقی نمی‌گذارد. این سریال فوق‌العاده است، به‌ویژه فصل اول. موسیقی، درام و قصهٔ جنایی همه جذاب و بسیار کشش‌آورند. علاوه بر این، ظاهر بازیگران نیز چشم‌نواز است. وقتی سریال برای اولین بار منتشر شد، آن را پشت‌سرهم تماشا کردم و حالا هم گاه‌به‌گاه بخش‌هایی از آن را می‌بینم. وقتی دوستانم دنبال یک سریال جدید می‌گردند، معمولاً این را جزو اولین پیشنهادهایم قرار می‌دهم.